8.
Η πρώτη ομιλία για το μη δικό σας
101.
«Ό,τι, μοναχοί, δεν είναι δικό σας, αυτό εγκαταλείψτε.
Αυτό που έχει εγκαταλειφθεί από εσάς θα είναι προς ευημερία και ευτυχία.
Και τι, μοναχοί, δεν είναι δικό σας;
Το μάτι, μοναχοί, δεν είναι δικό σας.
Αυτό εγκαταλείψτε.
Αυτό που έχει εγκαταλειφθεί από εσάς θα είναι προς ευημερία και ευτυχία.
Οι υλικές μορφές δεν είναι δικές σας.
Αυτές εγκαταλείψτε.
Αυτές που έχουν εγκαταλειφθεί από εσάς θα είναι προς ευημερία και ευτυχία.
Η οφθαλμική συνείδηση δεν είναι δική σας.
Αυτό εγκαταλείψτε.
Αυτό που έχει εγκαταλειφθεί από εσάς θα είναι προς ευημερία και ευτυχία.
Η οφθαλμική επαφή δεν είναι δική σας.
Αυτό εγκαταλείψτε.
Αυτή που έχει εγκαταλειφθεί από εσάς θα είναι προς ευημερία και ευτυχία.
Ό,τι εγείρεται με την οφθαλμική επαφή ως συνθήκη, αίσθημα είτε ευχάριστο είτε δυσάρεστο είτε ούτε-δυσάρεστο-ούτε-ευχάριστο, και αυτό δεν είναι δικό σας.
Αυτό εγκαταλείψτε.
Αυτό που έχει εγκαταλειφθεί από εσάς θα είναι προς ευημερία και ευτυχία.
Το αυτί δεν είναι δικό σας.
Αυτό εγκαταλείψτε.
Αυτό που έχει εγκαταλειφθεί από εσάς θα είναι προς ευημερία και ευτυχία.
Οι ήχοι δεν είναι δικοί σας.
Αυτές εγκαταλείψτε.
Αυτές που έχουν εγκαταλειφθεί από εσάς θα είναι προς ευημερία και ευτυχία.
Η ωτική συνείδηση δεν είναι δική σας.
Αυτό εγκαταλείψτε.
Αυτό που έχει εγκαταλειφθεί από εσάς θα είναι προς ευημερία και ευτυχία.
Η ωτική επαφή δεν είναι δική σας.
Αυτό εγκαταλείψτε.
Αυτή που έχει εγκαταλειφθεί από εσάς θα είναι προς ευημερία και ευτυχία.
Ό,τι εγείρεται με την ωτική επαφή ως συνθήκη, αίσθημα είτε ευχάριστο είτε δυσάρεστο είτε ούτε-δυσάρεστο-ούτε-ευχάριστο, και αυτό δεν είναι δικό σας.
Αυτό εγκαταλείψτε.
Αυτό που έχει εγκαταλειφθεί από εσάς θα είναι προς ευημερία και ευτυχία.
Η μύτη δεν είναι δική σας.
Αυτό εγκαταλείψτε.
Αυτό που έχει εγκαταλειφθεί από εσάς θα είναι προς ευημερία και ευτυχία.
Οι οσμές δεν είναι δικές σας.
Αυτές εγκαταλείψτε.
Αυτές που έχουν εγκαταλειφθεί από εσάς θα είναι προς ευημερία και ευτυχία.
Η ρινική συνείδηση δεν είναι δική σας.
Αυτό εγκαταλείψτε.
Αυτό που έχει εγκαταλειφθεί από εσάς θα είναι προς ευημερία και ευτυχία.
Η ρινική επαφή δεν είναι δική σας.
Αυτό εγκαταλείψτε.
Αυτή που έχει εγκαταλειφθεί από εσάς θα είναι προς ευημερία και ευτυχία.
Ό,τι εγείρεται με τη ρινική επαφή ως συνθήκη, αίσθημα είτε ευχάριστο είτε δυσάρεστο είτε ούτε-δυσάρεστο-ούτε-ευχάριστο, και αυτό δεν είναι δικό σας.
Αυτό εγκαταλείψτε.
