2.
Ομιλία για τη σοφία
2.
«Αυτές οι οκτώ, μοναχοί, αιτίες, οκτώ συνθήκες οδηγούν στην απόκτηση της μη αποκτημένης σοφίας που αποτελεί την αρχή της άγιας ζωής, και στην αύξηση, την επέκταση, την ανάπτυξη και την εκπλήρωση της αποκτημένης.
Ποιες οκτώ;
Εδώ, μοναχοί, ένας μοναχός διαμένει εξαρτώμενος από τον Διδάσκαλο ή από κάποιον σύντροφο στην άγια ζωή άξιο σεβασμού, προς τον οποίο είναι εδραιωμένη έντονη ντροπή και ηθικός φόβος, καθώς και αγάπη και σεβασμός.
Αυτή, μοναχοί, είναι η πρώτη αιτία, η πρώτη συνθήκη για την απόκτηση της μη αποκτημένης σοφίας που αποτελεί την αρχή της άγιας ζωής, και οδηγεί στην αύξηση, την επέκταση, την ανάπτυξη και την εκπλήρωση της αποκτημένης.
«Αυτός διαμένοντας εξαρτώμενος από τον Διδάσκαλο ή από κάποιον σύντροφο στην άγια ζωή άξιο σεβασμού, προς τον οποίο είναι εδραιωμένη έντονη ντροπή και ηθικός φόβος, καθώς και αγάπη και σεβασμός, κατά καιρούς τους πλησιάζει και ρωτά και εξετάζει - 'Αυτό, σεβάσμιε κύριε, πώς είναι; ποιο είναι το νόημα αυτού;' Σε αυτόν εκείνοι οι σεβάσμιοι αποκαλύπτουν το μη αποκαλυμμένο, ξεκαθαρίζουν το μη ξεκαθαρισμένο, και σε πολλά φαινόμενα που προκαλούν αβεβαιότητα απομακρύνουν την αβεβαιότητα. Αυτή, μοναχοί, είναι η δεύτερη αιτία, η δεύτερη συνθήκη για την απόκτηση της μη αποκτημένης σοφίας που αποτελεί την αρχή της άγιας ζωής, και οδηγεί στην αύξηση, την επέκταση, την ανάπτυξη και την εκπλήρωση της αποκτημένης.
«Αφού ακούσει αυτή τη Διδασκαλία, επιτυγχάνει με διπλή απομόνωση - με σωματική απομόνωση και με νοητική απομόνωση. Αυτή, μοναχοί, είναι η τρίτη αιτία, η τρίτη συνθήκη για την απόκτηση της μη αποκτημένης σοφίας που αποτελεί την αρχή της άγιας ζωής, και οδηγεί στην αύξηση, την επέκταση, την ανάπτυξη και την εκπλήρωση της αποκτημένης.
«Είναι ηθικός, διαμένει συγκρατημένος με την αυτοσυγκράτηση του Πάττιμοκχα, τέλειος στην καλή συμπεριφορά και στον νόμιμο τόπο που συχνάζει, βλέποντας κίνδυνο στα ελάχιστα σφάλματα, αφού αναλάβει τους κανόνες εξάσκησης εξασκείται σε αυτούς. Αυτή, μοναχοί, είναι η τέταρτη αιτία, η τέταρτη συνθήκη για την απόκτηση της μη αποκτημένης σοφίας που αποτελεί την αρχή της άγιας ζωής, και οδηγεί στην αύξηση, την επέκταση, την ανάπτυξη και την εκπλήρωση της αποκτημένης.
«Είναι πολυμαθής, αυτός που θυμάται καλά αυτά που έχει μάθει, αυτός που έχει μεγάλη συσσώρευση μάθησης. Εκείνες οι διδασκαλίες που είναι καλές στην αρχή, καλές στη μέση, καλές στο τέλος, με νόημα και φρασεολογία, που ισχυρίζονται την άγια ζωή ολοκληρωμένη και αγνή, τέτοιες διδασκαλίες έχει ακούσει πολλές, τις διατηρεί, τις έχει εξασκήσει λεκτικά, τις έχει εξετάσει με τον νου, τις έχει διεισδύσει καλά με την άποψη. Αυτή, μοναχοί, είναι η πέμπτη αιτία, η πέμπτη συνθήκη για την απόκτηση της μη αποκτημένης σοφίας που αποτελεί την αρχή της άγιας ζωής, και οδηγεί στην αύξηση, την επέκταση, την ανάπτυξη και την εκπλήρωση της αποκτημένης.
