7.
Η ομιλία στη βασίλισσα Μαλλικά
197.
Κάποτε ο Ευλογημένος διέμενε στη Σαβάτθι, στο άλσος του Τζέτα, στο μοναστήρι του Ανάθαπίντικα.
Τότε η βασίλισσα Μάλλικα πλησίασε τον Ευλογημένο·
αφού πλησίασε, απέδωσε σεβασμό στον Ευλογημένο και κάθισε στο πλάι.
Καθισμένη στο πλάι, η βασίλισσα Μάλλικα είπε στον Ευλογημένο:
«Ποια άραγε, σεβάσμιε κύριε, είναι η αιτία, ποια η συνθήκη για την οποία κάποια γυναίκα εδώ είναι άσχημη και δυσειδής και αποκρουστική στην όψη· και είναι φτωχή και χωρίς περιουσία και με λίγα αγαθά και χωρίς επιρροή;
«Και ποια, σεβάσμιε κύριε, είναι η αιτία, ποια η συνθήκη για την οποία κάποια γυναίκα εδώ είναι άσχημη και δυσειδής και αποκρουστική στην όψη· και είναι εύπορη και με μεγάλο πλούτο και με μεγάλη περιουσία και με μεγάλη επιρροή;
«Ποια άραγε, σεβάσμιε κύριε, είναι η αιτία, ποια η συνθήκη για την οποία κάποια γυναίκα εδώ είναι όμορφη και αξιοθέατη και χαριτωμένη, προικισμένη με υπέρτατη ομορφιά χρώματος· και είναι φτωχή και χωρίς περιουσία και με λίγα αγαθά και χωρίς επιρροή;
«Και ποια, σεβάσμιε κύριε, είναι η αιτία, ποια η συνθήκη για την οποία κάποια γυναίκα εδώ είναι όμορφη και αξιοθέατη και χαριτωμένη, προικισμένη με υπέρτατη ομορφιά χρώματος, και είναι εύπορη και με μεγάλο πλούτο και με μεγάλη περιουσία και με μεγάλη επιρροή;»
«Εδώ, Μάλλικα, κάποια γυναίκα είναι οργίλη και με πολύ άγχος. Ακόμη και όταν της μιλούν λίγο, προσκολλάται, θυμώνει, απωθείται, μένει σταθερή στην οργή, και εκδηλώνει εκνευρισμό και μίσος και δυσαρέσκεια. Αυτή δεν είναι δωρήτρια σε ασκητή ή βραχμάνο - τροφή, ρόφημα, ρούχο, όχημα, γιρλάντες, αρώματα, καλλυντικά, τόπο ύπνου, κατάλυμα και φωτισμό. Επίσης είναι ζηλόφθονη· ζηλεύει, μνησικακεί και δημιουργεί ζήλια για τα κέρδη, τις τιμές, τον σεβασμό, την εκτίμηση, τους χαιρετισμούς και τη λατρεία των άλλων. Αν αυτή πεθαίνοντας από εκεί έρθει σε αυτή την κατάσταση ύπαρξης, οπουδήποτε επαναγεννηθεί είναι άσχημη και δυσειδής και αποκρουστική στην όψη· και είναι φτωχή και χωρίς περιουσία και με λίγα αγαθά και χωρίς επιρροή.
«Εδώ επίσης, Μάλλικα, κάποια γυναίκα είναι οργίλη και με πολύ άγχος. Ακόμη και όταν της μιλούν λίγο, προσκολλάται, θυμώνει, απωθείται, μένει σταθερή στην οργή, και εκδηλώνει εκνευρισμό και μίσος και δυσαρέσκεια. Αυτή είναι δωρήτρια σε ασκητή ή βραχμάνο - τροφή, ρόφημα, ρούχο, όχημα, γιρλάντες, αρώματα, καλλυντικά, τόπο ύπνου, κατάλυμα και φωτισμό. Επίσης δεν είναι ζηλόφθονη· δεν ζηλεύει, δεν μνησικακεί και δεν δημιουργεί ζήλια για τα κέρδη, τις τιμές, τον σεβασμό, την εκτίμηση, τους χαιρετισμούς και τη λατρεία των άλλων. Αν αυτή πεθαίνοντας από εκεί έρθει σε αυτή την κατάσταση ύπαρξης, οπουδήποτε επαναγεννηθεί είναι άσχημη και δυσειδής και αποκρουστική στην όψη· και είναι εύπορη και με μεγάλο πλούτο και με μεγάλη περιουσία και με μεγάλη επιρροή.
