1.
Η πρώτη ομιλία για τον αγαπημένο
1.
Έτσι έχω ακούσει -
Κάποτε ο Ευλογημένος διέμενε στη Σαβάτθι, στο άλσος του Τζέτα, στο μοναστήρι του Ανάθαπίντικα.
Εκεί ο Ευλογημένος απευθύνθηκε στους μοναχούς:
«Μοναχοί».
«Σεβάσμιε κύριε», απάντησαν εκείνοι οι μοναχοί στον Ευλογημένο.
Ο Ευλογημένος είπε αυτό:
«Προικισμένος με επτά ιδιότητες, μοναχοί, ένας μοναχός είναι μη αγαπητός στους συντρόφους στην άγια ζωή και δυσάρεστος και μη σεβαστός και μη αξιοσέβαστος. Με ποια επτά; Εδώ, μοναχοί, ένας μοναχός επιθυμεί υλικό κέρδος, επιθυμεί τιμή, επιθυμεί να μην περιφρονείται, είναι αδιάντροπος, είναι χωρίς ηθικό φόβο, έχει κακόβουλες επιθυμίες και έχει λανθασμένες απόψεις. Με αυτές τις επτά ιδιότητες, μοναχοί, προικισμένος ένας μοναχός είναι μη αγαπητός στους συντρόφους στην άγια ζωή και δυσάρεστος και μη σεβαστός και μη αξιοσέβαστος.
«Προικισμένος με επτά ιδιότητες, μοναχοί, ένας μοναχός είναι αγαπητός στους συντρόφους στην άγια ζωή και ευχάριστος και σεβαστός και αξιοσέβαστος. Με ποια επτά; Εδώ, μοναχοί, ένας μοναχός δεν επιθυμεί υλικό κέρδος, δεν επιθυμεί τιμή, δεν επιθυμεί να μην περιφρονείται, έχει ντροπή, έχει ηθικό φόβο, έχει λίγες επιθυμίες και έχει ορθή άποψη. Με αυτές τις επτά ιδιότητες, μοναχοί, προικισμένος ένας μοναχός είναι αγαπητός στους συντρόφους στην άγια ζωή και ευχάριστος και σεβαστός και αξιοσέβαστος». Πρώτο.