«Διαμένει καταβάλλοντας έντονη ενεργητικότητα για την εγκατάλειψη των φαύλων νοητικών καταστάσεων και για την απόκτηση των καλών νοητικών καταστάσεων, με δύναμη, με σταθερή προσπάθεια, χωρίς να εγκαταλείπει το καθήκον στις καλές νοητικές καταστάσεις. Αυτή, μοναχοί, είναι η έκτη αιτία, η έκτη συνθήκη για την απόκτηση της μη αποκτημένης σοφίας που αποτελεί την αρχή της άγιας ζωής, και οδηγεί στην αύξηση, την επέκταση, την ανάπτυξη και την εκπλήρωση της αποκτημένης.
«Όταν έρχεται στην Κοινότητα δεν μιλάει για διάφορα θέματα, δεν μιλάει για ζωώδη θέματα. Είτε ο ίδιος μιλάει για τη Διδασκαλία είτε παρακαλεί άλλον είτε δεν περιφρονεί την ευγενή σιωπή. Αυτή, μοναχοί, είναι η έβδομη αιτία, η έβδομη συνθήκη για την απόκτηση της μη αποκτημένης σοφίας που αποτελεί την αρχή της άγιας ζωής, και οδηγεί στην αύξηση, την επέκταση, την ανάπτυξη και την εκπλήρωση της αποκτημένης.
«Διαμένει παρατηρώντας την έγερση και την παρακμή στα πέντε συναθροίσματα της προσκόλλησης - "Έτσι είναι η ύλη, έτσι είναι η προέλευση της ύλης, έτσι είναι η πάροδος της ύλης· έτσι είναι το αίσθημα, έτσι είναι η προέλευση του αισθήματος, έτσι είναι η πάροδος του αισθήματος· έτσι είναι η αντίληψη... κ.λπ... έτσι είναι οι δραστηριότητες... κ.λπ... έτσι είναι η συνείδηση, έτσι είναι η προέλευση της συνείδησης, έτσι είναι η πάροδος της συνείδησης'. Αυτή, μοναχοί, είναι η όγδοη αιτία, η όγδοη συνθήκη για την απόκτηση της μη αποκτημένης σοφίας που αποτελεί την αρχή της άγιας ζωής, και οδηγεί στην αύξηση, την επέκταση, την ανάπτυξη και την εκπλήρωση της αποκτημένης.
«Αυτόν οι σύντροφοι στην άγια ζωή τον εκτιμούν έτσι - 'αυτός ο σεβάσμιος διαμένει εξαρτώμενος από τον Διδάσκαλο ή από κάποιον σύντροφο στην άγια ζωή άξιο σεβασμού, προς τον οποίο είναι εδραιωμένη έντονη ντροπή και ηθικός φόβος, καθώς και αγάπη και σεβασμός. Σίγουρα αυτός ο σεβάσμιος γνωρίζοντας γνωρίζει, βλέποντας βλέπει!' Αυτός επίσης ο παράγοντας οδηγεί στην αγάπη, στον σεβασμό, στην ανάπτυξη, στην ασκητική ζωή, στην ενότητα.
«'Όμως αυτός ο σεβάσμιος διαμένοντας εξαρτώμενος από τον Διδάσκαλο ή από κάποιον σύντροφο στην άγια ζωή άξιο σεβασμού, προς τον οποίο είναι εδραιωμένη έντονη ντροπή και ηθικός φόβος, καθώς και αγάπη και σεβασμός, κατά καιρούς τους πλησιάζει και ρωτά και εξετάζει - αυτό, σεβάσμιε κύριε, πώς είναι; ποιο είναι το νόημα αυτού; Σε αυτόν εκείνοι οι σεβάσμιοι αποκαλύπτουν το μη αποκαλυμμένο, ξεκαθαρίζουν το μη ξεκαθαρισμένο, και σε πολλά φαινόμενα που προκαλούν αβεβαιότητα απομακρύνουν την αβεβαιότητα. Σίγουρα αυτός ο σεβάσμιος γνωρίζοντας γνωρίζει, βλέποντας βλέπει!' Αυτός επίσης ο παράγοντας οδηγεί στην αγάπη, στον σεβασμό, στην ανάπτυξη, στην ασκητική ζωή, στην ενότητα.
«'Όμως αυτός ο σεβάσμιος αφού ακούσει τη Διδασκαλία επιτυγχάνει με διπλή απομόνωση - με σωματική απομόνωση και με νοητική απομόνωση. Σίγουρα αυτός ο σεβάσμιος γνωρίζοντας γνωρίζει, βλέποντας βλέπει!' Αυτός επίσης ο παράγοντας οδηγεί στην αγάπη, στον σεβασμό, στην ανάπτυξη, στην ασκητική ζωή, στην ενότητα.
