2.
Η ομιλία για το δεύτερο καλό
213.
«Όποιες καλές νοητικές καταστάσεις κι αν υπάρχουν, μοναχοί, που ανήκουν στο καλό, που είναι στην πλευρά του καλού, όλες αυτές έχουν ρίζα τη συνετή προσοχή, συγκλίνουν στη συνετή προσοχή·
η συνετή προσοχή φαίνεται ως η κορυφαία αυτών των νοητικών καταστάσεων.
Για έναν μοναχό τέλειο στη συνετή προσοχή, μοναχοί, αυτό αναμένεται -
θα αναπτύξει τους επτά παράγοντες της φώτισης, θα καλλιεργήσει τους επτά παράγοντες της φώτισης.
Και πώς, μοναχοί, ένας μοναχός τέλειος στη συνετή προσοχή αναπτύσσει τους επτά παράγοντες της φώτισης, καλλιεργεί τους επτά παράγοντες της φώτισης; Εδώ, μοναχοί, ένας μοναχός αναπτύσσει τον παράγοντα φώτισης της μνήμης, βασισμένο στην αποστασιοποίηση... κ.λπ... αναπτύσσει τον παράγοντα φώτισης της αταραξίας, βασισμένο στην αποστασιοποίηση, βασισμένο στο μη πάθος, βασισμένο στην παύση, ωριμάζοντας στην αποδέσμευση. Έτσι λοιπόν, μοναχοί, ένας μοναχός τέλειος στη συνετή προσοχή αναπτύσσει τους επτά παράγοντες της φώτισης, καλλιεργεί τους επτά παράγοντες της φώτισης». Δεύτερο.