9.
Η δεύτερη ομιλία για τη βούληση
39.
Διέμενε στη Σαβάτθι... κ.λπ...
«Ό,τι, μοναχοί, προτίθεται και ό,τι σχεδιάζει και ό,τι υπολανθάνει, αυτό γίνεται αντικείμενο για τη διάρκεια της συνείδησης.
Όταν υπάρχει αντικείμενο, υπάρχει εδραίωση της συνείδησης.
Όταν αυτή η συνείδηση είναι εδραιωμένη και έχει αναπτυχθεί, υπάρχει σύλληψη της νοητικότητας και υλικότητας.
Με τη νοητικότητα και υλικότητα ως συνθήκη υπάρχουν οι έξι αισθητήριες βάσεις·
με τις έξι αισθητήριες βάσεις ως συνθήκη υπάρχει επαφή·
με την επαφή ως συνθήκη υπάρχει αίσθημα... κ.λπ...
επιθυμία...
προσκόλληση...
γίγνεσθαι...
γέννηση...
προκύπτουν γήρας και θάνατος, λύπη, θρήνος, πόνος, δυσαρέσκεια και άγχος.
Έτσι υπάρχει η προέλευση αυτού του ολόκληρου συνόλου του υπαρξιακού πόνου».
«Αν, μοναχοί, δεν προτίθεται και αν δεν σχεδιάζει, αλλά αν υπολανθάνει, αυτό γίνεται αντικείμενο για τη διάρκεια της συνείδησης. Όταν υπάρχει αντικείμενο, υπάρχει εδραίωση της συνείδησης. Όταν αυτή η συνείδηση είναι εδραιωμένη και έχει αναπτυχθεί, υπάρχει σύλληψη της νοητικότητας και υλικότητας. Με τη νοητικότητα και υλικότητα ως συνθήκη υπάρχουν οι έξι αισθητήριες βάσεις... κ.λπ... Έτσι υπάρχει η προέλευση αυτού του ολόκληρου συνόλου του υπαρξιακού πόνου.
«Αλλά όταν, μοναχοί, ούτε προτίθεται ούτε σχεδιάζει ούτε υπολανθάνει, αυτό δεν γίνεται αντικείμενο για τη διάρκεια της συνείδησης. Όταν δεν υπάρχει αντικείμενο, δεν υπάρχει εδραίωση της συνείδησης. Όταν αυτή η συνείδηση δεν είναι εδραιωμένη και δεν έχει αναπτυχθεί, δεν υπάρχει σύλληψη της νοητικότητας και υλικότητας. Με την παύση της νοητικότητας και υλικότητας υπάρχει παύση των έξι αισθητήριων βάσεων... κ.λπ... έτσι υπάρχει η παύση αυτού του ολόκληρου συνόλου του υπαρξιακού πόνου». Ένατη.