6.
Η πρώτη ομιλία για την ύπαρξη
77.
Τότε ο σεβάσμιος Άναντα πήγε προς τον Ευλογημένο·
αφού πλησίασε, απέδωσε σεβασμό στον Ευλογημένο και κάθισε στο πλάι.
Καθισμένος στο πλάι, ο σεβάσμιος Άναντα είπε στον Ευλογημένο:
«Ύπαρξη, ύπαρξη, σεβάσμιε κύριε, λέγεται.
Σε ποιο βαθμό άραγε, σεβάσμιε κύριε, υπάρχει ύπαρξη;»
«Αν, Άναντα, δεν υπήρχε πράξη που ωριμάζει στο ηδονικό στοιχείο, άραγε θα εμφανιζόταν η ηδονική ύπαρξη;» «Όχι, Σεβάσμιε Κύριε». «Έτσι λοιπόν, Άναντα, η πράξη είναι το χωράφι, η συνείδηση είναι ο σπόρος, η επιθυμία είναι η υγρασία. Για τα όντα που έχουν το νοητικό εμπόδιο της άγνοιας και τον νοητικό δεσμό της επιθυμίας, η συνείδηση είναι εδραιωμένη στο κατώτερο στοιχείο· έτσι συμβαίνει η επαναγέννηση στο μέλλον.
«Αν, Άναντα, δεν υπήρχε πράξη που ωριμάζει στο υλικό στοιχείο, άραγε θα εμφανιζόταν η λεπτοφυής υλική ύπαρξη;» «Όχι, Σεβάσμιε Κύριε». «Έτσι λοιπόν, Άναντα, η πράξη είναι το χωράφι, η συνείδηση είναι ο σπόρος, η επιθυμία είναι η υγρασία. Για τα όντα που έχουν το νοητικό εμπόδιο της άγνοιας και τον νοητικό δεσμό της επιθυμίας, η συνείδηση είναι εδραιωμένη στο μεσαίο στοιχείο· έτσι συμβαίνει η επαναγέννηση στο μέλλον.
«Αν, Άναντα, δεν υπήρχε πράξη που ωριμάζει στο άυλο στοιχείο, άραγε θα εμφανιζόταν η άυλη ύπαρξη;» «Όχι, Σεβάσμιε Κύριε». «Έτσι λοιπόν, Άναντα, η πράξη είναι το χωράφι, η συνείδηση είναι ο σπόρος, η επιθυμία είναι η υγρασία. Για τα όντα που έχουν το νοητικό εμπόδιο της άγνοιας και τον νοητικό δεσμό της επιθυμίας, η συνείδηση είναι εδραιωμένη στο ανώτερο στοιχείο· έτσι συμβαίνει η επαναγέννηση στο μέλλον. Έτσι λοιπόν, Άναντα, υπάρχει ύπαρξη». Έκτο.