Αυτό που έχει εγκαταλειφθεί από εσάς θα είναι προς ευημερία και ευτυχία.
Η γλώσσα δεν είναι δική σας. Αυτό εγκαταλείψτε. Αυτό που έχει εγκαταλειφθεί από εσάς θα είναι προς ευημερία και ευτυχία. Οι γεύσεις δεν είναι δικές σας. Αυτές εγκαταλείψτε. Αυτές που έχουν εγκαταλειφθεί από εσάς θα είναι προς ευημερία και ευτυχία. Η γλωσσική συνείδηση δεν είναι δική σας. Αυτό εγκαταλείψτε. Αυτό που έχει εγκαταλειφθεί από εσάς θα είναι προς ευημερία και ευτυχία. Η γλωσσική επαφή δεν είναι δική σας. Αυτό εγκαταλείψτε. Αυτή που έχει εγκαταλειφθεί από εσάς θα είναι προς ευημερία και ευτυχία. Ό,τι εγείρεται με τη γλωσσική επαφή ως συνθήκη, αίσθημα είτε ευχάριστο είτε δυσάρεστο είτε ούτε-δυσάρεστο-ούτε-ευχάριστο, και αυτό δεν είναι δικό σας. Αυτό εγκαταλείψτε. Αυτό που έχει εγκαταλειφθεί από εσάς θα είναι προς ευημερία και ευτυχία... κ.λπ...
Ο νους δεν είναι δικός σας. Αυτό εγκαταλείψτε. Αυτή που έχει εγκαταλειφθεί από εσάς θα είναι προς ευημερία και ευτυχία. Τα νοητικά φαινόμενα δεν είναι δικά σας. Αυτές εγκαταλείψτε. Αυτές που έχουν εγκαταλειφθεί από εσάς θα είναι προς ευημερία και ευτυχία. Η νοητική συνείδηση δεν είναι δική σας. Αυτό εγκαταλείψτε. Αυτό που έχει εγκαταλειφθεί από εσάς θα είναι προς ευημερία και ευτυχία. Η νοητική επαφή δεν είναι δική σας. Αυτό εγκαταλείψτε. Αυτή που έχει εγκαταλειφθεί από εσάς θα είναι προς ευημερία και ευτυχία. Ό,τι εγείρεται με τη νοητική επαφή ως συνθήκη, αίσθημα είτε ευχάριστο είτε δυσάρεστο είτε ούτε-δυσάρεστο-ούτε-ευχάριστο, και αυτό δεν είναι δικό σας. Αυτό εγκαταλείψτε. Αυτό που έχει εγκαταλειφθεί από εσάς θα είναι προς ευημερία και ευτυχία.
«Όπως, μοναχοί, ό,τι χόρτα, ξύλα, κλαδιά και φύλλα υπάρχουν σε αυτό το άλσος του Τζέτα, αν ο κόσμος τα έπαιρνε ή τα έκαιγε ή τα χρησιμοποιούσε όπως ήθελε, μήπως θα σκεφτόσασταν έτσι - 'Ο κόσμος μας παίρνει ή μας καίει ή μας χρησιμοποιεί όπως θέλει';»
«Όχι, Σεβάσμιε Κύριε».
«Για ποιο λόγο;»
«Διότι αυτό, σεβάσμιε κύριε, δεν είναι ούτε ο εαυτός μας ούτε κάτι που ανήκει σε έναν εαυτό».
«Ακριβώς έτσι, μοναχοί, το μάτι δεν είναι δικό σας. Αυτό εγκαταλείψτε. Αυτό που έχει εγκαταλειφθεί από εσάς θα είναι προς ευημερία και ευτυχία. Οι υλικές μορφές δεν είναι δικές σας... η οφθαλμική συνείδηση... η οφθαλμική επαφή... κ.λπ... ό,τι εγείρεται με τη νοητική επαφή ως συνθήκη, αίσθημα είτε ευχάριστο είτε δυσάρεστο είτε ούτε-δυσάρεστο-ούτε-ευχάριστο, και αυτό δεν είναι δικό σας. Αυτό εγκαταλείψτε. Αυτό που έχει εγκαταλειφθεί από εσάς θα είναι προς ευημερία και ευτυχία». Όγδοη.