10.
Η ομιλία της αντίστροφης σειράς
510.
«Αυτές οι πέντε, μοναχοί, είναι ικανότητες.
Ποια πέντε;
Η ικανότητα του σωματικού πόνου, η ικανότητα δυσαρέσκειας, η ικανότητα του ευχάριστου σωματικού αισθήματος, η ικανότητα ευαρέσκειας, η ικανότητα αταραξίας.
Εδώ, μοναχοί, σε έναν μοναχό που διαμένει επιμελής, ενεργητικός και αποφασισμένος, εγείρεται η ικανότητα του σωματικού πόνου.
Αυτός κατανοεί έτσι -
«Αυτή η ικανότητα του σωματικού πόνου έχει εγερθεί σε μένα, και αυτή είναι με σημάδι, με αιτία, με δραστηριότητα, με συνθήκη.
Ότι αυτή η ικανότητα του σωματικού πόνου θα εγερθεί χωρίς σημάδι, χωρίς αιτία, χωρίς δραστηριότητα, χωρίς συνθήκη -
αυτό είναι αδύνατον".
Αυτός κατανοεί την ικανότητα του σωματικού πόνου και κατανοεί την προέλευση της ικανότητας του σωματικού πόνου και κατανοεί την παύση της ικανότητας του σωματικού πόνου και κατανοεί πού η εγερθείσα ικανότητα του σωματικού πόνου καταπαύει χωρίς υπόλοιπο.
Πού η εγερθείσα ικανότητα του σωματικού πόνου καταπαύει χωρίς υπόλοιπο;
Εδώ, μοναχοί, ένας μοναχός, αποστασιοποιημένος από τις ηδονές, αποστασιοποιημένος από τις φαύλες νοητικές καταστάσεις, έχοντας επιτύχει την πρώτη διαλογιστική έκσταση, που συνοδεύεται από λογισμό και συλλογισμό, με αγαλλίαση και ευτυχία που γεννιούνται από την αποστασιοποίηση, διαμένει· εδώ η εγερθείσα ικανότητα του σωματικού πόνου καταπαύει χωρίς υπόλοιπο.
Αυτός ονομάζεται, μοναχοί, "μοναχός που κατάλαβε την παύση της ικανότητας του σωματικού πόνου, κατευθύνει τη συνείδηση προς εκείνον τον σκοπό"».
«Εδώ επίσης, μοναχοί, σε έναν μοναχό που διαμένει επιμελής, ενεργητικός και αποφασισμένος, εγείρεται η ικανότητα δυσαρέσκειας. Αυτός κατανοεί έτσι - «Αυτή η ικανότητα δυσαρέσκειας έχει εγερθεί σε μένα, και αυτή είναι με σημάδι, με αιτία, με δραστηριότητα, με συνθήκη. Ότι αυτή η ικανότητα δυσαρέσκειας θα εγερθεί χωρίς σημάδι, χωρίς αιτία, χωρίς δραστηριότητα, χωρίς συνθήκη - αυτό είναι αδύνατον". Αυτός κατανοεί την ικανότητα δυσαρέσκειας και κατανοεί την προέλευση της ικανότητας δυσαρέσκειας και κατανοεί την παύση της ικανότητας δυσαρέσκειας και κατανοεί πού η εγερθείσα ικανότητα δυσαρέσκειας καταπαύει χωρίς υπόλοιπο. Πού η εγερθείσα ικανότητα δυσαρέσκειας καταπαύει χωρίς υπόλοιπο; Εδώ, μοναχοί, ένας μοναχός, με τον κατευνασμό του λογισμού και του συλλογισμού, έχοντας επιτύχει τη δεύτερη διαλογιστική έκσταση, που χαρακτηρίζεται από εσωτερική ηρεμία και ενότητα του νου, χωρίς λογισμό και συλλογισμό, με αγαλλίαση και ευτυχία που γεννιούνται από την αυτοσυγκέντρωση, διαμένει· εδώ η εγερθείσα ικανότητα δυσαρέσκειας καταπαύει χωρίς υπόλοιπο. Αυτός ονομάζεται, μοναχοί, "μοναχός που κατάλαβε την παύση της ικανότητας δυσαρέσκειας, κατευθύνει τη συνείδηση προς εκείνον τον σκοπό"».
