1.
Η πρώτη ομιλία για τον ωκεανό
228.
«Ωκεανός, ωκεανός», μοναχοί, λέει ο αδαής κοινός άνθρωπος.
Αυτός δεν είναι ωκεανός, μοναχοί, στη διαγωγή των ευγενών.
Αυτός είναι ένας μεγάλος σωρός νερού, μοναχοί, μια μεγάλη έκταση νερού.
Το μάτι, μοναχοί, είναι ο ωκεανός του ανθρώπου·
η ορμή του αποτελείται από υλικές μορφές.
Όποιος αντέχει αυτή την ορμή που αποτελείται από υλικές μορφές, αυτός ονομάζεται, μοναχοί, ότι έχει διαβεί τον ωκεανό του ματιού με τα κύματα, με τις δίνες, με τα θαλάσσια τέρατα, με τους δαίμονες·
αυτός που έχει διαβεί, που έχει υπερβεί, στέκεται στη στεριά, ο βραχμάνος... κ.λπ...
Η γλώσσα, μοναχοί, είναι ο ωκεανός του ανθρώπου·
η ορμή του αποτελείται από γεύσεις.
Όποιος αντέχει αυτή την ορμή που αποτελείται από γεύσεις, αυτός ονομάζεται, μοναχοί, ότι έχει διαβεί τον ωκεανό της γλώσσας με τα κύματα, με τις δίνες, με τα θαλάσσια τέρατα, με τους δαίμονες·
αυτός που έχει διαβεί, που έχει υπερβεί, στέκεται στη στεριά, ο βραχμάνος... κ.λπ...
Ο νους, μοναχοί, είναι ο ωκεανός του ανθρώπου·
η ορμή του αποτελείται από νοητικά φαινόμενα.
Όποιος αντέχει αυτή την ορμή που αποτελείται από νοητικά φαινόμενα, αυτός ονομάζεται, μοναχοί, ότι έχει διαβεί τον ωκεανό του νου με τα κύματα, με τις δίνες, με τα θαλάσσια τέρατα, με τους δαίμονες·
αυτός που έχει διαβεί, που έχει υπερβεί, στέκεται στη στεριά, ο βραχμάνος».
Αυτά είπε... κ.λπ...
ο Διδάσκαλος:
με τα κύματα, με τις δίνες, γεμάτο φόβο, δύσκολο να διαβεί, τον διέβη·
αυτός ο γνώστης, που έχει ολοκληρώσει την άγια ζωή,
αυτός που έφτασε στο τέλος του κόσμου, ονομάζεται ότι έχει υπερβεί». Πρώτο.