1.
Η πρώτη ομιλία για την Ουρουβέλα
21.
Έτσι έχω ακούσει -
Κάποτε ο Ευλογημένος διέμενε στη Σαβάτθι, στο άλσος του Τζέτα, στο μοναστήρι του Ανάθαπίντικα.
Εκεί ο Ευλογημένος απευθύνθηκε στους μοναχούς:
«Μοναχοί».
«Σεβάσμιε κύριε», απάντησαν εκείνοι οι μοναχοί στον Ευλογημένο.
Ο Ευλογημένος είπε αυτό:
«Κάποτε, μοναχοί, διέμενα στην Ουρουβέλα, στην όχθη του ποταμού Νεραντζαρά, κάτω από την ινδοσυκιά του γιδοβοσκού, αμέσως μετά τον πλήρη φωτισμό μου. Σε μένα, μοναχοί, που είχα μεταβεί σε ιδιωτικό χώρο και ήμουν σε απομόνωση, εγέρθηκε αυτός ο αναλογισμός: 'Οδυνηρά διαμένει κανείς χωρίς σεβασμό, χωρίς υπακοή. Ποιον ασκητή ή βραχμάνο θα μπορούσα να τιμήσω και να σεβαστώ, και να διαμένω εξαρτώμενος από αυτόν;'
Σε μένα, μοναχοί, ήρθε αυτή η σκέψη - 'Για την εκπλήρωση ενός ατελούς συναθροίσματος ηθικής θα μπορούσα να τιμήσω και να σεβαστώ κάποιον άλλο ασκητή ή βραχμάνο, και να διαμένω εξαρτώμενος από αυτόν. Εγώ όμως δεν βλέπω στον κόσμο μαζί με τους θεούς, μαζί με τον Μάρα, μαζί με τους Βράχμα, στη γενιά μαζί με τους ασκητές και βραχμάνους, μαζί με θεούς και ανθρώπους, κάποιον άλλο ασκητή ή βραχμάνο τελειότερο από εμένα στην ηθική, τον οποίο θα μπορούσα να τιμήσω και να σεβαστώ, και να διαμένω εξαρτώμενος από αυτόν.
Για την εκπλήρωση ενός ατελούς συναθροίσματος αυτοσυγκέντρωσης θα μπορούσα να τιμήσω και να σεβαστώ κάποιον άλλο ασκητή ή βραχμάνο, και να διαμένω εξαρτώμενος από αυτόν. Εγώ όμως δεν βλέπω στον κόσμο μαζί με τους θεούς, μαζί με τον Μάρα, μαζί με τους Βράχμα, στη γενιά μαζί με τους ασκητές και βραχμάνους, μαζί με θεούς και ανθρώπους, κάποιον άλλο ασκητή ή βραχμάνο τελειότερο από εμένα στην αυτοσυγκέντρωση, τον οποίο θα μπορούσα να τιμήσω και να σεβαστώ, και να διαμένω εξαρτώμενος από αυτόν.
Για την εκπλήρωση ενός ατελούς συναθροίσματος σοφίας θα μπορούσα να τιμήσω και να σεβαστώ κάποιον άλλο ασκητή ή βραχμάνο, και να διαμένω εξαρτώμενος από αυτόν. Εγώ όμως δεν βλέπω στον κόσμο μαζί με τους θεούς, μαζί με τον Μάρα, μαζί με τους Βράχμα, στη γενιά μαζί με τους ασκητές και βραχμάνους, μαζί με θεούς και ανθρώπους, κάποιον άλλο ασκητή ή βραχμάνο τελειότερο από εμένα στη σοφία, τον οποίο θα μπορούσα να τιμήσω και να σεβαστώ, και να διαμένω εξαρτώμενος από αυτόν.
