7.
Η ομιλία για αυτό που έχει περάσει
29.
Έτσι έχω ακούσει -
Κάποτε ο Ευλογημένος διέμενε στο Ρατζάγκαχα, στο Άλσος των Μπαμπού, στο καταφύγιο σίτισης σκιούρων.
Εκεί ο Ευλογημένος απευθύνθηκε στους μοναχούς:
«Το όλον, μοναχοί, είναι καταβεβλημένο.
Και τι, μοναχοί, είναι το όλον που είναι καταβεβλημένο;
Το μάτι, μοναχοί, είναι καταβεβλημένο, οι υλικές μορφές είναι καταβεβλημένες, η οφθαλμική συνείδηση είναι καταβεβλημένη, η οφθαλμική επαφή είναι καταβεβλημένη, ό,τι εγείρεται με την οφθαλμική επαφή ως συνθήκη, αίσθημα είτε ευχάριστο είτε δυσάρεστο είτε ούτε-δυσάρεστο-ούτε-ευχάριστο, και αυτό είναι καταβεβλημένο.
Από τι είναι καταβεβλημένο;
'Από τη γέννηση, από το γήρας, από τον θάνατο, από τις λύπες, από τους θρήνους, από τον πόνο, από τη δυσαρέσκεια, από το άγχος είναι καταβεβλημένο', λέω... κ.λπ...
Η γλώσσα είναι καταβεβλημένη, οι γεύσεις είναι καταβεβλημένες, η γλωσσική συνείδηση είναι καταβεβλημένη, η γλωσσική επαφή είναι καταβεβλημένη, ό,τι εγείρεται με τη γλωσσική επαφή ως συνθήκη, αίσθημα είτε ευχάριστο είτε δυσάρεστο είτε ούτε-δυσάρεστο-ούτε-ευχάριστο, και αυτό είναι καταβεβλημένο.
Από τι είναι καταβεβλημένο;
'Από τη γέννηση, από το γήρας, από τον θάνατο, από τις λύπες, από τους θρήνους, από τον πόνο, από τη δυσαρέσκεια, από το άγχος είναι καταβεβλημένο', λέω.
Το σώμα είναι καταβεβλημένο... κ.λπ...
Ο νους είναι καταβεβλημένος, τα νοητικά φαινόμενα είναι καταβεβλημένα, η νοητική συνείδηση είναι καταβεβλημένη, η νοητική επαφή είναι καταβεβλημένη, ό,τι εγείρεται με τη νοητική επαφή ως συνθήκη, αίσθημα είτε ευχάριστο είτε δυσάρεστο είτε ούτε-δυσάρεστο-ούτε-ευχάριστο, και αυτό είναι καταβεβλημένο.
Από τι είναι καταβεβλημένο;
'Από τη γέννηση, από το γήρας, από τον θάνατο, από τις λύπες, από τους θρήνους, από τον πόνο, από τη δυσαρέσκεια, από το άγχος είναι καταβεβλημένο', λέω.
Βλέποντας έτσι, μοναχοί, ο μορφωμένος ευγενής μαθητής αποστασιοποιείται από το μάτι, αποστασιοποιείται από τις υλικές μορφές, αποστασιοποιείται από την οφθαλμική συνείδηση, αποστασιοποιείται από την οφθαλμική επαφή... κ.λπ...
ό,τι εγείρεται με τη νοητική επαφή ως συνθήκη, αίσθημα είτε ευχάριστο είτε δυσάρεστο είτε ούτε-δυσάρεστο-ούτε-ευχάριστο, και από αυτό αποστασιοποιείται.
Αποστασιοποιούμενος απαλλάσσεται από το πάθος· μέσω του μη πάθους απελευθερώνεται· στον απελευθερωμένο υπάρχει η γνώση: 'υπάρχει απελευθέρωση', κατανοεί: 'η γέννηση έχει εξαλειφθεί, η άγια ζωή έχει βιωθεί, αυτό που έπρεπε να γίνει έχει γίνει, δεν υπάρχει τίποτα περισσότερο για αυτή την κατάσταση ύπαρξης'».
Έβδομη.