2.
Η δεύτερη ομιλία για πριν από τη φώτιση
14.
«Πριν ακόμα, μοναχοί, από την ανώτατη φώτιση, όταν δεν είχα ακόμα αφυπνιστεί πλήρως, όντας ακόμα Μπόντχισαττα, ήρθε αυτή η σκέψη -
'Ποια άραγε είναι η απόλαυση της ύλης, ποιος ο κίνδυνος, ποια η διαφυγή;
Ποια των ήχων... κ.λπ...
ποια των οσμών...
ποια των γεύσεων...
ποια των απτών αντικειμένων...
ποια είναι η απόλαυση των νοητικών φαινομένων, ποιος ο κίνδυνος, ποια η διαφυγή;'
Σε μένα, μοναχοί, ήρθε αυτή η σκέψη -
'Η ευτυχία και η ευαρέσκεια που εγείρεται εξαρτώμενη από την ύλη, αυτή είναι η απόλαυση της ύλης.
Το ότι η ύλη είναι παροδική, οδυνηρή, υποκείμενη σε μεταβολή, αυτός είναι ο κίνδυνος της ύλης.
Όποια είναι η απομάκρυνση της θέλησης και του πάθους για την ύλη, η εγκατάλειψη της θέλησης και του πάθους, αυτή είναι η διαφυγή από την ύλη.
Η ευτυχία και η ευαρέσκεια που εγείρεται εξαρτώμενη από τους ήχους...
τις οσμές...
τις γεύσεις...
τα απτά αντικείμενα...
η ευτυχία και η ευαρέσκεια που εγείρεται εξαρτώμενη από τα νοητικά φαινόμενα, αυτή είναι η απόλαυση των νοητικών φαινομένων.
Το ότι τα νοητικά φαινόμενα είναι παροδικά, οδυνηρά, υποκείμενα σε μεταβολή, αυτός είναι ο κίνδυνος των νοητικών φαινομένων.
Όποια είναι η απομάκρυνση της θέλησης και του πάθους για τα νοητικά φαινόμενα, η εγκατάλειψη της θέλησης και του πάθους, αυτή είναι η διαφυγή από τα νοητικά φαινόμενα.'»
«Όσο καιρό, μοναχοί, δεν γνώρισα άμεσα όπως πραγματικά είναι αυτών των έξι εξωτερικών αισθητήριων βάσεων έτσι την απόλαυση ως απόλαυση και τον κίνδυνο ως κίνδυνο και τη διαφυγή ως διαφυγή, τόσο καιρό εγώ, μοναχοί, στον κόσμο μαζί με τους θεούς, μαζί με τον Μάρα, μαζί με τους Βράχμα, στη γενιά μαζί με τους ασκητές και βραχμάνους, μαζί με θεούς και ανθρώπους, δεν αναγνώρισα τον εαυτό μου ως αυτόν που έχει αφυπνιστεί πλήρως στην ανυπέρβλητη πλήρη αυτοφώτιση. Όταν όμως, μοναχοί, γνώρισα άμεσα όπως πραγματικά είναι αυτών των έξι εξωτερικών αισθητήριων βάσεων έτσι την απόλαυση ως απόλαυση και τον κίνδυνο ως κίνδυνο και τη διαφυγή ως διαφυγή, τότε εγώ, μοναχοί, στον κόσμο μαζί με τους θεούς, μαζί με τον Μάρα, μαζί με τους Βράχμα, στη γενιά μαζί με τους ασκητές και βραχμάνους, μαζί με θεούς και ανθρώπους, αναγνώρισα τον εαυτό μου ως αυτόν που έχει αφυπνιστεί πλήρως στην ανυπέρβλητη πλήρη αυτοφώτιση. Και η γνώση και η ενόραση εγέρθηκαν σε μένα - 'Ακλόνητη είναι η απελευθέρωσή μου, αυτή είναι η τελευταία γέννηση, δεν υπάρχει πλέον επαναγέννηση'.» Δεύτερο.