1-9.
Η εννιάδα ομιλιών που αρχίζει με το παροδικό και τα λοιπά
43.
Προέλευση στη Σαβάττχι.
Εκεί... κ.λπ...
«Το όλον, μοναχοί, είναι παροδικό.
Και τι, μοναχοί, είναι το όλον που είναι παροδικό;
Το μάτι, μοναχοί, είναι παροδικό, οι υλικές μορφές είναι παροδικές, η οφθαλμική συνείδηση είναι παροδική, η οφθαλμική επαφή είναι παροδική.
Ό,τι εγείρεται με την οφθαλμική επαφή ως συνθήκη, αίσθημα είτε ευχάριστο είτε δυσάρεστο είτε ούτε-δυσάρεστο-ούτε-ευχάριστο, και αυτό είναι παροδικό... κ.λπ...
η γλώσσα είναι παροδική, οι γεύσεις είναι παροδικές, η γλωσσική συνείδηση είναι παροδική, η γλωσσική επαφή είναι παροδική.
Ό,τι εγείρεται με τη γλωσσική επαφή ως συνθήκη, αίσθημα είτε ευχάριστο είτε δυσάρεστο είτε ούτε-δυσάρεστο-ούτε-ευχάριστο, και αυτό είναι παροδικό.
Το σώμα είναι παροδικό... κ.λπ...
ο νους είναι παροδικός, τα νοητικά φαινόμενα είναι παροδικά, η νοητική συνείδηση είναι παροδική, η νοητική επαφή είναι παροδική.
Ό,τι εγείρεται με τη νοητική επαφή ως συνθήκη, αίσθημα είτε ευχάριστο είτε δυσάρεστο είτε ούτε-δυσάρεστο-ούτε-ευχάριστο, και αυτό είναι παροδικό.
Βλέποντας έτσι, μοναχοί, ο μορφωμένος ευγενής μαθητής αποστασιοποιείται από το μάτι, αποστασιοποιείται από τις υλικές μορφές, αποστασιοποιείται από την οφθαλμική συνείδηση, αποστασιοποιείται από την οφθαλμική επαφή.
Ό,τι εγείρεται με την οφθαλμική επαφή ως συνθήκη, αίσθημα είτε ευχάριστο είτε δυσάρεστο είτε ούτε-δυσάρεστο-ούτε-ευχάριστο, και από αυτό αποστασιοποιείται... κ.λπ...
αποστασιοποιείται από τον νου, αποστασιοποιείται από τα νοητικά φαινόμενα, αποστασιοποιείται από τη νοητική συνείδηση, αποστασιοποιείται από τη νοητική επαφή, ό,τι εγείρεται με τη νοητική επαφή ως συνθήκη, αίσθημα είτε ευχάριστο είτε δυσάρεστο είτε ούτε-δυσάρεστο-ούτε-ευχάριστο, και από αυτό αποστασιοποιείται.
Αποστασιοποιούμενος απαλλάσσεται από το πάθος·
μέσω του μη πάθους απελευθερώνεται·
στον απελευθερωμένο υπάρχει η γνώση: 'υπάρχει απελευθέρωση'.
Κατανοεί: 'η γέννηση έχει εξαλειφθεί, η άγια ζωή έχει βιωθεί, αυτό που έπρεπε να γίνει έχει γίνει, δεν υπάρχει τίποτα περισσότερο για αυτή την κατάσταση ύπαρξης'».
Πρώτο.
44.
«Το όλον, μοναχοί, είναι οδυνηρό... κ.λπ...
Δεύτερο.
45.
«Το όλον, μοναχοί, είναι μη-εαυτός... κ.λπ...
Τρίτη.
46.
«Το όλον, μοναχοί, πρέπει να γίνει άμεσα γνωστό... κ.λπ...
Τέταρτο.
47.
«Το όλον, μοναχοί, πρέπει να γίνει πλήρως κατανοητό... κ.λπ...
Πέμπτο.
48.
«Το όλον, μοναχοί, πρέπει να εγκαταλειφθεί... κ.λπ...
Έκτο.
49.
«Το όλον, μοναχοί, πρέπει να συνειδητοποιηθεί... κ.λπ...
Έβδομη.
50.
«Το όλον, μοναχοί, πρέπει να γίνει πλήρως κατανοητό μέσω άμεσης γνώσης... κ.λπ...
Όγδοη.
51.
«Το όλον, μοναχοί, είναι ταραγμένο... κ.λπ...
Ένατη.