8.
Η ομιλία για τις συχνές αναλογίσεις του αναχωρητή
48.
«Υπάρχουν, μοναχοί, αυτά τα δέκα φαινόμενα που πρέπει συχνά να ανασκοπούνται από έναν αναχωρητή.
Ποια είναι τα δέκα;
"Έχω εισέλθει σε κατάσταση ταπεινότητας" - αυτό πρέπει συχνά να ανασκοπείται από έναν αναχωρητή·
"Η διαβίωσή μου εξαρτάται από άλλους" - αυτό πρέπει συχνά να ανασκοπείται από έναν αναχωρητή·
"Πρέπει να υιοθετήσω διαφορετική συμπεριφορά" - αυτό πρέπει συχνά να ανασκοπείται από έναν αναχωρητή·
"Μήπως ο εαυτός μου δεν με επικρίνει σχετικά με την ηθική;" - αυτό πρέπει συχνά να ανασκοπείται από έναν αναχωρητή·
"Μήπως οι νοήμονες σύντροφοι στην άγια ζωή, αφού εξετάσουν, δεν με επικρίνουν σχετικά με την ηθική;" - αυτό πρέπει συχνά να ανασκοπείται από έναν αναχωρητή·
"Από όλα τα αγαπημένα μου και ευχάριστα υπάρχει χωρισμός, αποχωρισμός" - αυτό πρέπει συχνά να ανασκοπείται από έναν αναχωρητή·
"Είμαι κύριος των πράξεών μου, κληρονόμος των πράξεών μου, γεννημένος από τις πράξεις μου, συγγενής των πράξεών μου, έχω τις πράξεις μου ως καταφύγιο· όποια πράξη θα κάνω, καλή ή κακή, αυτής θα γίνω κληρονόμος" - αυτό πρέπει συχνά να ανασκοπείται από έναν αναχωρητή·
"Σε ποια κατάσταση περνούν οι νύχτες και οι μέρες μου;" - αυτό πρέπει συχνά να ανασκοπείται από έναν αναχωρητή·
"Μήπως χαίρομαι στην άδεια οικία;" - αυτό πρέπει συχνά να ανασκοπείται από έναν αναχωρητή·
"Υπάρχει άραγε σε μένα κάποιο υπερανθρώπινο επίτευγμα, διάκριση γνώσης και ενόρασης άξια των ευγενών, που έχει επιτευχθεί, με την οποία εγώ στην τελευταία στιγμή, όταν ερωτηθώ από τους συντρόφους στην άγια ζωή, δεν θα ταραχθώ;" - αυτό πρέπει συχνά να ανασκοπείται από έναν αναχωρητή.
Αυτά λοιπόν, μοναχοί, είναι τα δέκα φαινόμενα που πρέπει συχνά να ανασκοπούνται από έναν αναχωρητή».
Όγδοη.