8.
Η δεύτερη ομιλία για την παράγωγη ταραχή
8.
Προέλευση στη Σαβάττχι.
«Θα σας διδάξω, μοναχοί, την ταραχή μέσω της προσκόλλησης και τη μη ταραχή μέσω της μη προσκόλλησης.
Ακούστε το... κ.λπ...
Και πώς, μοναχοί, υπάρχει ταραχή μέσω της προσκόλλησης;
Εδώ, μοναχοί, ο αδαής κοινός άνθρωπος θεωρεί την ύλη ως 'αυτό είναι δικό μου, αυτό είμαι εγώ, αυτό είναι ο εαυτός μου'.
Η ύλη του αυτή μεταβάλλεται, γίνεται διαφορετική.
Λόγω της μεταβολής και αλλοίωσης της ύλης του, εγείρονται λύπη, θρήνος, πόνος, δυσαρέσκεια και άγχος.
Το αίσθημα αυτό είναι δικό μου... κ.λπ...
την αντίληψη αυτό είναι δικό μου...
τις δραστηριότητες αυτό είναι δικό μου...
θεωρεί τη συνείδηση ως 'αυτό είναι δικό μου, αυτό είμαι εγώ, αυτό είναι ο εαυτός μου'.
Η συνείδησή του αυτή μεταβάλλεται, γίνεται διαφορετική.
Από τη μεταβολή και την αλλαγή της συνείδησής του εγείρονται λύπη, θρήνος, πόνος, δυσαρέσκεια και άγχος.
Έτσι, μοναχοί, υπάρχει ταραχή μέσω της προσκόλλησης.
«Και πώς, μοναχοί, υπάρχει η μη ταραχή μέσω της μη προσκόλλησης; Εδώ, μοναχοί, ο μορφωμένος ευγενής μαθητής θεωρεί την ύλη ως 'αυτό δεν είναι δικό μου, αυτό δεν είμαι εγώ, αυτό δεν είναι ο εαυτός μου'. Η ύλη του αυτή μεταβάλλεται, γίνεται διαφορετική. Από τη μεταβολή και την αλλαγή της ύλης του δεν εγείρονται λύπη, θρήνος, πόνος, δυσαρέσκεια και άγχος. Το αίσθημα αυτό δεν είναι δικό μου... την αντίληψη αυτό δεν είναι δικό μου... τις δραστηριότητες αυτό δεν είναι δικό μου... θεωρεί τη συνείδηση ως 'αυτό δεν είναι δικό μου, αυτό δεν είμαι εγώ, αυτό δεν είναι ο εαυτός μου'. Η συνείδησή του αυτή μεταβάλλεται, γίνεται διαφορετική. Λόγω της μεταβολής και αλλοίωσης της συνείδησής του, δεν εγείρονται λύπη, θρήνος, πόνος, δυσαρέσκεια και άγχος. Έτσι λοιπόν, μοναχοί, υπάρχει η μη ταραχή μέσω της μη προσκόλλησης.» Όγδοη.