4.
Η δεύτερη ομιλία για το αίσθημα
53.
Αυτό ειπώθηκε από τον Ευλογημένο, ειπώθηκε από τον Άξιο, έτσι έχω ακούσει -
«Αυτά, μοναχοί, είναι τα τρία αισθήματα. Ποια τρία; Ευχάριστο αίσθημα, δυσάρεστο αίσθημα, ούτε-δυσάρεστο-ούτε-ευχάριστο αίσθημα. Το ευχάριστο αίσθημα, μοναχοί, πρέπει να θεωρείται ως πόνος· το δυσάρεστο αίσθημα πρέπει να θεωρείται ως βέλος· το ούτε-δυσάρεστο-ούτε-ευχάριστο αίσθημα πρέπει να θεωρείται ως παροδικό. Όταν λοιπόν, μοναχοί, σε έναν μοναχό το ευχάριστο αίσθημα έχει ιδωθεί ως πόνος, το δυσάρεστο αίσθημα έχει ιδωθεί ως βέλος, το ούτε-δυσάρεστο-ούτε-ευχάριστο αίσθημα έχει ιδωθεί ως παροδικό· αυτός ονομάζεται, μοναχοί, 'ευγενής μοναχός που βλέπει σωστά, έκοψε την επιθυμία, απέρριψε τους νοητικούς δεσμούς, μέσω της πλήρους συνειδητοποίησης της αλαζονείας έθεσε τέλος στον πόνο'». Αυτό το νόημα είπε ο Ευλογημένος. Εκεί αυτό λέγεται έτσι -
το ούτε-δυσάρεστο-ούτε-ευχάριστο, το γαλήνιο, το είδε ως παροδικό.
ολοκληρωμένος μέσω της άμεσης γνώσης, γαλήνιος, αυτός πράγματι είναι σοφός που ξεπέρασε τις νοητικές δεσμεύσεις».
Αυτό επίσης το νόημα ειπώθηκε από τον Ευλογημένο, έτσι έχω ακούσει. Τέταρτο.