2-6.
Η πεντάδα ομιλιών για την κλίση προς την ανατολή που αρχίζει με τη δεύτερη
128-132.
«Όπως, μοναχοί, ο ποταμός Γιαμούνα είναι επιρρεπής προς την ανατολή, κεκλιμένος προς την ανατολή, με κλίση προς την ανατολή·
ακριβώς έτσι, μοναχοί, ένας μοναχός... κ.λπ...
όπως, μοναχοί, ο ποταμός Ατσιραβατί είναι επιρρεπής προς την ανατολή, κεκλιμένος προς την ανατολή, με κλίση προς την ανατολή·
ακριβώς έτσι, μοναχοί, ένας μοναχός... κ.λπ...
όπως, μοναχοί, ο ποταμός Σαραμπού είναι επιρρεπής προς την ανατολή, κεκλιμένος προς την ανατολή, με κλίση προς την ανατολή·
ακριβώς έτσι, μοναχοί, ένας μοναχός... κ.λπ...
όπως, μοναχοί, ο ποταμός Μαχί είναι επιρρεπής προς την ανατολή, κεκλιμένος προς την ανατολή, με κλίση προς την ανατολή·
ακριβώς έτσι, μοναχοί, ένας μοναχός... κ.λπ...
όπως, μοναχοί, όποια μεγάλα ποτάμια κι αν υπάρχουν, δηλαδή -
ο Γάγγης, ο Γιαμούνα, ο Ατσιραβατί, ο Σαραμπού, ο Μαχί, όλα αυτά είναι επιρρεπή προς την ανατολή, κεκλιμένα προς την ανατολή, με κλίση προς την ανατολή·
ακριβώς έτσι, μοναχοί, ένας μοναχός που αναπτύσσει την ευγενή οκταμελή οδό, που καλλιεργεί την ευγενή οκταμελή οδό, γίνεται επιρρεπής προς το Νιμπάνα, κεκλιμένος προς το Νιμπάνα, με κλίση προς το Νιμπάνα.
Και πώς, μοναχοί, ένας μοναχός που αναπτύσσει την ευγενή οκταμελή οδό, που καλλιεργεί την ευγενή οκταμελή οδό, γίνεται επιρρεπής προς το Νιμπάνα, κεκλιμένος προς το Νιμπάνα, με κλίση προς το Νιμπάνα;
Εδώ, μοναχοί, ένας μοναχός αναπτύσσει την ορθή άποψη, επιρρεπή προς το Νιμπάνα, κεκλιμένη προς το Νιμπάνα, με κλίση προς το Νιμπάνα... κ.λπ...
αναπτύσσει την ορθή αυτοσυγκέντρωση, επιρρεπή προς το Νιμπάνα, κεκλιμένη προς το Νιμπάνα, με κλίση προς το Νιμπάνα.
Έτσι λοιπόν, μοναχοί, ένας μοναχός που αναπτύσσει την ευγενή οκταμελή οδό, που καλλιεργεί την ευγενή οκταμελή οδό, γίνεται επιρρεπής προς το Νιμπάνα, κεκλιμένος προς το Νιμπάνα, με κλίση προς το Νιμπάνα».
Έκτο.