8.
Η δεύτερη ομιλία για τον κατάλληλο χρόνο
28.
Κάποτε πολλοί πρεσβύτεροι μοναχοί διέμεναν στη Μπαρανασί, στο Ισιπατάνα, στο πάρκο των ελαφιών.
Τότε σε εκείνους τους πρεσβύτερους μοναχούς, μετά το γεύμα, έχοντας επιστρέψει από τη συλλογή τροφής, που είχαν καθίσει και συγκεντρωθεί στην κυκλική αίθουσα συνάθροισης, εγέρθηκε αυτή η συζήτηση μεταξύ τους -
«Ποια άραγε, φίλε, είναι η κατάλληλη περίοδος για να πλησιάσει κάποιος έναν μοναχό που αναπτύσσει τον νου για να τον δει;»
Όταν αυτό ειπώθηκε, κάποιος μοναχός είπε στους πρεσβύτερους μοναχούς: «Φίλε, όταν ο μοναχός που αναπτύσσει τον νου, μετά το γεύμα, έχοντας επιστρέψει από τη συλλογή τροφής, αφού πλύνει τα πόδια του, κάθεται διασταυρώνοντας τα πόδια του, κρατώντας το σώμα του ευθύ, εδραιώνοντας τη μνήμη μπροστά στο πρόσωπο, αυτή είναι η κατάλληλη περίοδος για να πλησιάσει κάποιος τον μοναχό που αναπτύσσει τον νου για να τον δει».
Όταν αυτό ειπώθηκε, κάποιος μοναχός είπε σε εκείνον τον μοναχό: «Όχι βέβαια, φίλε, αυτή δεν είναι η κατάλληλη περίοδος για να πλησιάσει κάποιος τον μοναχό που αναπτύσσει τον νου για να τον δει. Φίλε, όταν ο μοναχός που αναπτύσσει τον νου, μετά το γεύμα, έχοντας επιστρέψει από τη συλλογή τροφής, αφού πλύνει τα πόδια του, κάθεται διασταυρώνοντας τα πόδια του, κρατώντας το σώμα του ευθύ, εδραιώνοντας τη μνήμη μπροστά στο πρόσωπο, εκείνη την περίοδο η κούραση από την περιπλάνηση δεν έχει καταλαγιάσει σε αυτόν, εκείνη την περίοδο η κούραση από το γεύμα δεν έχει καταλαγιάσει σε αυτόν. Για αυτό αυτή είναι ακατάλληλη περίοδος για να πλησιάσει κάποιος τον μοναχό που αναπτύσσει τον νου για να τον δει. Φίλε, όταν ο μοναχός που αναπτύσσει τον νου, την απογευματινή περίοδο της ημέρας, αφού βγει από την απομόνωση, κάθεται στη σκιά του μοναστηριού διασταυρώνοντας τα πόδια του, κρατώντας το σώμα του ευθύ, εδραιώνοντας τη μνήμη μπροστά στο πρόσωπο, αυτή είναι η κατάλληλη περίοδος για να πλησιάσει κάποιος τον μοναχό που αναπτύσσει τον νου για να τον δει».
Όταν αυτό ειπώθηκε, κάποιος μοναχός είπε σε εκείνον τον μοναχό: «Όχι βέβαια, φίλε, αυτή δεν είναι η κατάλληλη περίοδος για να πλησιάσει κάποιος τον μοναχό που αναπτύσσει τον νου για να τον δει. Φίλε, όταν ο μοναχός που αναπτύσσει τον νου, την απογευματινή περίοδο της ημέρας, αφού βγει από την απομόνωση, κάθεται στη σκιά του μοναστηριού διασταυρώνοντας τα πόδια του, κρατώντας το σώμα του ευθύ, εδραιώνοντας τη μνήμη μπροστά στο πρόσωπο, ό,τι σημάδι αυτοσυγκέντρωσης είχε προσέξει κατά τη διάρκεια της ημέρας, αυτό ακριβώς συχνάζει σε αυτόν εκείνη την περίοδο. Για αυτό αυτή είναι ακατάλληλη περίοδος για να πλησιάσει κάποιος τον μοναχό που αναπτύσσει τον νου για να τον δει. Φίλε, όταν ο μοναχός που αναπτύσσει τον νου, κοντά στο χάραμα της αυγής, αφού σηκωθεί, κάθεται διασταυρώνοντας τα πόδια του, κρατώντας το σώμα του ευθύ, εδραιώνοντας τη μνήμη μπροστά στο πρόσωπο, αυτή είναι η κατάλληλη περίοδος για να πλησιάσει κάποιος τον μοναχό που αναπτύσσει τον νου για να τον δει».
