2.
Η δεύτερη ομιλία για την απομάκρυνση της μνησικακίας
162.
Εκεί ο σεβάσμιος Σαριπούττα απευθύνθηκε στους μοναχούς -
«Φίλοι μοναχοί».
«Φίλε», απάντησαν εκείνοι οι μοναχοί στον σεβάσμιο Σαριπούττα.
Ο σεβάσμιος Σαριπούττα είπε αυτό -
«Αυτοί είναι οι πέντε τρόποι απομάκρυνσης της μνησικακίας, φίλοι, με τους οποίους η εγερθείσα μνησικακία ενός μοναχού πρέπει να απομακρυνθεί εντελώς. Ποια πέντε; Εδώ, φίλοι, κάποιο άτομο έχει μη αγνή σωματική συμπεριφορά αλλά αγνή λεκτική συμπεριφορά· και σε ένα τέτοιο άτομο, φίλοι, η μνησικακία πρέπει να απομακρυνθεί. Εδώ όμως, φίλοι, κάποιο άτομο έχει μη αγνή λεκτική συμπεριφορά αλλά αγνή σωματική συμπεριφορά· και σε ένα τέτοιο άτομο, φίλοι, η μνησικακία πρέπει να απομακρυνθεί. Εδώ όμως, φίλοι, κάποιο άτομο έχει μη αγνή σωματική συμπεριφορά και μη αγνή λεκτική συμπεριφορά, αλλά κατά καιρούς αποκτά άνοιγμα του νου και πεποίθηση του νου· και σε ένα τέτοιο άτομο, φίλοι, η μνησικακία πρέπει να απομακρυνθεί. Εδώ όμως, φίλοι, κάποιο άτομο έχει μη αγνή σωματική συμπεριφορά και μη αγνή λεκτική συμπεριφορά, και δεν αποκτά κατά καιρούς άνοιγμα του νου και πεποίθηση του νου· και σε ένα τέτοιο άτομο, φίλοι, η μνησικακία πρέπει να απομακρυνθεί. Εδώ όμως, φίλοι, κάποιο άτομο έχει αγνή σωματική συμπεριφορά και αγνή λεκτική συμπεριφορά, και κατά καιρούς αποκτά άνοιγμα του νου και πεποίθηση του νου· και σε ένα τέτοιο άτομο, φίλοι, η μνησικακία πρέπει να απομακρυνθεί.
«Εκεί, φίλοι, αυτό το άτομο που έχει μη αγνή σωματική συμπεριφορά αλλά αγνή λεκτική συμπεριφορά, πώς πρέπει να απομακρυνθεί η μνησικακία προς εκείνο το άτομο; Όπως, φίλοι, ένας μοναχός που φορά χιτώνες από κουρέλια, βλέποντας ένα κουρέλι στον δρόμο, αφού το συγκρατήσει με το αριστερό πόδι και το απλώσει με το δεξί πόδι, αφού ξεχωρίσει ό,τι είναι ουσιώδες εκεί, θα το έπαιρνε και θα έφευγε· ακριβώς έτσι, φίλοι, αυτό το άτομο που έχει μη αγνή σωματική συμπεριφορά αλλά αγνή λεκτική συμπεριφορά, η μη αγνή σωματική συμπεριφορά του δεν πρέπει να στρέφει την προσοχή του εκείνη τη στιγμή, αλλά η αγνή λεκτική συμπεριφορά του πρέπει να στρέφει την προσοχή του εκείνη τη στιγμή. Έτσι η μνησικακία προς εκείνο το άτομο πρέπει να απομακρυνθεί.
