6.
Η τρίτη ομιλία για τον ασθενή
197.
Κάποτε ο Ευλογημένος διέμενε στο Ρατζάγκαχα, στο Άλσος των Μπαμπού, στο καταφύγιο σίτισης σκιούρων.
Εκείνη την περίοδο ο Ευλογημένος ήταν άρρωστος, ταλαιπωρημένος, βαριά ασθενής.
Τότε ο σεβάσμιος Μαχάτσουντα πλησίασε τον Ευλογημένο·
αφού πλησίασε, απέδωσε σεβασμό στον Ευλογημένο και κάθισε στο πλάι.
Στον σεβάσμιο Μαχάτσουντα που καθόταν στο πλάι, ο Ευλογημένος είπε αυτό:
«Ας σου έρθουν στον νου, Τσούνδα, οι παράγοντες της φώτισης».
«Αυτοί οι επτά, σεβάσμιε κύριε, παράγοντες της φώτισης έχουν διδαχθεί σωστά από τον Ευλογημένο, αναπτυγμένοι και καλλιεργημένοι, οδηγούν στην άμεση γνώση, στην ανώτατη φώτιση, στο Νιμπάνα. Ποια είναι τα επτά; Ο παράγοντας φώτισης της μνήμης, σεβάσμιε κύριε, έχει διδαχθεί σωστά από τον Ευλογημένο, αναπτυγμένος και καλλιεργημένος, οδηγεί στην άμεση γνώση, στην ανώτατη φώτιση, στο Νιμπάνα... κ.λπ... ο παράγοντας φώτισης της αταραξίας, σεβάσμιε κύριε, έχει διδαχθεί σωστά από τον Ευλογημένο, αναπτυγμένος και καλλιεργημένος, οδηγεί στην άμεση γνώση, στην ανώτατη φώτιση, στο Νιμπάνα. Αυτοί, σεβάσμιε κύριε, οι επτά παράγοντες της φώτισης έχουν διδαχθεί σωστά από τον Ευλογημένο, αναπτυγμένοι και καλλιεργημένοι, οδηγούν στην άμεση γνώση, στην ανώτατη φώτιση, στο Νιμπάνα». «Πράγματι, Τσούνδα, παράγοντες της φώτισης· πράγματι, Τσούνδα, παράγοντες της φώτισης».
Αυτό είπε ο σεβάσμιος Τσούνδα. Ο Διδάσκαλος συμφώνησε. Και ο Ευλογημένος ανάρρωσε από εκείνη την ασθένεια. Και έτσι εγκαταλείφθηκε εκείνη η ασθένεια του Ευλογημένου. Έκτο.