5.
Η ομιλία για την πορεία προς τους θεούς (δεύτερη)
1031.
Υπάρχουν αυτές οι τέσσερις θεϊκές πορείες των θεών, μοναχοί, για τον εξαγνισμό των μη καθαρών όντων, για τη λάμψη των μη λαμπερών όντων.
«Ποιες τέσσερις; Εδώ, μοναχοί, ένας ευγενής μαθητής είναι προικισμένος με ακλόνητη πεποίθηση στον Βούδα - 'Πράγματι αυτός ο Ευλογημένος... κ.λπ... ο Διδάσκαλος θεών και ανθρώπων, ο Φωτισμένος, ο Ευλογημένος'. Αυτός σκέφτεται έτσι - 'Ποια άραγε είναι η θεϊκή πορεία των θεών;' Αυτός κατανοεί έτσι - 'Ακούω ότι οι θεοί τώρα έχουν ως υπέρτατο την αβλάβεια. Και εγώ όμως δεν βλάπτω τίποτε, ούτε κινούμενο ούτε ακίνητο. Σίγουρα εγώ διαμένω προικισμένος με τη διδασκαλία της θεϊκής πορείας'. Αυτή είναι η πρώτη θεϊκή πορεία των θεών για τον εξαγνισμό των μη καθαρών όντων, για τη λάμψη των μη λαμπερών όντων.
«Επιπλέον, μοναχοί, ο ευγενής μαθητής στη Διδασκαλία... κ.λπ... στην Κοινότητα... κ.λπ...
«Επιπλέον, μοναχοί, ο ευγενής μαθητής είναι προικισμένος με ηθική αρεστή στους ευγενείς, άθραυστη... κ.λπ... οδηγούσας στην αυτοσυγκέντρωση. Αυτός σκέφτεται έτσι - 'Ποια άραγε είναι η θεϊκή πορεία των θεών;' Αυτός κατανοεί έτσι - 'Ακούω ότι οι θεοί τώρα έχουν ως υπέρτατο την αβλάβεια. Εγώ όμως δεν βλάπτω τίποτε, ούτε κινούμενο ούτε ακίνητο. Σίγουρα εγώ διαμένω προικισμένος με τη διδασκαλία της θεϊκής πορείας'. Αυτή είναι η τέταρτη θεϊκή πορεία των θεών για τον εξαγνισμό των μη καθαρών όντων, για τη λάμψη των μη λαμπερών όντων. Αυτές λοιπόν, μοναχοί, είναι οι τέσσερις θεϊκές πορείες των θεών για τον εξαγνισμό των μη καθαρών όντων, για τη λάμψη των μη λαμπερών όντων». Πέμπτο.