8.
Η ομιλία στον Ουπάκα
188.
Κάποτε ο Ευλογημένος διέμενε στο Ρατζάγκαχα, στο όρος Γκιτζτζακούτα.
Τότε ο Ουπάκα Μαντικάπουττα πλησίασε τον Ευλογημένο·
αφού πλησίασε, απέδωσε σεβασμό στον Ευλογημένο και κάθισε στο πλάι.
Καθισμένος στο πλάι, ο Ουπάκα Μαντικάπουττα είπε στον Ευλογημένο:
«Εγώ πράγματι, σεβάσμιε κύριε, λέω έτσι και έχω αυτήν την άποψη - 'Όποιος εκφέρει επικρίσεις για άλλους, εκφέροντας επικρίσεις για άλλους, όλος αυτός δεν αποδεικνύει. Μη αποδεικνύοντας, είναι αξιόμεμπτος και επικρίσιμος.'» «Αν, Ουπάκα, εκφέρει επικρίσεις για άλλους, εκφέροντας επικρίσεις για άλλους δεν αποδεικνύει, μη αποδεικνύοντας είναι αξιόμεμπτος και επικρίσιμος. Εσύ λοιπόν, Ουπάκα, εκφέρεις επικρίσεις για άλλους, εκφέροντας επικρίσεις για άλλους δεν αποδεικνύεις, μη αποδεικνύοντας είσαι αξιόμεμπτος και επικρίσιμος». «Όπως, σεβάσμιε κύριε, κάποιος θα έδενε με μεγάλη παγίδα αυτόν που μόλις αναδύεται· ακριβώς έτσι κι εγώ, σεβάσμιε κύριε, μόλις αναδυόμενος, έχω δεθεί από τον Ευλογημένο με τη μεγάλη παγίδα του επιχειρήματος».
«'Αυτό είναι φαύλο', Ουπάκα, έχει θεσπιστεί από εμένα. Εκεί υπάρχουν αμέτρητοι όροι, αμέτρητες φράσεις, αμέτρητη διδαχή της Διδασκαλίας του Τατχάγκατα - έτσι και αυτό είναι φαύλο. 'Αυτό όμως το φαύλο πρέπει να εγκαταλειφθεί', Ουπάκα, έχει θεσπιστεί από εμένα. Εκεί υπάρχουν αμέτρητοι όροι, αμέτρητες φράσεις, αμέτρητη διδαχή της Διδασκαλίας του Τατχάγκατα - έτσι και αυτό το φαύλο πρέπει να εγκαταλειφθεί.
«'Αυτό είναι καλό', Ουπάκα, έχει θεσπιστεί από εμένα. Εκεί υπάρχουν αμέτρητοι όροι, αμέτρητες φράσεις, αμέτρητη διδαχή της Διδασκαλίας του Τατχάγκατα - έτσι και αυτό είναι καλό. 'Αυτό όμως το καλό πρέπει να αναπτυχθεί', Ουπάκα, έχει θεσπιστεί από εμένα. Εκεί υπάρχουν αμέτρητοι όροι, αμέτρητες φράσεις, αμέτρητη διδαχή της Διδασκαλίας του Τατχάγκατα - έτσι και αυτό το καλό πρέπει να αναπτυχθεί».
Τότε ο Ουπάκα Μαντικάπουττα, αφού χάρηκε και ευχαρίστησε για τα λόγια του Ευλογημένου, σηκώθηκε από τη θέση του, απέδωσε σεβασμό στον Ευλογημένο, τον περιήλθε κρατώντας τον στα δεξιά του και πλησίασε τον βασιλιά της Μαγκάντα Ατζατασάττου, γιο της Βεντέχι· αφού πλησίασε, ανέφερε στον βασιλιά της Μαγκάντα Ατζατασάττου, γιο της Βεντέχι, όλη τη συνομιλία που είχε με τον Ευλογημένο.
Όταν αυτό ειπώθηκε, ο βασιλιάς της Μαγκάντα Ατζατασάττου, γιος της Βεντέχι, θυμωμένος και δυσαρεστημένος, είπε στον Ουπάκα Μαντικάπουττα: «Πόσο αλαζόνας πράγματι αυτός ο γιος του αλατοποιού, πόσο φλύαρος, πόσο θρασύς, που νόμισε ότι μπορούσε να προσβάλει εκείνον τον Ευλογημένο, τον Άξιο, τον Πλήρως Αυτοφωτισμένο· φύγε εσύ, Ουπάκα, χάσου, να μη σε ξαναδώ». Όγδοη.