10.
Η ομιλία με έναν περιπλανώμενο ασκητή
30.
Κάποτε ο Ευλογημένος διέμενε στο Ρατζάγκαχα, στο όρος Γκιτζτζακούτα.
Εκείνη την περίοδο αρκετοί διάσημοι περιπλανώμενοι ασκητές διέμεναν στην όχθη της Σιππινικά, στο πάρκο περιπλανώμενων ασκητών, όπως: ο Ανναμπάρα, ο Βαραντάρα, ο περιπλανώμενος ασκητής Σακουλουντάγι και άλλοι διάσημοι περιπλανώμενοι ασκητές.
Τότε ο Ευλογημένος, την απογευματινή περίοδο της ημέρας, αφού βγήκε από την απομόνωση, πήγε στην όχθη της Σιππινικά, στο πάρκο περιπλανώμενων ασκητών·
αφού έφτασε, κάθισε στο προετοιμασμένο κάθισμα.
Αφού κάθισε, ο Ευλογημένος είπε σε εκείνους τους περιπλανώμενους ασκητές:
«Αυτά τα τέσσερα, περιπλανώμενοι ασκητές, είναι τα εδάφια της Διδασκαλίας που είναι πρωταρχικά, αρχαία, γνωστά ως καταγωγές, παλαιά, αμιγή, ήταν αμιγή στο παρελθόν, δεν αναμειγνύονται, δεν θα αναμειχθούν, μη-απορριπτέα από ασκητές, βραχμάνους και νοήμονες. Ποιες τέσσερις; Η μη πλεονεξία, περιπλανώμενοι ασκητές, είναι εδάφιο της Διδασκαλίας που είναι πρωταρχικό, αρχαίο, γνωστό ως καταγωγή, παλαιό, αμιγές, ήταν αμιγές στο παρελθόν, δεν αναμειγνύεται, δεν θα αναμειχθεί, μη-απορριπτέο από ασκητές, βραχμάνους και νοήμονες. Ο μη θυμός, περιπλανώμενοι ασκητές, είναι εδάφιο της Διδασκαλίας... κ.λπ... η ορθή μνήμη, περιπλανώμενοι ασκητές, είναι εδάφιο της Διδασκαλίας... κ.λπ... η ορθή αυτοσυγκέντρωση, περιπλανώμενοι ασκητές, είναι εδάφιο της Διδασκαλίας που είναι πρωταρχικό, αρχαίο, γνωστό ως καταγωγή, παλαιό, αμιγές, ήταν αμιγές στο παρελθόν, δεν αναμειγνύεται, δεν θα αναμειχθεί, μη-απορριπτέο από ασκητές, βραχμάνους και νοήμονες. Αυτά λοιπόν, περιπλανώμενοι ασκητές, είναι τα τέσσερα εδάφια της Διδασκαλίας που είναι πρωταρχικά, αρχαία, γνωστά ως καταγωγές, παλαιά, αμιγή, ήταν αμιγή στο παρελθόν, δεν αναμειγνύονται, δεν θα αναμειχθούν, μη-απορριπτέα από ασκητές, βραχμάνους και νοήμονες.
«Όποιος, περιπλανώμενοι ασκητές, έλεγε έτσι - 'Εγώ, αφού απορρίψω αυτό το εδάφιο της Διδασκαλίας της μη πλεονεξίας, θα διακηρύξω έναν ασκητή ή βραχμάνο πλεονέκτη με έντονο πάθος για τις αισθησιακές ηδονές', σε αυτόν εγώ εκεί θα έλεγα έτσι - 'Ας έρθει, ας μιλήσει, ας εκφραστεί, ας δούμε τη δύναμή του'. Πράγματι, περιπλανώμενοι ασκητές, αυτός αφού απορρίψει το εδάφιο της Διδασκαλίας της μη πλεονεξίας, θα διακηρύξει έναν ασκητή ή βραχμάνο πλεονέκτη με έντονο πάθος για τις αισθησιακές ηδονές - αυτό είναι αδύνατον.
«Όποιος, περιπλανώμενοι ασκητές, έλεγε έτσι - 'Εγώ, αφού απορρίψω αυτό το εδάφιο της Διδασκαλίας του μη θυμού, θα διακηρύξω έναν ασκητή ή βραχμάνο με κακόβουλο νου και διεφθαρμένους λογισμούς', σε αυτόν εγώ εκεί θα έλεγα έτσι - 'Ας έρθει, ας μιλήσει, ας εκφραστεί, ας δούμε τη δύναμή του'. Πράγματι, περιπλανώμενοι ασκητές, αυτός αφού απορρίψει το εδάφιο της Διδασκαλίας του μη θυμού, θα διακηρύξει έναν ασκητή ή βραχμάνο με κακόβουλο νου και διεφθαρμένους λογισμούς - αυτό είναι αδύνατον.
