3.
Η πρώτη ομιλία για τον συμπαραστάτη
123.
«Προικισμένος με πέντε ιδιότητες, μοναχοί, ένας ασθενής είναι δύσκολος στη φροντίδα.
Ποιες είναι αυτές οι πέντε;
Δεν πράττει το κατάλληλο, δεν γνωρίζει το μέτρο στο κατάλληλο, δεν παίρνει φάρμακο, δεν αποκαλύπτει την ασθένεια όπως πραγματικά είναι στον παραστάτη ασθενούς που επιθυμεί το καλό του - ότι επιδεινώνεται ή ότι βελτιώνεται ή ότι παραμένει σταθερή - είναι από τη φύση του μη ανεκτικός στα εγερμένα σωματικά αισθήματα που είναι οδυνηρά, έντονα, σκληρά, δριμέα, δυσάρεστα, αηδή και απειλητικά για τη ζωή.
Με αυτές τις πέντε ιδιότητες, μοναχοί, προικισμένος ένας ασθενής είναι δύσκολος στη φροντίδα.
«Προικισμένος με πέντε ιδιότητες, μοναχοί, ένας ασθενής είναι εύκολος στη φροντίδα. Ποιες είναι αυτές οι πέντε; Πράττει το κατάλληλο, γνωρίζει το μέτρο στο κατάλληλο, παίρνει φάρμακο, αποκαλύπτει την ασθένεια όπως πραγματικά είναι στον παραστάτη ασθενούς που επιθυμεί το καλό του - ότι επιδεινώνεται ή ότι βελτιώνεται ή ότι παραμένει σταθερή - είναι από τη φύση του ανεκτικός στα εγερμένα σωματικά αισθήματα που είναι οδυνηρά, έντονα, σκληρά, δριμέα, δυσάρεστα, αηδή και απειλητικά για τη ζωή. Με αυτές τις πέντε ιδιότητες, μοναχοί, προικισμένος ένας ασθενής είναι εύκολος στη φροντίδα». Τρίτη.