Για την εκπλήρωση ενός ατελούς συναθροίσματος απελευθέρωσης θα μπορούσα να τιμήσω και να σεβαστώ κάποιον άλλο ασκητή ή βραχμάνο, και να διαμένω εξαρτώμενος από αυτόν. Εγώ όμως δεν βλέπω στον κόσμο μαζί με τους θεούς, μαζί με τον Μάρα, μαζί με τους Βράχμα, στη γενιά μαζί με τους ασκητές και βραχμάνους, μαζί με θεούς και ανθρώπους, κάποιον άλλο ασκητή ή βραχμάνο τελειότερο από εμένα στην απελευθέρωση, τον οποίο θα μπορούσα να τιμήσω και να σεβαστώ, και να διαμένω εξαρτώμενος από αυτόν.'
Σε μένα, μοναχοί, ήρθε αυτή η σκέψη - 'Γιατί να μην τιμήσω και σεβαστώ αυτήν ακριβώς τη Διδασκαλία που έχω ανακαλύψει πλήρως, και να διαμένω εξαρτώμενος από αυτήν;'
«Τότε, μοναχοί, ο Βράχμα Σαχάμπατι, αφού αντιλήφθηκε με τον νου του τον αναλογισμό του νου μου - όπως ακριβώς ένας δυνατός άνδρας θα άπλωνε το λυγισμένο χέρι του ή θα λύγιζε το απλωμένο χέρι του, ακριβώς έτσι - εξαφανίστηκε από τον κόσμο του Βράχμα και εμφανίστηκε μπροστά μου. Τότε, μοναχοί, ο Βράχμα Σαχάμπατι, αφού τακτοποίησε τον άνω χιτώνα του πάνω από τον έναν ώμο, αφού ακούμπησε το δεξί γόνατό του στη γη, αφού χαιρέτησε με ενωμένες παλάμες προς την κατεύθυνσή μου, μου είπε: 'Έτσι είναι, Ευλογημένε, έτσι είναι, Καλότυχε! Εκείνοι επίσης, σεβάσμιε κύριε, που υπήρξαν στο παρελθόν Άξιοι, Πλήρως Αυτοφωτισμένοι, εκείνοι επίσης οι Ευλογημένοι, τιμώντας και σεβόμενοι μόνο τη Διδασκαλία, διέμεναν εξαρτώμενοι από αυτήν· και εκείνοι επίσης, σεβάσμιε κύριε, που θα υπάρξουν στο μέλλον Άξιοι, Πλήρως Αυτοφωτισμένοι, εκείνοι επίσης οι Ευλογημένοι, τιμώντας και σεβόμενοι μόνο τη Διδασκαλία, θα διαμένουν εξαρτώμενοι από αυτήν· και ο Ευλογημένος, σεβάσμιε κύριε, τώρα, ο Άξιος, ο Πλήρως Αυτοφωτισμένος, ας τιμά και ας σέβεται μόνο τη Διδασκαλία, και ας διαμένει εξαρτώμενος από αυτήν.' Αυτά είπε ο Βράχμα Σαχάμπατι. Αφού είπε αυτά, είπε επιπλέον αυτό:
Και αυτός που τώρα είναι Αυτοφωτισμένος, αυτός που εξαλείφει τη λύπη πολλών.
και επίσης θα διαμένουν, αυτή είναι η φύση των Βουδών.
η Άριστη Διδασκαλία πρέπει να σέβεται, θυμούμενος τη Διδαχή των Βουδών».
«Αυτά είπε, μοναχοί, ο Βράχμα Σαχάμπατι. Αφού είπε αυτά, αφού μου απέδωσε σεβασμό, με περιήλθε κρατώντας με στα δεξιά του και εξαφανίστηκε εκεί ακριβώς. Τότε εγώ, μοναχοί, γνωρίζοντας την παράκληση του Βράχμα και ότι ήταν πρέπον για τον εαυτό μου, αυτήν ακριβώς τη Διδασκαλία που έχω ανακαλύψει πλήρως, τιμώντας και σεβόμενος αυτήν τη Διδασκαλία, διέμενα εξαρτώμενος από αυτήν. Όταν όμως, μοναχοί, και η Κοινότητα ήταν προικισμένη με μεγαλείο, τότε είχα σεβασμό και προς την Κοινότητα». Πρώτο.