7.
Η πρώτη ομιλία για τον προστάτη
17.
«Διαμένετε με καταφύγιο, μοναχοί, μη χωρίς καταφύγιο.
Με δυστυχία, μοναχοί, διαμένει αυτός που είναι χωρίς καταφύγιο.
Υπάρχουν, μοναχοί, αυτά τα δέκα φαινόμενα που δημιουργούν καταφύγιο.
Ποια είναι τα δέκα;
Εδώ, μοναχοί, ένας μοναχός είναι ηθικός, διαμένει συγκρατημένος με την αυτοσυγκράτηση του Πάττιμοκχα, τέλειος στην καλή συμπεριφορά και στον νόμιμο τόπο που συχνάζει, βλέποντας κίνδυνο στα ελάχιστα σφάλματα, αφού αναλάβει τους κανόνες εξάσκησης εξασκείται σε αυτούς.
Εφόσον, μοναχοί, ένας μοναχός είναι ηθικός... κ.λπ...
αφού αναλάβει τους κανόνες εξάσκησης εξασκείται σε αυτούς, αυτό επίσης είναι φαινόμενο που δημιουργεί καταφύγιο.
«Επιπλέον, μοναχοί, ένας μοναχός είναι πολυμαθής, αυτός που θυμάται καλά αυτά που έχει μάθει, αυτός που έχει μεγάλη συσσώρευση μάθησης· εκείνες οι διδασκαλίες που είναι καλές στην αρχή, καλές στη μέση, καλές στο τέλος, με νόημα και φρασεολογία, που ισχυρίζονται την άγια ζωή ολοκληρωμένη και αγνή, τέτοιες διδασκαλίες έχει ακούσει πολλές, τις διατηρεί, τις έχει εξασκήσει λεκτικά, τις έχει εξετάσει με τον νου, τις έχει διεισδύσει καλά με την άποψη. Εφόσον, μοναχοί, ένας μοναχός είναι πολυμαθής... κ.λπ... τις έχει διεισδύσει καλά με την άποψη, αυτό επίσης είναι φαινόμενο που δημιουργεί καταφύγιο.
«Επιπλέον, μοναχοί, ένας μοναχός έχει καλούς φίλους, καλούς συντρόφους, κλίνει προς τους καλούς. Εφόσον, μοναχοί, ένας μοναχός έχει καλούς φίλους, καλούς συντρόφους, κλίνει προς τους καλούς, αυτό επίσης είναι φαινόμενο που δημιουργεί καταφύγιο.
«Επιπλέον, μοναχοί, ένας μοναχός είναι εύκολος στην αποδοχή συμβουλής, προικισμένος με τα φαινόμενα που δημιουργούν ευκολία στην αποδοχή συμβουλής, υπομονετικός, δεχόμενος ευνοϊκά την παραίνεση. Εφόσον, μοναχοί, ένας μοναχός είναι εύκολος στην αποδοχή συμβουλής... κ.λπ... την παραίνεση, αυτό επίσης είναι φαινόμενο που δημιουργεί καταφύγιο.
«Επιπλέον, μοναχοί, ένας μοναχός σε ό,τι αφορά τα διάφορα καθήκοντα που πρέπει να γίνουν για τους συντρόφους στην άγια ζωή, είναι επιδέξιος, μη τεμπέλης, προικισμένος με διερεύνηση για τα κατάλληλα μέσα σε αυτά, ικανός να τα κάνει, ικανός να τα διοργανώσει. Εφόσον, μοναχοί, ένας μοναχός σε ό,τι αφορά εκείνα τα καθήκοντα για τους συντρόφους στην άγια ζωή... κ.λπ... ικανός να τα κάνει, ικανός να τα διοργανώσει, αυτό επίσης είναι φαινόμενο που δημιουργεί καταφύγιο.
«Επιπλέον, μοναχοί, ένας μοναχός αγαπά τη Διδασκαλία, είναι αγαπητός στην ομιλία, έχει μεγάλη χαρά στην ανώτερη διδασκαλία και στην ανώτερη διαγωγή. Εφόσον, μοναχοί, ένας μοναχός αγαπά τη Διδασκαλία, είναι αγαπητός στην ομιλία, έχει μεγάλη χαρά στην ανώτερη διδασκαλία και στην ανώτερη διαγωγή, αυτό επίσης είναι φαινόμενο που δημιουργεί καταφύγιο.
«Επιπλέον, μοναχοί, ένας μοναχός διαμένει καταβάλλοντας έντονη ενεργητικότητα για την εγκατάλειψη των φαύλων νοητικών καταστάσεων και για την απόκτηση των καλών νοητικών καταστάσεων, με δύναμη, με σταθερή προσπάθεια, χωρίς να εγκαταλείπει το καθήκον στις καλές νοητικές καταστάσεις. Εφόσον, μοναχοί, ένας μοναχός διαμένει καταβάλλοντας έντονη ενεργητικότητα για την εγκατάλειψη των φαύλων νοητικών καταστάσεων και για την απόκτηση των καλών νοητικών καταστάσεων, με δύναμη, με σταθερή προσπάθεια, χωρίς να εγκαταλείπει το καθήκον στις καλές νοητικές καταστάσεις, αυτό επίσης είναι φαινόμενο που δημιουργεί καταφύγιο.
«Επιπλέον, μοναχοί, ένας μοναχός είναι ικανοποιημένος με οποιαδήποτε αναγκαία είδη χιτώνων, προσφερόμενης τροφής, καταλύματος και φαρμάκων για ασθενείς. Εφόσον, μοναχοί, ένας μοναχός είναι ικανοποιημένος με οποιαδήποτε αναγκαία είδη χιτώνων, προσφερόμενης τροφής, καταλύματος και φαρμάκων για ασθενείς, αυτό επίσης είναι φαινόμενο που δημιουργεί καταφύγιο.
«Επιπλέον, μοναχοί, ένας μοναχός είναι μνήμων, προικισμένος με ύψιστη μνήμη και σωφροσύνη, ενθυμούμενος και αναθυμούμενος ότι έγινε πριν από πολύ καιρό και ότι ειπώθηκε πριν από πολύ καιρό. Εφόσον, μοναχοί, ένας μοναχός είναι μνήμων, προικισμένος με ύψιστη μνήμη και σωφροσύνη, ενθυμούμενος και αναθυμούμενος ότι έγινε πριν από πολύ καιρό και ότι ειπώθηκε πριν από πολύ καιρό, αυτό επίσης είναι φαινόμενο που δημιουργεί καταφύγιο.
«Επιπλέον, μοναχοί, ένας μοναχός είναι σοφός, προικισμένος με σοφία που οδηγεί στην έγερση και την πάροδο, ευγενή, διεισδυτική, που οδηγεί στην πλήρη εξάλειψη της δυστυχίας. Εφόσον, μοναχοί, ένας μοναχός είναι σοφός, προικισμένος με σοφία που οδηγεί στην έγερση και την πάροδο, ευγενή, διεισδυτική, που οδηγεί στην πλήρη εξάλειψη της δυστυχίας, αυτό επίσης είναι φαινόμενο που δημιουργεί καταφύγιο.
«Διαμένετε με καταφύγιο, μοναχοί, μη χωρίς καταφύγιο. Με δυστυχία, μοναχοί, διαμένει αυτός που είναι χωρίς καταφύγιο. Αυτά λοιπόν, μοναχοί, είναι τα δέκα φαινόμενα που δημιουργούν καταφύγιο». Έβδομη.