7.
Η τρίτη ομιλία για την απόλαυση
28.
Προέλευση στη Σαβάττχι.
«Αν, μοναχοί, δεν υπήρχε απόλαυση της ύλης, τα όντα δεν θα προσκολλούνταν στην ύλη.
Επειδή όμως, μοναχοί, υπάρχει απόλαυση της ύλης, για αυτό τα όντα προσκολλώνται στην ύλη.
Αν, μοναχοί, δεν υπήρχε κίνδυνος της ύλης, τα όντα δεν θα απογοητεύονταν από την ύλη.
Επειδή όμως, μοναχοί, υπάρχει κίνδυνος της ύλης, για αυτό τα όντα απογοητεύονται από την ύλη.
Αν, μοναχοί, δεν υπήρχε διαφυγή από την ύλη, τα όντα δεν θα διέφευγαν από την ύλη.
Επειδή όμως, μοναχοί, υπάρχει διαφυγή από την ύλη, για αυτό τα όντα διαφεύγουν από την ύλη.
Αν, μοναχοί, του αισθήματος... κ.λπ...
αν, μοναχοί, της αντίληψης...
αν, μοναχοί, δεν υπήρχε διαφυγή από τις δραστηριότητες, τα όντα δεν θα διέφευγαν από τις δραστηριότητες.
Επειδή όμως, μοναχοί, υπάρχει διαφυγή από τις δραστηριότητες, για αυτό τα όντα διαφεύγουν από τις δραστηριότητες.
Αν, μοναχοί, δεν υπήρχε απόλαυση της συνείδησης, τα όντα δεν θα προσκολλούνταν στη συνείδηση.
Επειδή όμως, μοναχοί, υπάρχει απόλαυση της συνείδησης, για αυτό τα όντα προσκολλώνται στη συνείδηση.
Αν, μοναχοί, δεν υπήρχε κίνδυνος της συνείδησης, τα όντα δεν θα απογοητεύονταν από τη συνείδηση.
Επειδή όμως, μοναχοί, υπάρχει κίνδυνος της συνείδησης, για αυτό τα όντα απογοητεύονται από τη συνείδηση.
Αν, μοναχοί, δεν υπήρχε διαφυγή από τη συνείδηση, τα όντα δεν θα διέφευγαν από τη συνείδηση.
Επειδή όμως, μοναχοί, υπάρχει διαφυγή από τη συνείδηση, για αυτό τα όντα διαφεύγουν από τη συνείδηση.
«Όσο καιρό, μοναχοί, τα όντα δεν γνώρισαν άμεσα όπως πραγματικά είναι αυτών των πέντε συναθροισμάτων της προσκόλλησης την απόλαυση ως απόλαυση και τον κίνδυνο ως κίνδυνο και τη διαφυγή ως διαφυγή· τόσο καιρό, μοναχοί, τα όντα από τον κόσμο μαζί με τους θεούς, μαζί με τον Μάρα, μαζί με τους Βράχμα, από τη γενιά μαζί με τους ασκητές και βραχμάνους, μαζί με θεούς και ανθρώπους, δεν διέμεναν απελευθερωμένα, αποδεσμευμένα, ελεύθερα, με έναν νου χωρίς φραγμούς. Όταν όμως, μοναχοί, τα όντα γνώρισαν άμεσα όπως πραγματικά είναι αυτών των πέντε συναθροισμάτων της προσκόλλησης την απόλαυση ως απόλαυση και τον κίνδυνο ως κίνδυνο και τη διαφυγή ως διαφυγή· τότε, μοναχοί, τα όντα από τον κόσμο μαζί με τους θεούς, μαζί με τον Μάρα, μαζί με τους Βράχμα, από τη γενιά μαζί με τους ασκητές και βραχμάνους, μαζί με θεούς και ανθρώπους, διαμένουν απελευθερωμένα, αποδεσμευμένα, ελεύθερα, με έναν νου χωρίς φραγμούς.» Έβδομη.