8.
Η ομιλία για τον Κοτθίκα
133.
Διέμεναν στη Μπαρανασί, στο Ισιπατάνα, στο πάρκο των ελαφιών.
Τότε ο σεβάσμιος Σαριπούττα, την απογευματινή περίοδο της ημέρας... κ.λπ...
Καθισμένος στο πλάι, ο σεβάσμιος Σαριπούττα είπε στον σεβάσμιο Μαχακόττχικα:
«'Άγνοια, άγνοια', φίλε Κόττχικα, λέγεται.
Ποια άραγε, φίλε, είναι η άγνοια, και σε ποιο βαθμό κάποιος είναι κατεχόμενος από άγνοια;»
«Εδώ, φίλε, ο αδαής κοινός άνθρωπος δεν κατανοεί όπως πραγματικά είναι την απόλαυση και τον κίνδυνο και τη διαφυγή από την ύλη. Στο αίσθημα... κ.λπ... στην αντίληψη... των δραστηριοτήτων... δεν κατανοεί όπως πραγματικά είναι την απόλαυση και τον κίνδυνο και τη διαφυγή από τη συνείδηση. Αυτή λέγεται, φίλε, άγνοια· και σε αυτό το βαθμό κάποιος είναι κατεχόμενος από άγνοια.»
Όταν αυτό ειπώθηκε, ο σεβάσμιος Σαριπούττα είπε στον σεβάσμιο Μαχακόττχικα: «'Αληθινή γνώση, αληθινή γνώση', φίλε Κόττχικα, λέγεται. Ποια άραγε, φίλε, είναι η αληθινή γνώση, και σε ποιο βαθμό κάποιος είναι κάτοχος αληθινής γνώσης;»
«Εδώ, φίλε, ο μορφωμένος ευγενής μαθητής κατανοεί όπως πραγματικά είναι την απόλαυση και τον κίνδυνο και τη διαφυγή από την ύλη. Στο αίσθημα... κ.λπ... στην αντίληψη... των δραστηριοτήτων... κατανοεί όπως πραγματικά είναι την απόλαυση και τον κίνδυνο και τη διαφυγή από τη συνείδηση. Αυτή λέγεται, φίλε, αληθινή γνώση· και σε αυτό το βαθμό κάποιος είναι κάτοχος αληθινής γνώσης.» Όγδοη.