«Εδώ επίσης, Μάλλικα, κάποια γυναίκα δεν είναι οργίλη και χωρίς πολύ άγχος. Ακόμη και όταν της μιλούν πολύ, δεν προσκολλάται, δεν θυμώνει, δεν απωθείται, δεν μένει σταθερή στην οργή, και δεν εκδηλώνει εκνευρισμό και μίσος και δυσαρέσκεια. Αυτή δεν είναι δωρήτρια σε ασκητή ή βραχμάνο - τροφή, ρόφημα, ρούχο, όχημα, γιρλάντες, αρώματα, καλλυντικά, τόπο ύπνου, κατάλυμα και φωτισμό. Επίσης είναι ζηλόφθονη· ζηλεύει, μνησικακεί και δημιουργεί ζήλια για τα κέρδη, τις τιμές, τον σεβασμό, την εκτίμηση, τους χαιρετισμούς και τη λατρεία των άλλων. Αν αυτή πεθαίνοντας από εκεί έρθει σε αυτή την κατάσταση ύπαρξης, οπουδήποτε επαναγεννηθεί είναι όμορφη και αξιοθέατη και χαριτωμένη, προικισμένη με υπέρτατη ομορφιά χρώματος· και είναι φτωχή και χωρίς περιουσία και με λίγα αγαθά και χωρίς επιρροή.
«Εδώ επίσης, Μάλλικα, κάποια γυναίκα δεν είναι οργίλη και χωρίς πολύ άγχος. Ακόμη και όταν της μιλούν πολύ, δεν προσκολλάται, δεν θυμώνει, δεν απωθείται, δεν μένει σταθερή στην οργή, και δεν εκδηλώνει εκνευρισμό και μίσος και δυσαρέσκεια. Αυτή είναι δωρήτρια σε ασκητή ή βραχμάνο - τροφή, ρόφημα, ρούχο, όχημα, γιρλάντες, αρώματα, καλλυντικά, τόπο ύπνου, κατάλυμα και φωτισμό. Επίσης δεν είναι ζηλόφθονη· δεν ζηλεύει, δεν μνησικακεί και δεν δημιουργεί ζήλια για τα κέρδη, τις τιμές, τον σεβασμό, την εκτίμηση, τους χαιρετισμούς και τη λατρεία των άλλων. Αν αυτή πεθαίνοντας από εκεί έρθει σε αυτή την κατάσταση ύπαρξης, οπουδήποτε επαναγεννηθεί είναι όμορφη και αξιοθέατη και χαριτωμένη, προικισμένη με υπέρτατη ομορφιά χρώματος· και είναι εύπορη και με μεγάλο πλούτο και με μεγάλη περιουσία και με μεγάλη επιρροή.
«Αυτή λοιπόν, Μάλλικα, είναι η αιτία, αυτή η συνθήκη για την οποία κάποια γυναίκα εδώ είναι άσχημη και δύσμορφη, πολύ αποκρουστική στην όψη· και είναι φτωχή και χωρίς περιουσία και με λίγα αγαθά και χωρίς επιρροή. Αυτή όμως, Μάλλικα, είναι η αιτία, αυτή η συνθήκη για την οποία κάποια γυναίκα εδώ είναι άσχημη και δύσμορφη, πολύ αποκρουστική στην όψη· και είναι εύπορη και με μεγάλο πλούτο και με μεγάλη περιουσία και με μεγάλη επιρροή. Αυτή λοιπόν, Μάλλικα, είναι η αιτία, αυτή η συνθήκη για την οποία κάποια γυναίκα εδώ είναι όμορφη και αξιοθέατη, χαριτωμένη, προικισμένη με υπέρτατη ομορφιά χρώματος· και είναι φτωχή και χωρίς περιουσία και με λίγα αγαθά και χωρίς επιρροή. Αυτή όμως, Μάλλικα, είναι η αιτία, αυτή η συνθήκη για την οποία κάποια γυναίκα εδώ είναι όμορφη και αξιοθέατη, χαριτωμένη, προικισμένη με υπέρτατη ομορφιά χρώματος· και είναι εύπορη, με μεγάλο πλούτο, με μεγάλη περιουσία και με μεγάλη επιρροή».