Όταν αυτό ειπώθηκε, κάποιος μοναχός είπε σε εκείνον τον μοναχό: «Όχι βέβαια, φίλε, αυτή δεν είναι η κατάλληλη περίοδος για να πλησιάσει κάποιος τον μοναχό που αναπτύσσει τον νου για να τον δει. Φίλε, όταν ο μοναχός που αναπτύσσει τον νου, κοντά στο χάραμα της αυγής, αφού σηκωθεί, κάθεται διασταυρώνοντας τα πόδια του, κρατώντας το σώμα του ευθύ, εδραιώνοντας τη μνήμη μπροστά στο πρόσωπο, εκείνη την περίοδο το σώμα του είναι στηριγμένο στη θρεπτική ουσία, είναι άνετο για αυτόν να προσέχει τη Διδαχή των Βουδών. Για αυτό αυτή είναι ακατάλληλη περίοδος για να πλησιάσει κάποιος τον μοναχό που αναπτύσσει τον νου για να τον δει».
Όταν αυτό ειπώθηκε, ο σεβάσμιος Μαχακατσάνα είπε στους πρεσβύτερους μοναχούς: «Αυτό, φίλοι, το άκουσα μπροστά στον Ευλογημένο, μπροστά του το έλαβα - 'Αυτές οι έξι, μοναχέ, είναι οι κατάλληλες περίοδοι για να πλησιάσει κάποιος έναν μοναχό που αναπτύσσει τον νου για να τον δει'».
«Ποιες έξι; Εδώ, μοναχέ, όταν ένας μοναχός διαμένει με νου κατακλυσμένο από το ηδονικό πάθος, κυριευμένο από το ηδονικό πάθος, και δεν κατανοεί όπως πραγματικά είναι τη διαφυγή από το ηδονικό πάθος που έχει εγερθεί, εκείνη την περίοδο, αφού πλησιάσει έναν μοναχό που αναπτύσσει τον νου, πρέπει να του πει έτσι: 'Εγώ, φίλε, διαμένω με νου κατακλυσμένο από το ηδονικό πάθος, κυριευμένο από το ηδονικό πάθος, και δεν κατανοώ όπως πραγματικά είναι τη διαφυγή από το ηδονικό πάθος που έχει εγερθεί. Καλώς πράγματι, ας μου διδάξει ο σεβάσμιος τη Διδασκαλία για την εγκατάλειψη του ηδονικού πάθους'. Σε αυτόν ο μοναχός που αναπτύσσει τον νου διδάσκει τη Διδασκαλία για την εγκατάλειψη του ηδονικού πάθους. Αυτή, μοναχέ, είναι η πρώτη κατάλληλη περίοδος για να πλησιάσει κάποιος έναν μοναχό που αναπτύσσει τον νου για να τον δει.
«Επιπλέον, μοναχέ, όταν ένας μοναχός διαμένει με νου κατακλυσμένο από τον θυμό... κ.λπ... διαμένει με νου κατακλυσμένο από τη νωθρότητα και υπνηλία... διαμένει με νου κατακλυσμένο από την ανησυχία και τύψη... διαμένει με νου κατακλυσμένο από τη σκεπτικιστική αμφιβολία... δεν γνωρίζει και δεν βλέπει εκείνο το σημάδι, εξαρτώμενο από το οποίο σημάδι, στρέφοντας την προσοχή του σε εκείνο το σημάδι, υπάρχει η εγγύς εξάλειψη των νοητικών διαφθορών, εκείνη την περίοδο, αφού πλησιάσει έναν μοναχό που αναπτύσσει τον νου, πρέπει να του πει έτσι: 'Εγώ, φίλε, δεν γνωρίζω και δεν βλέπω εκείνο το σημάδι, εξαρτώμενο από το οποίο σημάδι, στρέφοντας την προσοχή του σε εκείνο το σημάδι, υπάρχει η εγγύς εξάλειψη των νοητικών διαφθορών. Καλώς πράγματι, ας μου διδάξει ο σεβάσμιος τη Διδασκαλία για την εξάλειψη των νοητικών διαφθορών'. Σε αυτόν ο μοναχός που αναπτύσσει τον νου διδάσκει τη Διδασκαλία για την εξάλειψη των νοητικών διαφθορών. Αυτή, μοναχέ, είναι η έκτη κατάλληλη περίοδος για να πλησιάσει κανείς τον μοναχό που αναπτύσσει τον νου για να τον δει.
«Αυτό, φίλε, το άκουσα μπροστά στον Ευλογημένο, μπροστά του το έλαβα - 'Αυτές λοιπόν, μοναχέ, είναι οι έξι κατάλληλες περίοδοι για να πλησιάσει κανείς τον μοναχό που αναπτύσσει τον νου για να τον δει'». Όγδοη.