13-22.
Δεκάδα ομιλιών για τη δωρεά και τη βοήθεια με άρωμα ρίζας
450-459.
Προέλευση στη Σαβάττχι.
Καθισμένος στο πλάι, εκείνος ο μοναχός είπε στον Ευλογημένο:
«Ποια είναι, σεβάσμιε κύριε, η αιτία, ποια η συνθήκη για την οποία κάποιος εδώ με την κατάρρευση του σώματος κατά τον θάνατο επαναγεννιέται ως σύντροφος των θεών που κατοικούν στην οσμή των ριζών;»
«Εδώ, μοναχέ, κάποιος συμπεριφέρεται με καλή σωματική συμπεριφορά, συμπεριφέρεται με καλή λεκτική συμπεριφορά, συμπεριφέρεται με καλή νοητική συμπεριφορά.
Αυτός έχει ακούσει:
'Οι θεοί που κατοικούν στην οσμή των ριζών έχουν μακρά ζωή, είναι όμορφοι και έχουν άφθονη ευτυχία'.
Αυτός σκέφτεται:
'Αχ, μακάρι εγώ με την κατάρρευση του σώματος κατά τον θάνατο να επαναγεννηθώ ως σύντροφος των θεών που κατοικούν στην οσμή των ριζών!'
Αυτός δίνει τροφή... κ.λπ...
δίνει ρόφημα...
δίνει ρούχο...
δίνει όχημα...
δίνει γιρλάντα...
δίνει άρωμα...
δίνει καλλυντικό...
δίνει τόπο ύπνου...
δίνει κατάλυμα...
δίνει φωτισμό.
Αυτός με την κατάρρευση του σώματος κατά τον θάνατο επαναγεννιέται ως σύντροφος των θεών που κατοικούν στην οσμή των ριζών.
Αυτή λοιπόν, μοναχέ, είναι η αιτία, αυτή η συνθήκη για την οποία κάποιος εδώ με την κατάρρευση του σώματος κατά τον θάνατο επαναγεννιέται ως σύντροφος των θεών που κατοικούν στην οσμή των ριζών».
Εικοστό δεύτερο.