10.
Η ομιλία για την επιγραφή
133.
«Υπάρχουν, μοναχοί, αυτά τα τρία άτομα στον κόσμο.
Ποιοι τρεις;
Το άτομο που μοιάζει με χάραξη σε βράχο, το άτομο που μοιάζει με χάραξη στη γη, το άτομο που μοιάζει με χάραξη στο νερό.
Και ποιο, μοναχοί, είναι το άτομο που μοιάζει με χάραξη σε βράχο;
Εδώ, μοναχοί, κάποιο άτομο συχνά οργίζεται.
Και η οργή του υπολανθάνει για πολύ καιρό.
Όπως, μοναχοί, η χάραξη σε βράχο δεν σβήνει γρήγορα από τον άνεμο ή το νερό, έχει μακρά διάρκεια·
ακριβώς έτσι, μοναχοί, εδώ κάποιο άτομο συχνά οργίζεται.
Και η οργή του υπολανθάνει για πολύ καιρό.
Αυτό ονομάζεται, μοναχοί, το άτομο που μοιάζει με χάραξη σε βράχο.
«Και ποιο, μοναχοί, είναι το άτομο που μοιάζει με χάραξη στη γη; Εδώ, μοναχοί, κάποιο άτομο συχνά οργίζεται. Αλλά η οργή του δεν υπολανθάνει για πολύ καιρό. Όπως, μοναχοί, η χάραξη στη γη σβήνει γρήγορα από τον άνεμο ή το νερό, δεν έχει μακρά διάρκεια· ακριβώς έτσι, μοναχοί, εδώ κάποιο άτομο συχνά οργίζεται. Αλλά η οργή του δεν υπολανθάνει για πολύ καιρό. Αυτό ονομάζεται, μοναχοί, το άτομο που μοιάζει με χάραξη στη γη.
«Και ποιο, μοναχοί, είναι το άτομο που μοιάζει με χάραξη στο νερό; Εδώ, μοναχοί, κάποιο άτομο ακόμη και όταν του μιλούν σκληρά, ακόμη και όταν του μιλούν τραχιά, ακόμη και όταν του μιλούν δυσάρεστα, συνδέεται, συμφωνεί, χαίρεται. Όπως, μοναχοί, η χάραξη στο νερό εξαφανίζεται γρήγορα, δεν έχει μακρά διάρκεια· ακριβώς έτσι, μοναχοί, εδώ κάποιο άτομο ακόμη και όταν του μιλούν σκληρά, ακόμη και όταν του μιλούν τραχιά, ακόμη και όταν του μιλούν δυσάρεστα, συνδέεται, συμφωνεί, χαίρεται. Αυτό ονομάζεται, μοναχοί, το άτομο που μοιάζει με χάραξη στο νερό. Αυτά, μοναχοί, είναι τα τρία άτομα που υπάρχουν στον κόσμο». Δέκατη.