«Εκεί, φίλοι, αυτό το άτομο που έχει μη αγνή λεκτική συμπεριφορά αλλά αγνή σωματική συμπεριφορά, πώς πρέπει να απομακρυνθεί η μνησικακία προς εκείνο το άτομο; Όπως, φίλοι, μια λιμνούλα καλυμμένη με φύκια και υδρόβια φυτά. Τότε θα ερχόταν ένας άνθρωπος καταβεβλημένος από τη ζέστη, νικημένος από τη ζέστη, κουρασμένος, διψασμένος, με δίψα. Αυτός, αφού μπει σε εκείνη τη λιμνούλα, αφού απομακρύνει εδώ κι εκεί τα φύκια και τα υδρόβια φυτά με τα δύο χέρια, αφού πιει με τις ενωμένες παλάμες, θα έφευγε. Ακριβώς έτσι, φίλοι, αυτό το άτομο που έχει μη αγνή λεκτική συμπεριφορά αλλά αγνή σωματική συμπεριφορά, η μη αγνή λεκτική συμπεριφορά του δεν πρέπει να στρέφει την προσοχή του εκείνη τη στιγμή, αλλά η αγνή σωματική συμπεριφορά του πρέπει να στρέφει την προσοχή του εκείνη τη στιγμή. Έτσι η μνησικακία προς εκείνο το άτομο πρέπει να απομακρυνθεί.
«Εκεί, φίλοι, αυτό το άτομο που έχει μη αγνή σωματική συμπεριφορά και μη αγνή λεκτική συμπεριφορά αλλά κατά καιρούς αποκτά άνοιγμα του νου και πεποίθηση του νου, πώς πρέπει να απομακρυνθεί η μνησικακία προς εκείνο το άτομο; Όπως, φίλοι, λίγο νερό σε ένα αποτύπωμα αγελάδας. Τότε θα ερχόταν ένας άνθρωπος καταβεβλημένος από τη ζέστη, νικημένος από τη ζέστη, κουρασμένος, διψασμένος, με δίψα. Θα σκεφτόταν - 'αυτό είναι λίγο νερό σε ένα αποτύπωμα αγελάδας. Αν πιω με τις ενωμένες παλάμες ή με δοχείο, θα το αναταράξω και θα το θολώσω και θα το κάνω μη πόσιμο. Γιατί να μην πέσω στα τέσσερα και πίνοντας σαν αγελάδα να φύγω;' Αυτός θα έπεφτε στα τέσσερα και πίνοντας σαν αγελάδα θα έφευγε. Ακριβώς έτσι, φίλοι, αυτό το άτομο που έχει μη αγνή σωματική συμπεριφορά και μη αγνή λεκτική συμπεριφορά αλλά κατά καιρούς αποκτά άνοιγμα του νου και πεποίθηση του νου, η μη αγνή σωματική συμπεριφορά του δεν πρέπει να στρέφει την προσοχή του εκείνη τη στιγμή· και η μη αγνή λεκτική συμπεριφορά του δεν πρέπει να στρέφει την προσοχή του εκείνη τη στιγμή. Αλλά αυτό που αποκτά κατά καιρούς, το άνοιγμα του νου και η πεποίθηση του νου, αυτό πρέπει να στρέφει την προσοχή του εκείνη τη στιγμή. Έτσι η μνησικακία προς εκείνο το άτομο πρέπει να απομακρυνθεί.
