3.
Η πρώτη ομιλία για την κοντινή αιτία
3.
«Για τον ανήθικο, μοναχοί, αποτυχημένο στην ηθική, η απουσία μεταμέλειας έχει καταστραμμένη κοντινή αιτία.
Όταν δεν υπάρχει απουσία μεταμέλειας, για τον αποτυχημένο στην απουσία μεταμέλειας, η χαρά έχει καταστραμμένη κοντινή αιτία.
Όταν δεν υπάρχει χαρά, για τον αποτυχημένο στη χαρά, η αγαλλίαση έχει καταστραμμένη κοντινή αιτία.
Όταν δεν υπάρχει αγαλλίαση, για τον αποτυχημένο στην αγαλλίαση, η γαλήνη έχει καταστραμμένη κοντινή αιτία.
Όταν δεν υπάρχει γαλήνη, για τον αποτυχημένο στη γαλήνη, η ευτυχία έχει καταστραμμένη κοντινή αιτία.
Όταν δεν υπάρχει ευτυχία, για τον αποτυχημένο στην ευτυχία, η ορθή αυτοσυγκέντρωση έχει καταστραμμένη κοντινή αιτία.
Όταν δεν υπάρχει ορθή αυτοσυγκέντρωση, για τον αποτυχημένο στην ορθή αυτοσυγκέντρωση, η γνώση και ενόραση των φαινομένων όπως πραγματικά είναι έχει καταστραμμένη κοντινή αιτία.
Όταν δεν υπάρχει γνώση και ενόραση των φαινομένων όπως πραγματικά είναι, για τον αποτυχημένο στη γνώση και ενόραση των φαινομένων όπως πραγματικά είναι, η αποστασιοποίηση έχει καταστραμμένη κοντινή αιτία.
Όταν δεν υπάρχει αποστασιοποίηση, για τον αποτυχημένο στην αποστασιοποίηση, το μη πάθος έχει καταστραμμένη κοντινή αιτία.
Όταν δεν υπάρχει μη πάθος, για τον αποτυχημένο στο μη πάθος, η γνώση και ενόραση της απελευθέρωσης έχει καταστραμμένη κοντινή αιτία.
«Όπως, μοναχοί, ένα δέντρο αποτυχημένο σε κλαδιά και φύλλα. Σε αυτό ούτε ο εξωτερικός φλοιός φτάνει στην εκπλήρωση, ούτε ο εσωτερικός φλοιός... ούτε ο σομφός... ούτε ο πυρήνας φτάνει στην εκπλήρωση. Ακριβώς έτσι, μοναχοί, για τον ανήθικο, αποτυχημένο στην ηθική, η απουσία μεταμέλειας έχει καταστραμμένη κοντινή αιτία· όταν δεν υπάρχει απουσία μεταμέλειας, για τον αποτυχημένο στην απουσία μεταμέλειας, η χαρά έχει καταστραμμένη κοντινή αιτία... κ.λπ... η γνώση και ενόραση της απελευθέρωσης.
«Για τον ηθικό, μοναχοί, τέλειο στην ηθική, η απουσία μεταμέλειας έχει τέλεια κοντινή αιτία· όταν υπάρχει απουσία μεταμέλειας, για τον τέλειο στην απουσία μεταμέλειας, η χαρά έχει τέλεια κοντινή αιτία· όταν υπάρχει χαρά, για τον τέλειο στη χαρά, η αγαλλίαση έχει τέλεια κοντινή αιτία· όταν υπάρχει αγαλλίαση, για τον τέλειο στην αγαλλίαση, η γαλήνη έχει τέλεια κοντινή αιτία· όταν υπάρχει γαλήνη, για τον τέλειο στη γαλήνη, η ευτυχία έχει τέλεια κοντινή αιτία· όταν υπάρχει ευτυχία, για τον τέλειο στην ευτυχία, η ορθή αυτοσυγκέντρωση έχει τέλεια κοντινή αιτία· όταν υπάρχει ορθή αυτοσυγκέντρωση, για τον τέλειο στην ορθή αυτοσυγκέντρωση, η γνώση και ενόραση των φαινομένων όπως πραγματικά είναι έχει τέλεια κοντινή αιτία· όταν υπάρχει γνώση και ενόραση των φαινομένων όπως πραγματικά είναι, για τον τέλειο στη γνώση και ενόραση των φαινομένων όπως πραγματικά είναι, η αποστασιοποίηση έχει τέλεια κοντινή αιτία· όταν υπάρχει αποστασιοποίηση, για τον τέλειο στην αποστασιοποίηση, το μη πάθος έχει τέλεια κοντινή αιτία· όταν υπάρχει μη πάθος, για τον τέλειο στο μη πάθος, η γνώση και ενόραση της απελευθέρωσης έχει τέλεια κοντινή αιτία.
«Όπως, μοναχοί, ένα δέντρο τέλειο σε κλαδιά και φύλλα. Σε αυτό ο εξωτερικός φλοιός φτάνει στην εκπλήρωση, ο εσωτερικός φλοιός... ούτε ο σομφός... ο πυρήνας φτάνει στην εκπλήρωση. Ακριβώς έτσι, μοναχοί, για τον ηθικό, τέλειο στην ηθική, η απουσία μεταμέλειας έχει τέλεια κοντινή αιτία· όταν υπάρχει απουσία μεταμέλειας, για τον τέλειο στην απουσία μεταμέλειας, η χαρά έχει τέλεια κοντινή αιτία... κ.λπ... η γνώση και ενόραση της απελευθέρωσης». Τρίτη.