7.
Η ομιλία για τον Ανουρούντα, πρώτη
130.
Τότε ο σεβάσμιος Ανουρούντα πλησίασε τον Ευλογημένο·
αφού πλησίασε, απέδωσε σεβασμό στον Ευλογημένο και κάθισε στο πλάι.
Καθισμένος στο πλάι, ο σεβάσμιος Ανουρούντα είπε στον Ευλογημένο:
«Εδώ εγώ, σεβάσμιε κύριε, με τον θείο οφθαλμό, καθαρό, που υπερβαίνει τον ανθρώπινο, ως επί το πλείστον βλέπω γυναίκες με την κατάρρευση του σώματος κατά τον θάνατο να επαναγεννιούνται στον κόσμο της αθλιότητας, στον κακότυχο κόσμο, στον κόσμο του ξεπεσμού, στην κόλαση.
Με πόσες άραγε, σεβάσμιε κύριε, ιδιότητες προικισμένη μια γυναίκα με την κατάρρευση του σώματος κατά τον θάνατο επαναγεννιέται στον κόσμο της αθλιότητας, στον κακότυχο κόσμο, στον κόσμο του ξεπεσμού, στην κόλαση;»
«Με τρεις, Ανουρούντα, ιδιότητες προικισμένη μια γυναίκα με την κατάρρευση του σώματος κατά τον θάνατο επαναγεννιέται στον κόσμο της αθλιότητας, στον κακότυχο κόσμο, στον κόσμο του ξεπεσμού, στην κόλαση. Με ποιες τρεις; Εδώ, Ανουρούντα, μια γυναίκα την πρωινή περίοδο της ημέρας κατοικεί εντός οικίας με νου κατακλυσμένο από τον ρύπο της τσιγκουνιάς, τη μεσημεριανή περίοδο της ημέρας κατοικεί εντός οικίας με νου κατακλυσμένο από τη ζήλια, την απογευματινή περίοδο της ημέρας κατοικεί εντός οικίας με νου κατακλυσμένο από το ηδονικό πάθος. Με αυτές τις τρεις ιδιότητες, Ανουρούντα, προικισμένη μια γυναίκα με την κατάρρευση του σώματος κατά τον θάνατο επαναγεννιέται στον κόσμο της αθλιότητας, στον κακότυχο κόσμο, στον κόσμο του ξεπεσμού, στην κόλαση». Έβδομη.