1-10.
Η δεκάδα ομιλιών που αρχίζει με τα ανώτερα νοητικά δεσμά
461-470.
«Αυτά τα πέντε, μοναχοί, είναι τα ανώτερα νοητικά δεσμά.
Ποια πέντε;
Το πάθος για λεπτοφυή υλική ύπαρξη, το πάθος για άυλη ύπαρξη, η αλαζονεία, η ανησυχία, η άγνοια -
αυτά λοιπόν, μοναχοί, είναι τα πέντε ανώτερα νοητικά δεσμά.
Για την άμεση γνώση, για την πλήρη κατανόηση, για την πλήρη εξάλειψη, για την εγκατάλειψη αυτών των πέντε ανώτερων νοητικών δεσμών, μοναχοί, πρέπει να αναπτυχθούν οι τέσσερις εφαρμογές της μνήμης.
«Ποιες τέσσερις; Εδώ, μοναχοί, ένας μοναχός διαμένει παρατηρώντας το σώμα στο σώμα, ενεργητικός, με πλήρη επίγνωση, μνήμων, έχοντας απομακρύνει την πλεονεξία και τη δυσαρέσκεια για τον κόσμο· στα αισθήματα... κ.λπ... στη συνείδηση... κ.λπ... στα νοητικά φαινόμενα παρατηρών τα νοητικά φαινόμενα διαμένει, ενεργητικός, με πλήρη επίγνωση, μνήμων, έχοντας απομακρύνει την πλεονεξία και τη δυσαρέσκεια για τον κόσμο. Για την άμεση γνώση, για την πλήρη κατανόηση, για την πλήρη εξάλειψη, για την εγκατάλειψη αυτών των πέντε ανώτερων νοητικών δεσμών, μοναχοί, πρέπει να αναπτυχθούν αυτές οι τέσσερις εφαρμογές της μνήμης».