5.
Η πρώτη ομιλία του Πουμπαράμα
515.
Έτσι έχω ακούσει -
Κάποτε ο Ευλογημένος διέμενε στη Σαβάτθι, στο Ανατολικό Μοναστήρι, στο μέγαρο της μητέρας του Μιγκάρα.
Εκεί ο Ευλογημένος απευθύνθηκε στους μοναχούς:
«Πόσων άραγε, μοναχοί, ικανοτήτων επειδή έχουν αναπτυχθεί και καλλιεργηθεί, ένας μοναχός που έχει εξαλείψει τις νοητικές διαφθορές διακηρύσσει την τελική απελευθερωτική γνώση:
'Κατανοώ: η γέννηση έχει εξαλειφθεί, η άγια ζωή έχει βιωθεί, αυτό που έπρεπε να γίνει έχει γίνει, δεν υπάρχει τίποτα περισσότερο για αυτή την κατάσταση ύπαρξης';»
«Ο Ευλογημένος είναι η ρίζα των διδασκαλιών μας, σεβάσμιε κύριε... κ.λπ... «Μιας λοιπόν, μοναχοί, ικανότητας επειδή έχει αναπτυχθεί και καλλιεργηθεί, ένας μοναχός που έχει εξαλείψει τις νοητικές διαφθορές διακηρύσσει την τελική απελευθερωτική γνώση: 'Κατανοώ: η γέννηση έχει εξαλειφθεί, η άγια ζωή έχει βιωθεί, αυτό που έπρεπε να γίνει έχει γίνει, δεν υπάρχει τίποτα περισσότερο για αυτή την κατάσταση ύπαρξης'. Ποιας μιας; Της ικανότητας της σοφίας. Σε έναν σοφό, μοναχοί, ευγενή μαθητή, η πίστη που την ακολουθεί παραμένει, η ενεργητικότητα που την ακολουθεί παραμένει, η μνήμη που την ακολουθεί παραμένει, η αυτοσυγκέντρωση που την ακολουθεί παραμένει. Αυτής λοιπόν, μοναχοί, της μιας ικανότητας επειδή έχει αναπτυχθεί και καλλιεργηθεί, ένας μοναχός που έχει εξαλείψει τις νοητικές διαφθορές διακηρύσσει την τελική απελευθερωτική γνώση: 'Κατανοώ: η γέννηση έχει εξαλειφθεί, η άγια ζωή έχει βιωθεί, αυτό που έπρεπε να γίνει έχει γίνει, δεν υπάρχει τίποτα περισσότερο για αυτή την κατάσταση ύπαρξης'». Πέμπτο.