5.
Η δεύτερη ομιλία για τον Άξιο
77.
Προέλευση στη Σαβάττχι.
«Η ύλη, μοναχοί, είναι παροδική.
Ό,τι είναι παροδικό, αυτό είναι οδυνηρό·
ό,τι είναι οδυνηρό, αυτό είναι μη-εαυτός·
ό,τι είναι μη-εαυτός, αυτό 'δεν είναι δικό μου, αυτό δεν είμαι εγώ, αυτό δεν είναι ο εαυτός μου'... κ.λπ...
έτσι αυτό πρέπει να θεωρείται όπως πραγματικά είναι με ορθή σοφία».
«Βλέποντας έτσι, μοναχοί, ο μορφωμένος ευγενής μαθητής αποστασιοποιείται από την ύλη, αποστασιοποιείται από το αίσθημα... αποστασιοποιείται από την αντίληψη... αποστασιοποιείται από τις δραστηριότητες... αποστασιοποιείται από τη συνείδηση. Αποστασιοποιούμενος απαλλάσσεται από το πάθος· μέσω του μη πάθους απελευθερώνεται. Υπάρχει η γνώση: «στον απελευθερωμένο, υπάρχει απελευθέρωση». Κατανοεί: «η γέννηση έχει εξαλειφθεί, η άγια ζωή έχει βιωθεί, αυτό που έπρεπε να γίνει έχει γίνει, δεν υπάρχει τίποτα περισσότερο για αυτή την κατάσταση ύπαρξης». Όσες είναι οι κατοικίες των όντων, μοναχοί, όση είναι η κορυφή της ύπαρξης, αυτοί είναι οι ανώτεροι, αυτοί είναι οι άριστοι στον κόσμο, δηλαδή οι Άξιοι». Πέμπτο.