«'Όμως αυτός ο σεβάσμιος είναι ηθικός, διαμένει συγκρατημένος με την αυτοσυγκράτηση του Πάττιμοκχα, τέλειος στην καλή συμπεριφορά και στον νόμιμο τόπο που συχνάζει, βλέποντας κίνδυνο στα ελάχιστα σφάλματα, αφού αναλάβει τους κανόνες εξάσκησης εξασκείται σε αυτούς. Σίγουρα αυτός ο σεβάσμιος γνωρίζοντας γνωρίζει, βλέποντας βλέπει!' Αυτός επίσης ο παράγοντας οδηγεί στην αγάπη, στον σεβασμό, στην ανάπτυξη, στην ασκητική ζωή, στην ενότητα.
«'Όμως αυτός ο σεβάσμιος είναι πολυμαθής, αυτός που θυμάται καλά αυτά που έχει μάθει, αυτός που έχει μεγάλη συσσώρευση μάθησης. Εκείνες οι διδασκαλίες που είναι καλές στην αρχή, καλές στη μέση, καλές στο τέλος, με νόημα και φρασεολογία, που ισχυρίζονται την άγια ζωή ολοκληρωμένη και αγνή, τέτοιες διδασκαλίες έχει ακούσει πολλές, τις διατηρεί, τις έχει εξασκήσει λεκτικά, τις έχει εξετάσει με τον νου, τις έχει διεισδύσει καλά με την άποψη. Σίγουρα αυτός ο σεβάσμιος γνωρίζοντας γνωρίζει, βλέποντας βλέπει!' Αυτός επίσης ο παράγοντας οδηγεί στην αγάπη, στον σεβασμό, στην ανάπτυξη, στην ασκητική ζωή, στην ενότητα.
«'Όμως αυτός ο σεβάσμιος διαμένει καταβάλλοντας έντονη ενεργητικότητα για την εγκατάλειψη των φαύλων νοητικών καταστάσεων και για την απόκτηση των καλών νοητικών καταστάσεων, με δύναμη, με σταθερή προσπάθεια, χωρίς να εγκαταλείπει το καθήκον στις καλές νοητικές καταστάσεις. Σίγουρα αυτός ο σεβάσμιος γνωρίζοντας γνωρίζει, βλέποντας βλέπει!' Αυτός επίσης ο παράγοντας οδηγεί στην αγάπη, στον σεβασμό, στην ανάπτυξη, στην ασκητική ζωή, στην ενότητα.
«'Όμως αυτός ο σεβάσμιος όταν έρχεται στην Κοινότητα δεν κάνει διάφορες συζητήσεις, δεν κάνει κοσμικές συζητήσεις. Είτε ο ίδιος μιλάει για τη Διδασκαλία είτε παρακαλεί άλλον είτε δεν περιφρονεί την ευγενή σιωπή. Σίγουρα αυτός ο σεβάσμιος γνωρίζοντας γνωρίζει, βλέποντας βλέπει!' Αυτός επίσης ο παράγοντας οδηγεί στην αγάπη, στον σεβασμό, στην ανάπτυξη, στην ασκητική ζωή, στην ενότητα.
«'Όμως αυτός ο σεβάσμιος διαμένει παρατηρώντας την έγερση και την παρακμή στα πέντε συναθροίσματα της προσκόλλησης - έτσι είναι η ύλη, έτσι είναι η προέλευση της ύλης, έτσι είναι η πάροδος της ύλης· έτσι είναι το αίσθημα... κ.λπ... έτσι είναι η αντίληψη... κ.λπ... έτσι είναι οι δραστηριότητες... κ.λπ... έτσι είναι η συνείδηση, έτσι είναι η προέλευση της συνείδησης, έτσι είναι η πάροδος της συνείδησης. Σίγουρα αυτός ο σεβάσμιος γνωρίζοντας γνωρίζει, βλέποντας βλέπει!' Αυτός επίσης ο παράγοντας οδηγεί στην αγάπη, στον σεβασμό, στην ανάπτυξη, στην ασκητική ζωή, στην ενότητα.
«Αυτές, μοναχοί, είναι οι οκτώ αιτίες, οι οκτώ συνθήκες που οδηγούν στην απόκτηση της μη αποκτημένης σοφίας που αποτελεί την αρχή της άγιας ζωής, και στην αύξηση, την επέκταση, την ανάπτυξη και την εκπλήρωση της αποκτημένης.» Δεύτερο.