12.
Η ομιλία για το λινό ύφασμα
208.
Έτσι έχω ακούσει -
Κάποτε ο Ευλογημένος διέμενε στους Σάκκα· Κχομαντούσσα ήταν το όνομα μιας κωμόπολης των Σάκυα.
Τότε ο Ευλογημένος, αφού ντύθηκε το πρωί και πήρε το κύπελλο και τους χιτώνες του, μπήκε στην κωμόπολη Κχομαντούσσα για προσφερόμενη τροφή.
Εκείνη την περίοδο οι βραχμάνοι και οι οικοδεσπότες της Κχομαντούσσα ήταν συγκεντρωμένοι στην αίθουσα συνελεύσεων για κάποια υπόθεση, και ο ουρανός έσταζε σταγόνα σταγόνα.
Τότε ο Ευλογημένος πήγε εκεί όπου ήταν εκείνη η αίθουσα συνελεύσεων.
Οι βραχμάνοι και οι οικοδεσπότες της Κχομαντούσσα είδαν τον Ευλογημένο να έρχεται από μακριά.
Αφού τον είδαν, είπαν αυτό:
«Ποιοι είναι αυτοί οι κουρεμένοι ασκητίσκοι, και ποιοι είναι αυτοί που θα γνωρίζουν τους κανόνες της συνέλευσης;»
Τότε ο Ευλογημένος απευθύνθηκε στους βραχμάνους και τους οικοδεσπότες της Κχομαντούσσα με στίχο:
αγαθοί δεν είναι αυτοί που δεν διδάσκουν τη Διδασκαλία·
έχοντας εγκαταλείψει τη λαγνεία και το μίσος και την αυταπάτη,
αυτοί που διδάσκουν τη Διδασκαλία γίνονται αγαθοί».
Όταν αυτό ειπώθηκε, οι βραχμάνοι και οι οικοδεσπότες της Κχομαντούσσα είπαν στον Ευλογημένο: «Θαυμάσιο, αγαπητέ Γκόταμα, θαυμάσιο, αγαπητέ Γκόταμα! Όπως, αγαπητέ Γκόταμα, κάποιος θα έστηνε όρθιο κάτι που είχε αναποδογυριστεί, ή θα αποκάλυπτε κάτι που ήταν κρυμμένο, ή θα έδειχνε τον δρόμο σε κάποιον που είχε χαθεί, ή θα κρατούσε μια λάμπα λαδιού στο σκοτάδι - 'αυτοί που έχουν μάτια να δουν τα αντικείμενα', έτσι ακριβώς η Διδασκαλία έχει φανερωθεί από τον αξιότιμο Γκόταμα με πολλούς τρόπους. Εμείς καταφεύγουμε στον αξιότιμο Γκόταμα ως καταφύγιο, και στη Διδασκαλία και στην Κοινότητα των μοναχών. Ας μας θεωρεί ο αξιότιμος Γκόταμα λαϊκούς ακολούθους που έχουν καταφύγει στο καταφύγιο εφ' όρου ζωής από σήμερα και στο εξής».
Το κεφάλαιο των λαϊκών ακολούθων είναι το δεύτερο.
Αυτή είναι η σύνοψή του -
Μανατχάντα, αντίπαλος, επιβλέπων οικοδομικών έργων και ξυλοκόπος·
αυτός που συντηρεί τη μητέρα του, ζητιάνος, και Σανγκάραβα με Κχομαντούσσα - δώδεκα.
Η συλλογή των βραχμάνων ολοκληρώθηκε.