«Εκεί, φίλοι, αυτό το άτομο που έχει μη αγνή σωματική συμπεριφορά, μη αγνή λεκτική συμπεριφορά, και δεν αποκτά κατά καιρούς άνοιγμα του νου, πεποίθηση του νου, πώς πρέπει να απομακρυνθεί η μνησικακία προς εκείνο το άτομο; Όπως, φίλοι, ένας άνθρωπος άρρωστος, ταλαιπωρημένος, βαριά ασθενής, ταξιδεύοντας στον κεντρικό δρόμο. Μπροστά του το χωριό είναι μακριά, και πίσω του το χωριό είναι μακριά. Αυτός δεν θα λάμβανε κατάλληλες τροφές, δεν θα λάμβανε κατάλληλα φάρμακα, δεν θα λάμβανε κατάλληλο συμπαραστάτη, δεν θα λάμβανε οδηγό προς το χωριό. Κάποιος άνθρωπος που ταξιδεύει στον κεντρικό δρόμο θα τον έβλεπε. Αυτός θα εδραίωνε συμπόνια προς εκείνον τον άνθρωπο, θα εδραίωνε οίκτο, θα εδραίωνε ευσπλαχνία - «Αχ, μακάρι αυτός ο άνθρωπος να λάμβανε κατάλληλες τροφές, να λάμβανε κατάλληλα φάρμακα, να λάμβανε κατάλληλο συμπαραστάτη, να λάμβανε οδηγό προς το χωριό! Για ποιο λόγο; Ας μην υποστεί αυτός ο άνθρωπος συμφορά και καταστροφή ακριβώς εδώ!» Ακριβώς με τον ίδιο τρόπο, φίλοι, αυτό το άτομο που έχει μη αγνή σωματική συμπεριφορά, μη αγνή λεκτική συμπεριφορά, και δεν αποκτά κατά καιρούς άνοιγμα του νου, πεποίθηση του νου, ακόμη και σε τέτοιο άτομο, φίλοι, πρέπει να εδραιωθεί συμπόνια, πρέπει να εδραιωθεί οίκτος, πρέπει να εδραιωθεί ευσπλαχνία - «Αχ, μακάρι αυτός ο σεβάσμιος εγκαταλείποντας την κακή σωματική συμπεριφορά να ανέπτυσσε την καλή σωματική συμπεριφορά, εγκαταλείποντας την κακή λεκτική συμπεριφορά να ανέπτυσσε την καλή λεκτική συμπεριφορά, εγκαταλείποντας την κακή νοητική συμπεριφορά να ανέπτυσσε την καλή νοητική συμπεριφορά! Για ποιο λόγο; Ας μην επαναγεννηθεί αυτός ο σεβάσμιος με την κατάρρευση του σώματος κατά τον θάνατο στον κόσμο της αθλιότητας, στον κακότυχο κόσμο, στον κόσμο του ξεπεσμού, στην κόλαση!» Έτσι η μνησικακία προς εκείνο το άτομο πρέπει να απομακρυνθεί.
«Εκεί, φίλοι, αυτό το άτομο που έχει αγνή σωματική συμπεριφορά, αγνή λεκτική συμπεριφορά, και αποκτά κατά καιρούς άνοιγμα του νου, πεποίθηση του νου, πώς πρέπει να απομακρυνθεί η μνησικακία προς εκείνο το άτομο; Όπως, φίλοι, μια λιμνούλα με διαυγές νερό, με γλυκό νερό, με δροσερό νερό, με καθαρό νερό, με ωραίες όχθες, γοητευτική, σκεπασμένη με διάφορα δέντρα. Τότε θα ερχόταν ένας άνθρωπος καταβεβλημένος από τη ζέστη, νικημένος από τη ζέστη, κουρασμένος, διψασμένος, με δίψα. Αυτός, αφού έμπαινε σε εκείνη τη λιμνούλα, αφού έκανε μπάνιο και ήπιε, αφού έβγαινε, θα καθόταν ή θα ξάπλωνε ακριβώς εκεί στη σκιά του δέντρου.
Ακριβώς με τον ίδιο τρόπο, φίλοι, αυτό το άτομο που έχει αγνή σωματική συμπεριφορά, αγνή λεκτική συμπεριφορά, και αποκτά κατά καιρούς άνοιγμα του νου, πεποίθηση του νου, η αγνή σωματική συμπεριφορά του πρέπει να στρέφει την προσοχή του εκείνη τη στιγμή· η αγνή λεκτική συμπεριφορά του πρέπει να στρέφει την προσοχή του εκείνη τη στιγμή· και αυτό που αποκτά κατά καιρούς, το άνοιγμα του νου, η πεποίθηση του νου, και αυτό πρέπει να στρέφει την προσοχή του εκείνη τη στιγμή. Έτσι η μνησικακία προς εκείνο το άτομο πρέπει να απομακρυνθεί. Ερχόμενος σε ένα άτομο ευχάριστο από κάθε πλευρά, φίλοι, ο νους γαληνεύει.
Αυτοί λοιπόν, φίλοι, είναι οι πέντε τρόποι απομάκρυνσης της μνησικακίας, με τους οποίους η εγερθείσα μνησικακία ενός μοναχού πρέπει να απομακρυνθεί εντελώς». Δεύτερο.