Όταν αυτό ειπώθηκε, η βασίλισσα Μάλλικα είπε στον Ευλογημένο: «Εγώ λοιπόν, σεβάσμιε κύριε, σε άλλη γέννηση ήμουν οργίλη και με πολύ άγχος· ακόμη και όταν μου μιλούσαν λίγο, προσκολλιόμουν, θύμωνα, απωθιόμουν, έμενα σταθερή στην οργή, και εκδήλωνα εκνευρισμό και μίσος και δυσαρέσκεια· γι' αυτό εγώ, σεβάσμιε κύριε, τώρα είμαι άσχημη, δύσμορφη, πολύ αποκρουστική στην όψη.
«Εγώ λοιπόν, σεβάσμιε κύριε, σε άλλη γέννηση ήμουν δωρήτρια σε ασκητή ή βραχμάνο - τροφή, ρόφημα, ρούχο, όχημα, γιρλάντες, αρώματα, καλλυντικά, τόπο ύπνου, κατάλυμα και φωτισμό· γι' αυτό εγώ, σεβάσμιε κύριε, τώρα είμαι εύπορη, με μεγάλο πλούτο, με μεγάλη περιουσία.
«Εγώ λοιπόν, σεβάσμιε κύριε, σε άλλη γέννηση ήμουν χωρίς ζήλια· δεν ζήλευα, δεν μνησικακούσα και δεν δημιουργούσα ζήλια για τα κέρδη, τις τιμές, τον σεβασμό, την εκτίμηση, τους χαιρετισμούς και τη λατρεία των άλλων· γι' αυτό εγώ, σεβάσμιε κύριε, τώρα έχω μεγάλη επιρροή. Υπάρχουν όμως, σεβάσμιε κύριε, σε αυτή τη βασιλική οικογένεια κόρες της πολεμικής κάστας και κόρες βραχμάνων και κόρες οικοδεσποτών· σε αυτές εγώ ασκώ κυριαρχία και εξουσία. Εγώ, σεβάσμιε κύριε, από σήμερα και στο εξής θα είμαι χωρίς οργή και χωρίς πολύ άγχος· ακόμη και όταν μου μιλούν πολύ, δεν θα προσκολλώμαι, δεν θα θυμώνω, δεν θα απωθούμαι, δεν θα μένω σταθερή στην οργή, δεν θα εκδηλώνω εκνευρισμό και μίσος και δυσαρέσκεια· θα δίνω σε ασκητή ή βραχμάνο τροφή, ρόφημα, ρούχο, όχημα, γιρλάντες, αρώματα, καλλυντικά, τόπο ύπνου, κατάλυμα και φωτισμό. Θα είμαι χωρίς ζήλια· δεν θα ζηλεύω, δεν θα μνησικακώ και δεν θα δημιουργώ ζήλια για τα κέρδη, τις τιμές, τον σεβασμό, την εκτίμηση, τους χαιρετισμούς και τη λατρεία των άλλων. Θαυμάσιο, σεβάσμιε κύριε... κ.λπ... Ας με θεωρεί ο Ευλογημένος, σεβάσμιε κύριε, λαϊκή ακόλουθο που έχει καταφύγει στο καταφύγιο εφ' όρου ζωής από σήμερα και στο εξής». Έβδομη.