4.
Η δεύτερη ομιλία για τις περιπτώσεις γνώσης
34.
Διέμενε στη Σαβάτθι... κ.λπ...
«Θα σας διδάξω, μοναχοί, εβδομήντα επτά περιπτώσεις γνώσης.
Ακούστε το, προσέχετε καλά·
θα μιλήσω».
«Ναι, σεβάσμιε κύριε», απάντησαν εκείνοι οι μοναχοί στον Ευλογημένο.
Ο Ευλογημένος είπε αυτό:
«Ποιες, μοναχοί, είναι οι εβδομήντα επτά περιπτώσεις γνώσης; Η γνώση ότι με τη γέννηση ως συνθήκη υπάρχει γήρας και θάνατος· η γνώση ότι όταν δεν υπάρχει γέννηση, δεν υπάρχει γήρας και θάνατος· η γνώση ότι και στο παρελθόν με τη γέννηση ως συνθήκη υπήρχε γήρας και θάνατος, η γνώση ότι όταν δεν υπήρχε γέννηση, δεν υπήρχε γήρας και θάνατος· η γνώση ότι και στο μέλλον με τη γέννηση ως συνθήκη θα υπάρχει γήρας και θάνατος, η γνώση ότι όταν δεν θα υπάρχει γέννηση, δεν θα υπάρχει γήρας και θάνατος· η γνώση ότι και αυτή η γνώση της σταθερότητας των φαινομένων είναι υποκείμενη σε καταστροφή, έχουσα τη φύση της παρακμής, υποκείμενη στη φθίση, έχουσα τη φύση της παύσης.
Η γνώση ότι με το γίγνεσθαι ως συνθήκη υπάρχει γέννηση... κ.λπ... η γνώση ότι με την προσκόλληση ως συνθήκη υπάρχει γίγνεσθαι... η γνώση ότι με την επιθυμία ως συνθήκη υπάρχει προσκόλληση... η γνώση ότι με το αίσθημα ως συνθήκη υπάρχει επιθυμία... η γνώση ότι με την επαφή ως συνθήκη υπάρχει αίσθημα... η γνώση ότι με τις έξι αισθητήριες βάσεις ως συνθήκη υπάρχει επαφή... η γνώση ότι με τη νοητικότητα και υλικότητα ως συνθήκη υπάρχουν οι έξι αισθητήριες βάσεις... η γνώση ότι με τη συνείδηση ως συνθήκη υπάρχει νοητικότητα και υλικότητα... η γνώση ότι με τις δραστηριότητες ως συνθήκη υπάρχει συνείδηση· η γνώση ότι με την άγνοια ως συνθήκη υπάρχουν δραστηριότητες, η γνώση ότι όταν δεν υπάρχει άγνοια, δεν υπάρχουν δραστηριότητες· η γνώση ότι και στο παρελθόν με την άγνοια ως συνθήκη υπήρχαν δραστηριότητες, η γνώση ότι όταν δεν υπήρχε άγνοια, δεν υπήρχαν δραστηριότητες· η γνώση ότι και στο μέλλον με την άγνοια ως συνθήκη θα υπάρχουν δραστηριότητες, η γνώση ότι όταν δεν θα υπάρχει άγνοια, δεν θα υπάρχουν δραστηριότητες· η γνώση ότι και αυτή η γνώση της σταθερότητας των φαινομένων είναι υποκείμενη σε καταστροφή, έχουσα τη φύση της παρακμής, υποκείμενη στη φθίση, έχουσα τη φύση της παύσης. Αυτές ονομάζονται, μοναχοί, οι εβδομήντα επτά περιπτώσεις γνώσης». Τέταρτο.