7.
Η δεύτερη ομιλία για τον Ανάταπίντικα
1023.
Προέλευση στη Σαβάττχι.
Εκείνη την περίοδο ο οικοδεσπότης Ανάθαπίντικα ήταν άρρωστος, ταλαιπωρημένος, βαριά ασθενής.
Τότε ο οικοδεσπότης Ανάθαπίντικα απευθύνθηκε σε κάποιον άνθρωπο:
«Έλα εσύ, άνθρωπε, πήγαινε εκεί όπου είναι ο σεβάσμιος Άναντα·
αφού πας, εκ μέρους μου απόδωσε σεβασμό με το κεφάλι σου στα πόδια του σεβάσμιου Άναντα:
"Ο οικοδεσπότης Ανάθαπίντικα, σεβάσμιε κύριε, είναι άρρωστος, ταλαιπωρημένος, βαριά ασθενής.
Αυτός αποδίδει σεβασμό με το κεφάλι του στα πόδια του σεβάσμιου Άναντα".
Και πες έτσι:
"Καλό θα ήταν, σεβάσμιε κύριε, αν ο σεβάσμιος Άναντα έρθει στην κατοικία του οικοδεσπότη Ανάθαπίντικα από συμπόνια"».
«Ναι, σεβάσμιε κύριε», απάντησε εκείνος ο άνθρωπος στον οικοδεσπότη Ανάθαπίντικα και πήγε εκεί όπου ήταν ο σεβάσμιος Άναντα· αφού πλησίασε, απέδωσε σεβασμό στον σεβάσμιο Άναντα και κάθισε στο πλάι. Καθισμένος στο πλάι, εκείνος ο άνθρωπος είπε στον σεβάσμιο Άναντα: «Ο οικοδεσπότης Ανάθαπίντικα, σεβάσμιε κύριε, είναι άρρωστος, ταλαιπωρημένος, βαριά ασθενής. Αυτός αποδίδει σεβασμό με το κεφάλι του στα πόδια του σεβάσμιου Άναντα. Και λέει επίσης: "Καλό θα ήταν, σεβάσμιε κύριε, αν ο σεβάσμιος Άναντα έρθει στην κατοικία του οικοδεσπότη Ανάθαπίντικα από συμπόνια"». Ο σεβάσμιος Άναντα αποδέχθηκε με σιωπή.
Τότε ο σεβάσμιος Άναντα, αφού ντύθηκε την πρωινή περίοδο της ημέρας και πήρε το κύπελλο και τους χιτώνες του, πήγε στην κατοικία του οικοδεσπότη Ανάθαπίντικα· αφού έφτασε, κάθισε στο προετοιμασμένο κάθισμα. Αφού κάθισε, ο σεβάσμιος Άναντα είπε στον οικοδεσπότη Ανάθαπίντικα: «Μήπως, οικοδεσπότη, είσαι καλά, μήπως τα βγάζεις πέρα; Μήπως τα δυσάρεστα αισθήματα υποχωρούν, όχι εντείνονται· Είναι εμφανής η υποχώρησή τους, όχι η ένταση;» «Δεν είμαι καλά, σεβάσμιε κύριε, δεν τα βγάζω πέρα. Έντονα δυσάρεστα αισθήματα εντείνονται σε μένα, δεν υποχωρούν· είναι εμφανής η έντασή τους, όχι η υποχώρηση».
«Για έναν αδαή κοινό άνθρωπο, οικοδεσπότη, προικισμένο με τέσσερις ιδιότητες, υπάρχει τρόμος, υπάρχει φρίκη, υπάρχει φόβος θανάτου που αφορά τη μελλοντική ζωή. Ποιες τέσσερις; Εδώ, οικοδεσπότη, ο αδαής κοινός άνθρωπος είναι προικισμένος με δυσπιστία στον Βούδα. Και σε αυτόν που βλέπει στον εαυτό του αυτήν τη δυσπιστία στον Βούδα, υπάρχει τρόμος, υπάρχει φρίκη, υπάρχει φόβος θανάτου που αφορά τη μελλοντική ζωή.
«Επιπλέον, οικοδεσπότη, ο αδαής κοινός άνθρωπος είναι προικισμένος με δυσπιστία στη Διδασκαλία. Και σε αυτόν που βλέπει στον εαυτό του αυτήν τη δυσπιστία στη Διδασκαλία, υπάρχει τρόμος, υπάρχει τρόμος, υπάρχει φόβος θανάτου που αφορά τη μελλοντική ζωή.
«Επιπλέον, οικοδεσπότη, ο αδαής κοινός άνθρωπος είναι προικισμένος με δυσπιστία στην Κοινότητα. Και σε αυτόν που βλέπει στον εαυτό του αυτήν τη δυσπιστία στην Κοινότητα, υπάρχει τρόμος, υπάρχει τρόμος, υπάρχει φόβος θανάτου που αφορά τη μελλοντική ζωή.
