5.
Η δεύτερη ομιλία για τους ασκητές και τους βραχμάνους
505.
«Αυτές οι πέντε, μοναχοί, είναι ικανότητες.
Ποια πέντε;
Η ικανότητα του ευχάριστου σωματικού αισθήματος, η ικανότητα του σωματικού πόνου, η ικανότητα ευαρέσκειας, η ικανότητα δυσαρέσκειας, η ικανότητα αταραξίας.
Όποιοι ασκητές ή βραχμάνοι, μοναχοί, δεν κατανοούν την ικανότητα του ευχάριστου σωματικού αισθήματος, δεν κατανοούν την προέλευση της ικανότητας του ευχάριστου σωματικού αισθήματος, δεν κατανοούν την παύση της ικανότητας του ευχάριστου σωματικού αισθήματος, δεν κατανοούν την πρακτική που οδηγεί στην παύση της ικανότητας του ευχάριστου σωματικού αισθήματος·
δεν κατανοούν την ικανότητα του σωματικού πόνου... κ.λπ...
δεν κατανοούν την ικανότητα ευαρέσκειας... κ.λπ...
δεν κατανοούν την ικανότητα δυσαρέσκειας... κ.λπ...
δεν κατανοούν την ικανότητα αταραξίας, δεν κατανοούν την προέλευση της ικανότητας αταραξίας, δεν κατανοούν την παύση της ικανότητας αταραξίας, δεν κατανοούν την πρακτική που οδηγεί στην παύση της ικανότητας αταραξίας·
αυτοί, μοναχοί, δεν είναι για μένα ασκητές ή βραχμάνοι, ούτε μεταξύ των ασκητών θεωρούνται ασκητές ούτε μεταξύ των βραχμάνων θεωρούνται βραχμάνοι· και αυτοί οι σεβάσμιοι δεν διαμένουν έχοντας οι ίδιοι πραγματοποιήσει με άμεση γνώση στην παρούσα ζωή, έχοντας επιτύχει, τον σκοπό της ασκητικής ζωής ή τον σκοπό της αφοσίωσης στην άγια ζωή.
«Όποιοι όμως ασκητές ή βραχμάνοι, μοναχοί, κατανοούν την ικανότητα του ευχάριστου σωματικού αισθήματος, κατανοούν την προέλευση της ικανότητας του ευχάριστου σωματικού αισθήματος, κατανοούν την παύση της ικανότητας του ευχάριστου σωματικού αισθήματος, κατανοούν την πρακτική που οδηγεί στην παύση της ικανότητας του ευχάριστου σωματικού αισθήματος· κατανοούν την ικανότητα του σωματικού πόνου... κ.λπ... κατανοούν την ικανότητα ευαρέσκειας... κατανοούν την ικανότητα δυσαρέσκειας... κατανοούν την ικανότητα αταραξίας, κατανοούν την προέλευση της ικανότητας αταραξίας, κατανοούν την παύση της ικανότητας αταραξίας, κατανοούν την πρακτική που οδηγεί στην παύση της ικανότητας αταραξίας, αυτοί, μοναχοί, είναι για μένα ασκητές ή βραχμάνοι, και μεταξύ των ασκητών θεωρούνται ασκητές και μεταξύ των βραχμάνων θεωρούνται βραχμάνοι· και αυτοί οι σεβάσμιοι διαμένουν έχοντας οι ίδιοι πραγματοποιήσει με άμεση γνώση στην παρούσα ζωή, έχοντας επιτύχει, τον σκοπό της ασκητικής ζωής και τον σκοπό της αφοσίωσης στην άγια ζωή». Πέμπτο.