7.
Η ομιλία για τον μαθητή
130.
Διέμενε στη Σαβάτθι.
Τότε αρκετοί μοναχοί πλησίασαν τον Ευλογημένο... κ.λπ...
Καθισμένοι στο πλάι, εκείνοι οι μοναχοί είπαν στον Ευλογημένο:
«Πόσοι άραγε, σεβάσμιε κύριε, κοσμικοί κύκλοι έχουν περάσει και παρέλθει;»
«Πολλοί, μοναχοί, κοσμικοί κύκλοι έχουν περάσει και παρέλθει.
Δεν είναι εύκολο να υπολογιστούν -
τόσοι κοσμικοί κύκλοι, ή τόσες εκατοντάδες κοσμικοί κύκλοι, ή τόσες χιλιάδες κοσμικοί κύκλοι, ή τόσες εκατοντάδες χιλιάδες κοσμικοί κύκλοι».
«Είναι δυνατόν όμως, σεβάσμιε κύριε, να δοθεί μια παρομοίωση;» «Είναι δυνατόν, μοναχοί», είπε ο Ευλογημένος. «Ας υποθέσουμε ότι υπήρχαν εδώ, μοναχοί, τέσσερις μαθητές με διάρκεια ζωής εκατό ετών, που ζούσαν εκατό χρόνια. Αυτοί κάθε μέρα θα θυμόντουσαν εκατό χιλιάδες κοσμικούς κύκλους. Οι κοσμικοί κύκλοι που δεν θα είχαν θυμηθεί από αυτούς θα παρέμεναν, μοναχοί, και τότε αυτοί οι τέσσερις μαθητές με διάρκεια ζωής εκατό ετών, που ζούσαν εκατό χρόνια, θα πέθαιναν μετά την παρέλευση εκατό ετών. Τόσο πολλοί, μοναχοί, κοσμικοί κύκλοι έχουν περάσει και παρέλθει. Δεν είναι εύκολο να υπολογιστούν - τόσοι κοσμικοί κύκλοι, ή τόσες εκατοντάδες κοσμικοί κύκλοι, ή τόσες χιλιάδες κοσμικοί κύκλοι, ή τόσες εκατοντάδες χιλιάδες κοσμικοί κύκλοι. Για ποιο λόγο; Χωρίς εντοπίσιμη αρχή, μοναχοί, είναι αυτή η περιπλάνηση στον κύκλο των επαναγεννήσεων... κ.λπ... αρκεί για να απελευθερωθεί». Έβδομη.