10.
Η τρίτη ομιλία για την περιπλάνηση στους θεούς
1016.
Τότε ο Ευλογημένος -
όπως ακριβώς ένας δυνατός άνδρας θα άπλωνε το λυγισμένο χέρι του ή θα λύγιζε το απλωμένο χέρι του, ακριβώς έτσι -
εξαφανίστηκε από το άλσος του Τζέτα και εμφανίστηκε στους θεούς Ταβατίμσα.
Τότε αρκετές θεότητες που ανήκαν στους Τριάντα Τρεις πλησίασαν τον Ευλογημένο·
αφού πλησίασαν, απέδωσαν σεβασμό στον Ευλογημένο και στάθηκαν στο πλάι.
Σε εκείνες τις θεότητες που στέκονταν στο πλάι, ο Ευλογημένος είπε αυτό -
«Καλό είναι πράγματι, φίλοι, να είναι κανείς προικισμένος με ακλόνητη πεποίθηση στον Βούδα - 'Πράγματι αυτός ο Ευλογημένος... κ.λπ... ο Διδάσκαλος θεών και ανθρώπων, ο Φωτισμένος, ο Ευλογημένος'. Εξαιτίας του να είναι κανείς προικισμένος με ακλόνητη πεποίθηση στον Βούδα, φίλοι, έτσι μερικά όντα εδώ είναι εισερχόμενα στο ρεύμα, μη υποκείμενα πλέον σε ξεπεσμό σε κατώτερους κόσμους, βέβαια, κατευθυνόμενα στην ανώτατη φώτιση. Καλό είναι πράγματι, φίλοι, στη Διδασκαλία... κ.λπ... στην Κοινότητα... κ.λπ... η κατοχή ηθικής αρεστής στους ευγενείς, άθραυστης... κ.λπ... οδηγούσας στην αυτοσυγκέντρωση. Εξαιτίας του να είναι κανείς προικισμένος με ηθική αρεστή στους ευγενείς, φίλοι, έτσι μερικά όντα εδώ είναι εισερχόμενα στο ρεύμα, μη υποκείμενα πλέον σε ξεπεσμό σε κατώτερους κόσμους, βέβαια, κατευθυνόμενα στην ανώτατη φώτιση».
«Καλό είναι πράγματι, αγαπητέ, να είναι κανείς προικισμένος με ακλόνητη πεποίθηση στον Βούδα - 'Πράγματι αυτός ο Ευλογημένος... κ.λπ... ο Διδάσκαλος θεών και ανθρώπων, ο Φωτισμένος, ο Ευλογημένος'. Εξαιτίας του να είναι κανείς προικισμένος με ακλόνητη πεποίθηση στον Βούδα, αγαπητέ, έτσι αυτή η γενιά είναι εισερχόμενη στο ρεύμα, μη υποκείμενη πλέον σε ξεπεσμό σε κατώτερους κόσμους, βέβαιη, κατευθυνόμενη στην ανώτατη φώτιση. Καλό είναι πράγματι, αγαπητέ, στη Διδασκαλία... κ.λπ... στην Κοινότητα... κ.λπ... η κατοχή ηθικής αρεστής στους ευγενείς, άθραυστης... κ.λπ... οδηγούσας στην αυτοσυγκέντρωση. Εξαιτίας του να είναι κανείς προικισμένος με ηθική αρεστή στους ευγενείς, αγαπητέ, έτσι αυτή η γενιά είναι εισερχόμενη στο ρεύμα, μη υποκείμενη πλέον σε ξεπεσμό σε κατώτερους κόσμους, βέβαιη, κατευθυνόμενη στην ανώτατη φώτιση». Δέκατη.