3.
Η τρίτη ομιλία για την πλημμύρα
1039.
«Υπάρχουν, μοναχοί, αυτά τα τέσσερα ρεύματα αξιέπαινων πράξεων, ρεύματα του καλού, τροφή της ευτυχίας.
Ποιοι τέσσερις;
Εδώ, μοναχοί, ένας ευγενής μαθητής είναι προικισμένος με ακλόνητη πεποίθηση στον Βούδα -
'Πράγματι αυτός ο Ευλογημένος... κ.λπ...
ο Διδάσκαλος θεών και ανθρώπων, ο Φωτισμένος, ο Ευλογημένος'.
Αυτό είναι το πρώτο ρεύμα αξιέπαινων πράξεων, ρεύμα του καλού, τροφή της ευτυχίας.
«Επιπλέον, μοναχοί, ο ευγενής μαθητής στη Διδασκαλία... κ.λπ... στην Κοινότητα... κ.λπ...
«Επιπλέον, μοναχοί, ο ευγενής μαθητής είναι σοφός, προικισμένος με σοφία που οδηγεί στην έγερση και την πάροδο, ευγενή, διεισδυτική, που οδηγεί ορθά στην εξάλειψη της δυστυχίας. Αυτό είναι το τέταρτο ρεύμα αξιέπαινων πράξεων, ρεύμα του καλού, τροφή της ευτυχίας. Αυτά, μοναχοί, είναι τα τέσσερα ρεύματα αξιέπαινων πράξεων, ρεύματα του καλού, τροφή της ευτυχίας.
«Για έναν ευγενή μαθητή, μοναχοί, προικισμένο με αυτά τα τέσσερα ρεύματα αξιέπαινων πράξεων, ρεύματα του καλού, δεν είναι εύκολο να μετρηθεί το μέτρο της αξιέπαινης πράξης - 'τόσο είναι το ρεύμα αξιέπαινων πράξεων, ρεύμα του καλού, τροφή της ευτυχίας'. Αλλά θεωρείται ακριβώς ως αναρίθμητο, αμέτρητο, μεγάλο σύνολο αξιέπαινων πράξεων». Αυτά είπε ο Ευλογημένος... κ.λπ... ο Διδάσκαλος:
αναπτύσσει την οδό για την επίτευξη της αθανασίας·
αυτός που έχει επιτύχει την ουσία της Διδασκαλίας, χαίρεται στην εξάλειψη,
δεν τρέμει στον ερχομό του βασιλιά του θανάτου». Τρίτη.