10.
Η δεύτερη ομιλία για τη θέληση και το πάθος
169.
Προέλευση στη Σαβάττχι.
Στον σεβάσμιο Ράντχα που καθόταν στο πλάι, ο Ευλογημένος είπε αυτό:
«Στην ύλη, Ράντχα, όποια θέληση, όποιο πάθος, όποια απόλαυση, όποια επιθυμία, όποιες εμπλοκές και προσκολλήσεις, εδραιώσεις, εμμονές και υπολανθάνουσες τάσεις του νου, αυτές εγκαταλείψτε.
Έτσι εκείνη η ύλη θα έχει εγκαταλειφθεί, η ρίζα της θα έχει κοπεί, θα έχει γίνει σαν κορμός φοίνικα, θα έχει οδηγηθεί στην εξαφάνιση, θα έχει τη φύση της μη-έγερσης στο μέλλον.
Στο αίσθημα όποια θέληση, όποιο πάθος, όποια απόλαυση, όποια επιθυμία, όποιες εμπλοκές και προσκολλήσεις, εδραιώσεις, εμμονές και υπολανθάνουσες τάσεις του νου, αυτές εγκαταλείψτε.
Έτσι εκείνο το αίσθημα θα έχει εγκαταλειφθεί, η ρίζα του θα έχει κοπεί, θα έχει γίνει σαν κορμός φοίνικα, θα έχει οδηγηθεί στην εξαφάνιση, θα έχει τη φύση της μη-έγερσης στο μέλλον.
Της αντίληψης...
στις δραστηριότητες όποια θέληση, όποιο πάθος, όποια απόλαυση, όποια επιθυμία, όποιες εμπλοκές και προσκολλήσεις, εδραιώσεις, εμμονές και υπολανθάνουσες τάσεις του νου, αυτές εγκαταλείψτε.
Έτσι εκείνες οι δραστηριότητες θα έχουν εγκαταλειφθεί, η ρίζα τους θα έχει κοπεί, θα έχουν γίνει σαν κορμός φοίνικα, θα έχουν οδηγηθεί στην εξαφάνιση, θα έχουν τη φύση της μη-έγερσης στο μέλλον.
Στη συνείδηση όποια θέληση, όποιο πάθος, όποια απόλαυση, όποια επιθυμία, όποιες εμπλοκές και προσκολλήσεις, εδραιώσεις, εμμονές και υπολανθάνουσες τάσεις του νου, αυτές εγκαταλείψτε.
Έτσι εκείνη η συνείδηση θα έχει εγκαταλειφθεί, η ρίζα της θα έχει κοπεί, θα έχει γίνει σαν κορμός φοίνικα, θα έχει οδηγηθεί στην εξαφάνιση, θα έχει τη φύση της μη-έγερσης στο μέλλον».
Δέκατη.