1.
Η ομιλία για τον δυστυχή
134.
Κάποτε ο Ευλογημένος διέμενε στη Σαβάτθι.
Εκεί ο Ευλογημένος απευθύνθηκε στους μοναχούς:
«Μοναχοί».
«Σεβάσμιε κύριε», απάντησαν εκείνοι οι μοναχοί στον Ευλογημένο.
Ο Ευλογημένος είπε αυτό:
«Χωρίς εντοπίσιμη αρχή, μοναχοί, είναι αυτή η περιπλάνηση στον κύκλο των επαναγεννήσεων.
Η αρχή δεν είναι εμφανής για τα όντα που έχουν το νοητικό εμπόδιο της άγνοιας και τον νοητικό δεσμό της επιθυμίας, καθώς μεταναστεύουν και περιπλανώνται.
Ό,τι, μοναχοί, θα βλέπατε φτωχό και δυστυχισμένο, πρέπει να καταλήξετε σε αυτό το συμπέρασμα:
"Και από εμάς κάτι τέτοιο έχει βιωθεί σε αυτή τη μακρά περίοδο".
Για ποιο λόγο; Κ.λπ...
Τόσο πολύ, μοναχοί, αρκεί για να αποστραφεί κανείς όλες τις δραστηριότητες, αρκεί για να απαλλαγεί από το πάθος, αρκεί για να απελευθερωθεί».
Πρώτο.