7.
Η δεύτερη ομιλία για την ηθική
137.
«Υπάρχουν, μοναχοί, αυτά τα τέσσερα άτομα στον κόσμο.
Ποιοι τέσσερις;
Εδώ, μοναχοί, κάποιο άτομο δεν σέβεται την ηθική ούτε έχει την ηθική ως κυρίαρχη, δεν σέβεται την αυτοσυγκέντρωση ούτε έχει την αυτοσυγκέντρωση ως κυρίαρχη, δεν σέβεται τη σοφία ούτε έχει τη σοφία ως κυρίαρχη.
Εδώ επίσης, μοναχοί, κάποιο άτομο σέβεται την ηθική και έχει την ηθική ως κυρίαρχη, αλλά δεν σέβεται την αυτοσυγκέντρωση ούτε έχει την αυτοσυγκέντρωση ως κυρίαρχη, δεν σέβεται τη σοφία ούτε έχει τη σοφία ως κυρίαρχη.
Εδώ επίσης, μοναχοί, κάποιο άτομο σέβεται την ηθική και έχει την ηθική ως κυρίαρχη, σέβεται την αυτοσυγκέντρωση και έχει την αυτοσυγκέντρωση ως κυρίαρχη, αλλά δεν σέβεται τη σοφία ούτε έχει τη σοφία ως κυρίαρχη.
Εδώ επίσης, μοναχοί, κάποιο άτομο σέβεται την ηθική και έχει την ηθική ως κυρίαρχη, σέβεται την αυτοσυγκέντρωση και έχει την αυτοσυγκέντρωση ως κυρίαρχη, σέβεται τη σοφία και έχει τη σοφία ως κυρίαρχη. Αυτά, μοναχοί, είναι τα τέσσερα άτομα που υπάρχουν στον κόσμο». Έβδομη.