9.
Η ομιλία στον Μαγκάντιγια
τι άραγε θα ήταν αυτό γεμάτο ούρα και κόπρανα, ούτε με το πόδι μου δεν θα ήθελα να το αγγίξω».
ποια λανθασμένη άποψη, ηθική, ασκητική πρακτική, ζωή και επαναγέννηση σε ύπαρξη λες ότι έχεις;»
αφού αποφασίζοντας στις διδασκαλίες αυτό που έχει υιοθετηθεί·
και βλέποντας στις απόψεις χωρίς να υιοθετεί,
αναζητώντας την εσωτερική ειρήνη, είδα».
αυτές εσύ, σοφέ, λες πράγματι χωρίς να υιοθετείς·
"εσωτερική ειρήνη" αυτό το νόημα,
πώς άραγε έχει διακηρυχθεί αυτό από τους σοφούς;»
ούτε με ηθικούς κανόνες και αυστηρότητες λέω ότι υπάρχει αγνότητα·
ούτε χωρίς άποψη, χωρίς ακρόαση, χωρίς γνώση,
χωρίς ηθική, χωρίς ασκητική πρακτική, ούτε με αυτά·
αλλά αυτά εγκαταλείποντας, χωρίς να υιοθετεί,
ήρεμος, χωρίς να εξαρτάται, δεν θα επιθυμούσε την ύπαρξη».
ούτε με ηθικούς κανόνες και αυστηρότητες λέω ότι υπάρχει αγνότητα·
ούτε χωρίς άποψη, χωρίς ακρόαση, χωρίς γνώση,
χωρίς ηθική, χωρίς ασκητική πρακτική, ούτε με αυτά·
θεωρώ ότι η διδασκαλία είναι παντελής αυταπάτη,
κάποιοι με άποψη φτάνουν στον εξαγνισμό».
σε αυτά που έχεις αρπάξει, ήρθες σε αυταπάτη·
και από εδώ δεν είδες ούτε την παραμικρή αντίληψη,
γι' αυτό εσύ το βλέπεις ως παντελή αυταπάτη.
μη κλονιζόμενος στις τρεις διακρίσεις, ίσος ή ανώτερος δεν υπάρχει για εκείνον.
σε αυτόν που ίσο ή άνισο ακόμη δεν υπάρχει, αυτός με ποιον θα συναπτόταν σε διαμάχη;
άδειος από ηδονές, χωρίς προσδοκίες, πώς θα μπορούσε να μην έρχεται σε διαμάχη με τους ανθρώπους.
Όπως το υδρόβιο λωτό με αγκάθια, το λουλούδι του νερού, από το νερό και τη λάσπη αμόλυντο·
Έτσι ο σοφός που μιλά για ειρήνη, χωρίς προσκόλληση, στις ηδονές και στον κόσμο αμόλυντος.
δεν χρειάζεται καθοδήγηση ούτε από πράξη ούτε από μάθηση, αυτός δεν έχει οδηγηθεί στις προσκολλήσεις.
αυτοί που προσκολλήθηκαν σε αντίληψη και λανθασμένη άποψη, αυτοί συγκρουόμενοι περιφέρονται στον κόσμο.»
Τέλος της ομιλίας Μαγκαντίγια, ένατη.