2.
Η πρώτη ομιλία για τη μη παρακμή
32.
Τότε κάποια θεότητα, αφού η νύχτα είχε προχωρήσει, με εξαιρετική ομορφιά, φωτίζοντας ολόκληρο το άλσος του Τζέτα, πλησίασε τον Ευλογημένο·
αφού πλησίασε, απέδωσε σεβασμό στον Ευλογημένο και στάθηκε στο πλάι.
Στεκόμενη στο πλάι, εκείνη η θεότητα είπε στον Ευλογημένο:
«Αυτά τα έξι φαινόμενα, σεβάσμιε κύριε, οδηγούν στη μη παρακμή ενός μοναχού. Ποια έξι; Σεβασμός προς τον Διδάσκαλο, σεβασμός προς τη Διδασκαλία, σεβασμός προς την Κοινότητα, σεβασμός προς την εξάσκηση, σεβασμός προς την επιμέλεια, σεβασμός προς τη φιλική υποδοχή - αυτά λοιπόν, σεβάσμιε κύριε, είναι τα έξι φαινόμενα που οδηγούν στη μη παρακμή ενός μοναχού». Αυτά είπε εκείνη η θεότητα. Ο Διδάσκαλος συμφώνησε. Τότε εκείνη η θεότητα, λέγοντας «Ο Διδάσκαλός μου συμφώνησε», αφού απέδωσε σεβασμό στον Ευλογημένο, τον περιήλθε κρατώντας τον στα δεξιά της και εξαφανίστηκε ακριβώς εκεί.
Τότε ο Ευλογημένος, αφού πέρασε εκείνη η νύχτα, απευθύνθηκε στους μοναχούς: «Αυτή τη νύχτα, μοναχοί, κάποια θεότητα, αφού η νύχτα είχε προχωρήσει, με εξαιρετική ομορφιά, φωτίζοντας ολόκληρο το άλσος του Τζέτα, πλησίασε εμένα· αφού πλησίασε, μου απέδωσε σεβασμό και στάθηκε στο πλάι. Στεκόμενη στο πλάι, μοναχοί, εκείνη η θεότητα μου είπε: 'Αυτά τα έξι φαινόμενα, σεβάσμιε κύριε, οδηγούν στη μη παρακμή ενός μοναχού. Ποια έξι; Σεβασμός προς τον Διδάσκαλο, σεβασμός προς τη Διδασκαλία, σεβασμός προς την Κοινότητα, σεβασμός προς την εξάσκηση, σεβασμός προς την επιμέλεια, σεβασμός προς τη φιλική υποδοχή - αυτά λοιπόν, σεβάσμιε κύριε, είναι τα έξι φαινόμενα που οδηγούν στη μη παρακμή ενός μοναχού'. Αυτά είπε, μοναχοί, εκείνη η θεότητα. Αφού είπε αυτά, μου απέδωσε σεβασμό, με περιήλθε κρατώντας με στα δεξιά του και εξαφανίστηκε ακριβώς εκεί».
ο μοναχός που σέβεται την επιμέλεια, που σέβεται τη φιλική υποδοχή·
είναι ανίκανος για παρακμή, βρίσκεται κοντά στο Νιμπάνα». Δεύτερο.