«Επιπλέον, οικοδεσπότη, ο αδαής κοινός άνθρωπος είναι προικισμένος με ανηθικότητα. Και σε αυτόν που βλέπει στον εαυτό του αυτήν την ανηθικότητα, υπάρχει τρόμος, υπάρχει τρόμος, υπάρχει φόβος θανάτου που αφορά τη μελλοντική ζωή. Με αυτές τις τέσσερις ιδιότητες, οικοδεσπότη, προικισμένος ο αδαής κοινός άνθρωπος έχει τρόμο, έχει τρόμο, έχει φόβο θανάτου που αφορά τη μελλοντική ζωή.
«Με τέσσερις ιδιότητες, οικοδεσπότη, προικισμένος ο μορφωμένος ευγενής μαθητής δεν έχει τρόμο, δεν έχει τρόμο, δεν έχει φόβο θανάτου που αφορά τη μελλοντική ζωή. Ποιες τέσσερις; Εδώ, οικοδεσπότη, ο μορφωμένος ευγενής μαθητής είναι προικισμένος με ακλόνητη πεποίθηση στον Βούδα - 'Πράγματι αυτός ο Ευλογημένος... κ.λπ... ο Διδάσκαλος θεών και ανθρώπων, ο Φωτισμένος, ο Ευλογημένος'. Και σε αυτόν που βλέπει στον εαυτό του αυτήν την ακλόνητη πεποίθηση στον Βούδα, δεν υπάρχει τρόμος, δεν υπάρχει τρόμος, δεν υπάρχει φόβος θανάτου που αφορά τη μελλοντική ζωή.
«Επιπλέον, οικοδεσπότη, ο μορφωμένος ευγενής μαθητής είναι προικισμένος με ακλόνητη πεποίθηση στη Διδασκαλία - 'Η Διδασκαλία είναι καλά διδαγμένη από τον Ευλογημένο... κ.λπ... κατανοητή ατομικά από τους νοήμονες'. Και σε αυτόν που βλέπει στον εαυτό του αυτήν την ακλόνητη πεποίθηση στη Διδασκαλία, δεν υπάρχει τρόμος, δεν υπάρχει τρόμος, δεν υπάρχει φόβος θανάτου που αφορά τη μελλοντική ζωή.
«Επιπλέον, οικοδεσπότη, ο μορφωμένος ευγενής μαθητής είναι προικισμένος με ακλόνητη πεποίθηση στην Κοινότητα - 'Η Κοινότητα των μαθητών του Ευλογημένου ασκεί καλά... κ.λπ... το ανυπέρβλητο πεδίο αξιέπαινων πράξεων για τον κόσμο'. Και σε αυτόν που βλέπει στον εαυτό του αυτήν την ακλόνητη πεποίθηση στην Κοινότητα, δεν υπάρχει τρόμος, δεν υπάρχει τρόμος, δεν υπάρχει φόβος θανάτου που αφορά τη μελλοντική ζωή.
«Επιπλέον, οικοδεσπότη, ο μορφωμένος ευγενής μαθητής είναι προικισμένος με ηθική αρεστή στους ευγενείς, άθραυστη... κ.λπ... οδηγούσας στην αυτοσυγκέντρωση. Και σε αυτόν που βλέπει στον εαυτό του αυτήν την ηθική αρεστή στους ευγενείς, δεν υπάρχει τρόμος, δεν υπάρχει τρόμος, δεν υπάρχει φόβος θανάτου που αφορά τη μελλοντική ζωή. Με αυτές τις τέσσερις ιδιότητες, οικοδεσπότη, προικισμένος ο μορφωμένος ευγενής μαθητής δεν έχει τρόμο, δεν έχει τρόμο, δεν έχει φόβο θανάτου που αφορά τη μελλοντική ζωή».
«Δεν φοβάμαι, σεβάσμιε Άναντα. Γιατί να φοβηθώ; Διότι εγώ, σεβάσμιε κύριε, είμαι προικισμένος με ακλόνητη πεποίθηση στον Βούδα - 'Πράγματι αυτός ο Ευλογημένος... κ.λπ... ο Διδάσκαλος θεών και ανθρώπων, ο Φωτισμένος, ο Ευλογημένος'. στη Διδασκαλία... κ.λπ... είμαι προικισμένος με ακλόνητη πεποίθηση στην Κοινότητα - 'Η Κοινότητα των μαθητών του Ευλογημένου ασκεί καλά... κ.λπ... το ανυπέρβλητο πεδίο αξιέπαινων πράξεων για τον κόσμο'. Και αυτοί οι κανόνες εξάσκησης κατάλληλοι για τους λαϊκούς, σεβάσμιε κύριε, που έχουν διδαχθεί από τον Ευλογημένο, εγώ δεν θεωρώ κανέναν από αυτούς σπασμένο στον εαυτό μου». «Είσαι τυχερός, οικοδεσπότη, είναι καλή τύχη για σένα, οικοδεσπότη! Ο καρπός της εισόδου στο ρεύμα έχει δηλωθεί από σένα, οικοδεσπότη». Έβδομη.