8.
Δεύτερη ομιλία για τους τέσσερις μεγάλους βασιλιάδες
38.
«Κάποτε στο παρελθόν, μοναχοί, ο Σάκκα, ο άρχοντας των θεών, καθησυχάζοντας τους Τριάντα Τρεις θεούς, εκείνη τη στιγμή είπε αυτόν τον στίχο:
και τη δεκαπενθήμερη περίοδο των θαυμάτων, πλήρως εφοδιασμένη με τα οκτώ μέρη·
την ημέρα τήρησης των κανόνων ας τηρεί, όποιος άνθρωπος είναι σαν εμένα.'
Αυτός ο στίχος όμως, μοναχοί, που ειπώθηκε από τον Σάκκα, τον άρχοντα των θεών, είναι κακά τραγουδημένος και όχι καλά τραγουδημένος, κακά ειπωμένος και όχι καλά ειπωμένος. Για ποιο λόγο; Διότι ο Σάκκα, μοναχοί, ο άρχοντας των θεών, δεν είναι απελευθερωμένος από τη γέννηση, από το γήρας, από τον θάνατο, από τις λύπες, από τους θρήνους, από τον πόνο, από τη δυσαρέσκεια, από το άγχος· δεν είναι απελευθερωμένος από τον υπαρξιακό πόνο, λέω.
Αλλά εκείνος, μοναχοί, ο μοναχός που είναι Άξιος, που έχει εξαλείψει τις νοητικές διαφθορές, που έχει ολοκληρώσει την άγια ζωή, που έχει κάνει αυτό που έπρεπε να γίνει, που έχει αποθέσει το φορτίο, που έχει επιτύχει τον δικό του σκοπό, που έχει εξαλείψει πλήρως τους δεσμούς του γίγνεσθαι, πλήρως απελευθερωμένος μέσω της τελικής γνώσης, σε αυτόν τον μοναχό, μοναχοί, είναι κατάλληλο να πει:
και τη δεκαπενθήμερη περίοδο των θαυμάτων, πλήρως εφοδιασμένη με τα οκτώ μέρη·
την ημέρα τήρησης των κανόνων ας τηρεί, όποιος άνθρωπος είναι σαν εμένα.'
Για ποιο λόγο; Διότι αυτός ο μοναχός, μοναχοί, είναι απελευθερωμένος από τη γέννηση, από το γήρας, από τον θάνατο, από τις λύπες, από τους θρήνους, από τον πόνο, από τη δυσαρέσκεια, από το άγχος· είναι απελευθερωμένος από τον υπαρξιακό πόνο, λέω». Όγδοη.