«Όποιος, περιπλανώμενοι ασκητές, έλεγε έτσι - 'Εγώ, αφού απορρίψω αυτό το εδάφιο της Διδασκαλίας της ορθής μνήμης, θα διακηρύξω έναν ασκητή ή βραχμάνο επιλήσμονα, χωρίς πλήρη επίγνωση', σε αυτόν εγώ εκεί θα έλεγα έτσι - 'Ας έρθει, ας μιλήσει, ας εκφραστεί, ας δούμε τη δύναμή του'. Πράγματι, περιπλανώμενοι ασκητές, αυτός αφού απορρίψει το εδάφιο της Διδασκαλίας της ορθής μνήμης, θα διακηρύξει έναν ασκητή ή βραχμάνο επιλήσμονα, χωρίς πλήρη επίγνωση - αυτό είναι αδύνατον.
«Όποιος, περιπλανώμενοι ασκητές, έλεγε έτσι - 'Εγώ, αφού απορρίψω αυτό το εδάφιο της Διδασκαλίας της ορθής αυτοσυγκέντρωσης, θα διακηρύξω έναν ασκητή ή βραχμάνο μη αυτοσυγκεντρωμένο, με παραπλανημένο νου', σε αυτόν εγώ εκεί θα έλεγα έτσι - 'Ας έρθει, ας μιλήσει, ας εκφραστεί, ας δούμε τη δύναμή του'. Πράγματι, περιπλανώμενοι ασκητές, αυτός αφού απορρίψει το εδάφιο της Διδασκαλίας της ορθής αυτοσυγκέντρωσης, θα διακηρύξει έναν ασκητή ή βραχμάνο μη αυτοσυγκεντρωμένο, με παραπλανημένο νου - αυτό είναι αδύνατον.
«Όποιος, περιπλανώμενοι ασκητές, θεωρούσε ότι αυτά τα τέσσερα εδάφια της Διδασκαλίας πρέπει να επικριθούν και να απορριφθούν, γι' αυτόν στην παρούσα ζωή τέσσερις εύλογες επικρίσεις οδηγούν σε αξιόμεμπτες θέσεις. Ποιοι τέσσερις; Αν ο σεβάσμιος επικρίνει και απορρίπτει το εδάφιο της Διδασκαλίας της μη πλεονεξίας, τότε οι ασκητές και βραχμάνοι που είναι πλεονέκτες με έντονο πάθος για τις αισθησιακές ηδονές είναι αξιοσέβαστοι γι' αυτόν, είναι αξιέπαινοι γι' αυτόν. Αν ο σεβάσμιος επικρίνει και απορρίπτει το εδάφιο της Διδασκαλίας του μη θυμού, τότε οι ασκητές και βραχμάνοι που έχουν κακόβουλο νου και διεφθαρμένους λογισμούς είναι αξιοσέβαστοι γι' αυτόν, είναι αξιέπαινοι γι' αυτόν. Αν ο σεβάσμιος επικρίνει και απορρίπτει το εδάφιο της Διδασκαλίας της ορθής μνήμης, τότε οι ασκητές και βραχμάνοι που είναι επιλήσμονες, χωρίς πλήρη επίγνωση είναι αξιοσέβαστοι γι' αυτόν, είναι αξιέπαινοι γι' αυτόν. Αν ο σεβάσμιος επικρίνει και απορρίπτει το εδάφιο της Διδασκαλίας της ορθής αυτοσυγκέντρωσης, τότε οι ασκητές και βραχμάνοι που είναι μη αυτοσυγκεντρωμένοι, με παραπλανημένο νου είναι αξιοσέβαστοι γι' αυτόν, είναι αξιέπαινοι γι' αυτόν.
«Όποιος λοιπόν, περιπλανώμενοι ασκητές, θεωρούσε ότι αυτά τα τέσσερα εδάφια της Διδασκαλίας πρέπει να επικριθούν και να απορριφθούν, γι' αυτόν στην παρούσα ζωή αυτές οι τέσσερις εύλογες επικρίσεις οδηγούν σε αξιόμεμπτες θέσεις. Ακόμη και εκείνοι οι περιπλανώμενοι ασκητές που υπήρξαν, οι Ουκκαλά και Βασσαμπάνια, υποστηρικτές της μη-αιτιότητας, υποστηρικτές της αναποτελεσματικότητας των πράξεων, υποστηρικτές του μηδενισμού, ακόμη και αυτοί δεν θεώρησαν ότι αυτά τα τέσσερα εδάφια της Διδασκαλίας πρέπει να επικριθούν ή να απορριφθούν. Για ποιο λόγο; Από φόβο για κατηγορία, προσβολή και επίκριση».
εξασκούμενος στην απομάκρυνση της πλεονεξίας, ονομάζεται επιμελής». Δέκατη.