11.
Η ομιλία στον Σινγκάλα
233.
Διέμενε στη Σαβάτθι... κ.λπ...
«Ακούσατε, μοναχοί, κοντά στο χάραμα της αυγής τη νύχτα ένα γερασμένο τσακάλι να ουρλιάζει;»
«Ναι, σεβάσμιε κύριε».
«Αυτό, μοναχοί, το γερασμένο τσακάλι είναι πληγμένο από ένα είδος ασθένειας που ονομάζεται ουκκαντάκα.
Αυτό όπου κι αν θέλει εκεί πηγαίνει·
όπου κι αν θέλει εκεί στέκεται·
όπου κι αν θέλει εκεί κάθεται·
όπου κι αν θέλει εκεί ξαπλώνει·
ακόμη και δροσερός άνεμος φυσά πάνω του.
Καλό θα ήταν, μοναχοί, αν κάποιος που ισχυρίζεται ότι είναι μαθητής του υιού των Σάκυα βίωνε έστω και μια τέτοια απόκτηση ατομικής ύπαρξης.
Γι' αυτό, μοναχοί, πρέπει να εξασκείστε έτσι -
'θα διαμένουμε επιμελείς'.
Έτσι πρέπει να εξασκείστε, μοναχοί».
Ενδέκατη.