«Εδώ επίσης, μοναχοί, σε έναν μοναχό που διαμένει επιμελής, ενεργητικός και αποφασισμένος, εγείρεται η ικανότητα του ευχάριστου σωματικού αισθήματος. Αυτός κατανοεί έτσι - «Αυτή η ικανότητα του ευχάριστου σωματικού αισθήματος έχει εγερθεί σε μένα, και αυτή είναι με σημάδι, με αιτία, με δραστηριότητα, με συνθήκη. Ότι αυτή η ικανότητα του ευχάριστου σωματικού αισθήματος θα εγερθεί χωρίς σημάδι, χωρίς αιτία, χωρίς δραστηριότητα, χωρίς συνθήκη - αυτό είναι αδύνατον". Αυτός κατανοεί την ικανότητα του ευχάριστου σωματικού αισθήματος και κατανοεί την προέλευση της ικανότητας του ευχάριστου σωματικού αισθήματος και κατανοεί την παύση της ικανότητας του ευχάριστου σωματικού αισθήματος και κατανοεί πού η εγερθείσα ικανότητα του ευχάριστου σωματικού αισθήματος καταπαύει χωρίς υπόλοιπο. Πού η εγερθείσα ικανότητα του ευχάριστου σωματικού αισθήματος καταπαύει χωρίς υπόλοιπο; Εδώ, μοναχοί, ένας μοναχός, με την απαλλαγή από την αγαλλίαση, παραμένει με αταραξία, μνήμων και με πλήρη επίγνωση, και βιώνει σωματική ευτυχία, αυτό που οι ευγενείς περιγράφουν ως «αυτός που έχει αταραξία και μνήμη, που διαμένει στην ευτυχία», έχοντας επιτύχει την τρίτη διαλογιστική έκσταση, διαμένει· εδώ η εγερθείσα ικανότητα του ευχάριστου σωματικού αισθήματος καταπαύει χωρίς υπόλοιπο. Αυτός ονομάζεται, μοναχοί, "μοναχός που κατάλαβε την παύση της ικανότητας του ευχάριστου σωματικού αισθήματος, κατευθύνει τη συνείδηση προς εκείνον τον σκοπό"».
«Εδώ επίσης, μοναχοί, σε έναν μοναχό που διαμένει επιμελής, ενεργητικός και αποφασισμένος, εγείρεται η ικανότητα ευαρέσκειας. Αυτός κατανοεί έτσι - "Αυτή η ικανότητα ευαρέσκειας έχει εγερθεί σε μένα, και αυτή είναι με σημάδι, με αιτία, με δραστηριότητα, με συνθήκη. Και ότι χωρίς σημάδι, χωρίς αιτία, χωρίς δραστηριότητα, χωρίς συνθήκη η ικανότητα ευαρέσκειας θα εγερθεί - αυτό είναι αδύνατον". Αυτός κατανοεί την ικανότητα ευαρέσκειας και κατανοεί την προέλευση της ικανότητας ευαρέσκειας και κατανοεί την παύση της ικανότητας ευαρέσκειας και κατανοεί πού η εγερθείσα ικανότητα ευαρέσκειας καταπαύει χωρίς υπόλοιπο. Πού η εγερθείσα ικανότητα ευαρέσκειας καταπαύει χωρίς υπόλοιπο; Εδώ, μοναχοί, ένας μοναχός, με την εγκατάλειψη της ευχαρίστησης και με την εγκατάλειψη του πόνου, και με την προηγούμενη πάροδο της ευαρέσκειας και της δυσαρέσκειας, έχοντας επιτύχει την τέταρτη διαλογιστική έκσταση, που χαρακτηρίζεται από ούτε-δυσάρεστο-ούτε-ευχάριστο και την εξάγνιση της μνήμης λόγω της αταραξίας, διαμένει· εδώ η εγερθείσα ικανότητα ευαρέσκειας καταπαύει χωρίς υπόλοιπο. Αυτός ονομάζεται, μοναχοί, "μοναχός που κατάλαβε την παύση της ικανότητας ευαρέσκειας, κατευθύνει τη συνείδηση προς εκείνον τον σκοπό"».
«Εδώ επίσης, μοναχοί, σε έναν μοναχό που διαμένει επιμελής, ενεργητικός και αποφασισμένος, εγείρεται η ικανότητα αταραξίας. Αυτός κατανοεί έτσι - "Αυτή η ικανότητα αταραξίας έχει εγερθεί σε μένα, και αυτή είναι με σημάδι, με αιτία, με δραστηριότητα, με συνθήκη. Και ότι χωρίς σημάδι, χωρίς αιτία, χωρίς δραστηριότητα, χωρίς συνθήκη η ικανότητα αταραξίας θα εγερθεί - αυτό είναι αδύνατον". Αυτός κατανοεί την ικανότητα αταραξίας και κατανοεί την προέλευση της ικανότητας αταραξίας και κατανοεί την παύση της ικανότητας αταραξίας και κατανοεί πού η εγερθείσα ικανότητα αταραξίας καταπαύει χωρίς υπόλοιπο. Πού η εγερθείσα ικανότητα αταραξίας καταπαύει χωρίς υπόλοιπο; Εδώ, μοναχοί, ένας μοναχός, έχοντας υπερβεί πλήρως το επίπεδο της μήτε-αντίληψης-μήτε-μη-αντίληψης, έχοντας επιτύχει την παύση της αντίληψης και του αισθήματος, διαμένει· εδώ η εγερθείσα ικανότητα αταραξίας καταπαύει χωρίς υπόλοιπο. Αυτός ονομάζεται, μοναχοί, "μοναχός που κατάλαβε την παύση της ικανότητας αταραξίας, κατευθύνει τη συνείδηση προς εκείνον τον σκοπό"». Δέκατη.