8.
Η δεύτερη ομιλία για τον δεμένο με λουρί
100.
Προέλευση στη Σαβάττχι.
«Χωρίς εντοπίσιμη αρχή, μοναχοί, είναι αυτή η περιπλάνηση στον κύκλο των επαναγεννήσεων.
Η αρχή δεν είναι εμφανής για τα όντα που έχουν το νοητικό εμπόδιο της άγνοιας και τον νοητικό δεσμό της επιθυμίας, καθώς μεταναστεύουν και περιπλανώνται.
Όπως ακριβώς, μοναχοί, ένας σκύλος δεμένος με λουρί σε γερό πάσσαλο ή στύλο.
Αν αυτός πηγαίνει, πηγαίνει ακριβώς σε αυτόν τον πάσσαλο ή τον στύλο·
αν στέκεται, στέκεται ακριβώς κοντά σε αυτόν τον πάσσαλο ή τον στύλο·
αν κάθεται, κάθεται ακριβώς κοντά σε αυτόν τον πάσσαλο ή τον στύλο·
αν ξαπλώνει, ξαπλώνει ακριβώς κοντά σε αυτόν τον πάσσαλο ή τον στύλο.
Ακριβώς με τον ίδιο τρόπο, μοναχοί, ο αδαής κοινός άνθρωπος θεωρεί την ύλη ως 'αυτό είναι δικό μου, αυτό είμαι εγώ, αυτό είναι ο εαυτός μου'.
Το αίσθημα...
την αντίληψη...
τις δραστηριότητες...
θεωρεί τη συνείδηση ως 'αυτό είναι δικό μου, αυτό είμαι εγώ, αυτό είναι ο εαυτός μου'.
Αν αυτός πηγαίνει, πηγαίνει σε αυτά τα πέντε συναθροίσματα της προσκόλλησης·
αν στέκεται, στέκεται κοντά σε αυτά τα πέντε συναθροίσματα της προσκόλλησης·
αν κάθεται, κάθεται κοντά σε αυτά τα πέντε συναθροίσματα της προσκόλλησης·
αν ξαπλώνει, ξαπλώνει κοντά σε αυτά τα πέντε συναθροίσματα της προσκόλλησης.
Γι' αυτό, μοναχοί, πρέπει συχνά να ανασκοπείται η δική του συνείδηση -
'για μακρύ χρόνο αυτή η συνείδηση έχει μολυνθεί από λαγνεία, μίσος και αυταπάτη'.
Από τη μόλυνση της συνείδησης, μοναχοί, τα όντα μολύνονται·
από την κάθαρση της συνείδησης τα όντα εξαγνίζονται.
«Έχετε δει, μοναχοί, μια ζωγραφιά που ονομάζεται 'περιπλανώμενη';» «Ναι, σεβάσμιε κύριε». «Αυτή η ζωγραφιά που ονομάζεται 'περιπλανώμενη', μοναχοί, έχει ζωγραφιστεί από τη συνείδηση. Από αυτή τη ζωγραφισμένη συνείδηση, μοναχοί, η ίδια η συνείδηση είναι ακόμη πιο ζωγραφισμένη. Γι' αυτό, μοναχοί, πρέπει συχνά να ανασκοπείται η δική του συνείδηση - 'για μακρύ χρόνο αυτή η συνείδηση έχει μολυνθεί από λαγνεία, μίσος και αυταπάτη'. Από τη μόλυνση της συνείδησης, μοναχοί, τα όντα μολύνονται· από την κάθαρση της συνείδησης τα όντα εξαγνίζονται.
«Δεν βλέπω, μοναχοί, καμία άλλη τάξη όντων με τέτοια συνείδηση. Όπως αυτά, μοναχοί, τα ζώα· και αυτά, μοναχοί, τα ζώα είναι σχηματισμένα από τη συνείδηση· αλλά ακόμη και από αυτά τα ζώα, μοναχοί, η συνείδηση είναι πιο ποικίλη. Γι' αυτό, μοναχοί, πρέπει συχνά να ανασκοπείται η δική του συνείδηση - 'για μακρύ χρόνο αυτή η συνείδηση έχει μολυνθεί από λαγνεία, μίσος και αυταπάτη'. Από τη μόλυνση της συνείδησης, μοναχοί, τα όντα μολύνονται· από την κάθαρση της συνείδησης τα όντα εξαγνίζονται.
«Όπως, μοναχοί, ένας πλύντης ή ένας ζωγράφος με βαφή ή λάκκα ή κουρκουμά ή λουλάκι ή ερυθρόδανο σε καλά γυαλισμένη σανίδα ή τοίχο ή ύφασμα θα δημιουργούσε μια γυναικεία μορφή ή μια ανδρική μορφή με όλα τα μέλη και τα μικρά μέλη· ακριβώς με τον ίδιο τρόπο, μοναχοί, ο αδαής κοινός άνθρωπος παράγοντας παράγει μόνο ύλη, μόνο αίσθημα... κ.λπ... μόνο στην αντίληψη... μόνο δραστηριότητες... παράγοντας παράγει μόνο συνείδηση. Τι νομίζετε, μοναχοί, η ύλη είναι μόνιμη ή παροδική;» «Παροδική, σεβάσμιε κύριε». «Το αίσθημα... η αντίληψη... οι δραστηριότητες... η συνείδηση... κ.λπ... Γι' αυτό, μοναχοί, βλέποντας έτσι... κ.λπ... κατανοεί ότι δεν υπάρχει τίποτα περισσότερο για αυτή την κατάσταση ύπαρξης». Όγδοη.