2-6.
Η πεντάδα ομιλιών για την κλίση προς τον ωκεανό που αρχίζει με τη δεύτερη
122-126.
«Όπως, μοναχοί, ο ποταμός Γιαμούνα είναι επιρρεπής προς τη θάλασσα, κεκλιμένος προς τη θάλασσα, με κλίση προς τη θάλασσα·
ακριβώς έτσι, μοναχοί, ένας μοναχός... κ.λπ...
όπως, μοναχοί, ο ποταμός Ατσιραβατί είναι επιρρεπής προς τη θάλασσα, κεκλιμένος προς τη θάλασσα, με κλίση προς τη θάλασσα·
ακριβώς έτσι, μοναχοί, ένας μοναχός... κ.λπ...
όπως, μοναχοί, ο ποταμός Σαραμπού είναι επιρρεπής προς τη θάλασσα, κεκλιμένος προς τη θάλασσα, με κλίση προς τη θάλασσα·
ακριβώς έτσι, μοναχοί, ένας μοναχός... κ.λπ...
όπως, μοναχοί, ο ποταμός Μαχί είναι επιρρεπής προς τη θάλασσα, κεκλιμένος προς τη θάλασσα, με κλίση προς τη θάλασσα·
ακριβώς έτσι, μοναχοί, ένας μοναχός... κ.λπ...
όπως, μοναχοί, όποια μεγάλα ποτάμια κι αν υπάρχουν, δηλαδή -
ο Γάγγης, ο Γιαμούνα, ο Ατσιραβατί, ο Σαραμπού, ο Μαχί, όλα αυτά είναι επιρρεπή προς τη θάλασσα, κεκλιμένα προς τη θάλασσα, με κλίση προς τη θάλασσα·
ακριβώς έτσι, μοναχοί, ένας μοναχός που αναπτύσσει την ευγενή οκταμελή οδό, που καλλιεργεί την ευγενή οκταμελή οδό, γίνεται επιρρεπής προς το Νιμπάνα, κεκλιμένος προς το Νιμπάνα, με κλίση προς το Νιμπάνα.
Και πώς, μοναχοί, ένας μοναχός που αναπτύσσει την ευγενή οκταμελή οδό, που καλλιεργεί την ευγενή οκταμελή οδό, γίνεται επιρρεπής προς το Νιμπάνα, κεκλιμένος προς το Νιμπάνα, με κλίση προς το Νιμπάνα;
Εδώ, μοναχοί, ένας μοναχός αναπτύσσει την ορθή άποψη, βασισμένη στο αθάνατο, πορευόμενη προς το αθάνατο, με τελικό στόχο το αθάνατο... κ.λπ...
αναπτύσσει την ορθή αυτοσυγκέντρωση, βασισμένη στο αθάνατο, πορευόμενη προς το αθάνατο, με τελικό στόχο το αθάνατο.
Έτσι λοιπόν, μοναχοί, ένας μοναχός που αναπτύσσει την ευγενή οκταμελή οδό, που καλλιεργεί την ευγενή οκταμελή οδό, γίνεται επιρρεπής προς το Νιμπάνα, κεκλιμένος προς το Νιμπάνα, με κλίση προς το Νιμπάνα».
Έκτο.